Αληθεύοντες εν αγάπη

Υπάρχει και η επαρχία.

2012-02-07T05:27:00.000-08:00

Διάβασα προ ολίγου στην Ρομφαία, και μου ανέβηκε η πίεση, ότι η Ιεραρχία του Μαρτίου θα εκλέξει άλλους δύο βοηθούς Επισκόπους. Ξεπερνώ το ότι ο θεσμός του βοηθού Επισκόπου δεν είναι Κανονικός. Σκέπτομαι ότι η Εκκλησία θα γεμίσει από φον μπιζού δεσποτάδες. Τι τους θέλουν άλλους δύο;

Το τραγικό ότι το δημοσίευμα αναφέρει ότι έσπευσαν οι Μητροπολίτες της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να συγχαρούν τους δύο υποψηφίους. Δηλαδή και οι δύο είναι των Συνοδικών Γραφείων. Θα μυρίζουν και αυτοί καμαρίλα.

Δεσποτάδες στην Επαρχία υπάρχουν Αρχιμανδρίτες που κάνουν ποιμαντικό έργο, που κοπιάζουν για τον καταρτισμό των πιστών, που αγωνιούν με τα πάθη και τις πίκρες των λογικών Προβάτων.

Γιατί αυτούς τους ξεχνάτε;

Γιατί αυτοί μένουν στην απέξω;

Αν εκλεγούν άλλοι δύο διακοσμητικοί Επίσκοποι, αυτοί να είναι από Μητροπόλεις εκτός Αθηνών και περιχώρων.

Να είναι εκτός των βρομερών Συνοδικών Γραφείων.

Να είναι από τους μάχιμοι Αρχιμανδρίτες.

Λαέ της επαρχίας ξύπνα και αγωνίσου…….

Το λάιφστάιλ θρηνεί στο Μεταγωγών

2012-02-05T13:43:00.000-08:00

Aλλος με χειροπέδες προφυλακισμένος για χρέη προς το Δημόσιο, άλλος πουλάει το σπίτι του για να μην πάει φυλακή, άλλος λουφάζει και περιμένει τη σειρά του. Το λάιφστάιλ πέθανε, λένε. Δεν πέθανε τώρα, διορθώνω. Εχει πεθάνει από καιρό, τώρα εξαπολύθηκε η δυσωδία των πτωμάτων του.

Η εγχώρια βιοτεχνία του λαϊφστάιλ, εκδότες, μοντελίστ, δημοσιογράφοι, μοντέλες, γλάστρες, τηλεπερσόνες, πάρτι άνιμαλ, ντίλερ, κοθώνια, θύματα, γεννήθηκε στη δεκαετία του ’80 και άνθησε όσο κυκλοφορούσε ορμητική η δίψα της ανόδου, ο θαυμασμός για την αρπαχτή, και άφθονο μαύρο χρήμα. Εξέπνευσε όταν μαράθηκαν όλα αυτά. Παρήγαγε αέρα. Ηταν μια φούσκα, Η φούσκα, που μέσα της όμως περιείχε τον τοξικό αέρα του θράσους, του κυνισμού, την υπόσχεση της επιτυχίας, κι εντέλει τον αέρα της ματαίωσης και της διάψευσης.

Εξέφρασε το ήθος του μαύρου χρήματος, του χρήματος της αρπαχτής και του χρηματιστηρίου, δηλαδή τα χρυσά χρόνια του πρώτου ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα χρόνια του εκσυγχρονισμού και της ολυμπιακής ευφορίας. Εντουτοις η αναμφίλεκτη επιρροή του εφαρμοζόταν ενδοφλέβια στα λαϊκά πλήθη, στους πελάτες: σε αυτά το Κλικ και οι επίγονοι έκαναν ενέσεις μαγκιάς και σεξισμού. Τα λαϊκά παιδιά από τις δυτικές συνοικίες και τη διψαλέα επαρχία ρουφούσαν συνταγές ανόδου διατυπωμένες σε καλιαρντο-ποπ, τα λαϊκά παιδιά κατανάλωναν τα εγχειρίδια της καλής κατανάλωσης και πείθονταν ότι δεν ζούσαν στο Μπουρνάζι αλλά στη Σάντα Μόνικα ή στο Μανχάταν. Κι αυτά τα διαβουκολευμένα πλήθη προσγειώνονταν άτσαλα από τον κόσμο του Κλικ στον κόσμο του σκληρού μεροκάματου, κι από κει στον κόσμο της πικρής χρεοκοπίας.

Τώρα όλοι μυρίζουν τη δυσωδία των πτωμάτων. Στην 25ετία της τροχιάς τους όμως πολύ λίγοι διείδαν τη σχέση αυτού του αισθητικού και πενυματικού σκουπιδιού με την σαθρή κοινωνία που εξέφραζε. Οι εκδότες και σκουπιδογεννήτριες εκαλούντο στα τηλεπάνελ να σχολιάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα και την πολιτική σκηνή, εκαλούντο ως τιμητές της ελληνικής κοινωνίας, είχαν και έχουν στενές σχέσεις με κορυφαίους πολιτικούς, νυν και πρώην υπουργούς, έπαιρναν υπερδάνεια από τις «κουτές» τράπεζες, άντλησαν δισεκατομμύρια δρχ. από το Χρηματιστήριο, μπαινόβγαιναν στις επαύλεις του μεγάλου χρήματος, έκαναν μπίζνες και κολεγιές. Οι ισχυροί τούς χρησιμοποιούσαν, σαν διασκεδαστές, σαν πλυντήρια, σαν βαποράκια, σαν παπαγάλους. Αλλά και συναγελάζονταν, έπιναν και γελούσαν μαζί· διότι είχαν κοινό το έθος και την κουλτούρα. Μεγαλοπαράγοντες και φτωχοδιάβολοι μοιράζονταν τον ίδιο πολιτιστικό ορίζοντα, είχαν ίδιες αισθητικές ααναζητήσεις, ίδιες πνευματικές ανησυχίες. Αργά τη νύχτα, μετά το Μέγαρο των χορηγιών, μετά τα ακριβά ρεστωράν, όλοι κατέληγαν στον Μαζωνάκη και την Πέγκυ Ζήνα. Ολοι.

Ολοι, οι ίδιοι, συνωστίζονταν στα αριθμημένα και στα VIP των γηπέδων, γαύροι και βάζελοι, χειροκροτητές προέδρων και συνδαιτημόνες λαμογιών, περιστοιχισμένοι από μπράβους και νονούς. Ολοι, οι ίδιοι, έκαναν ρεζερβέ στα στέκια της Μυκόνου, κι αργότερα έχτιζαν φαραωνικές επαύλεις αυθαίρετες στις αλωθείσες Κυκλάδες. Οι ίδιοι που πηδούσαν από κότερο σε κότερο.

Την είχε καταλάβει ο Τσουκάτος τούτη τη γενετική σχέση, είχε δει ότι κι ο Γιώργος Παπανδρέου προτιμούσε το Κλικ για συνεντεύξεις περί αειφορίας και free μαριχουάνας, εξ ου και συμβούλευσε τον εκσυγχρονιστή Σημίτη να συνάξει το ΠΑΣΟΚ στο μοδάτο Βαρελάδικο ― όπερ και έπραξε ο καλβινιστής πρωθυπουργός. Ας είναι.

[edit: O K. Σημίτης την τελευταία του ουσιαστική συνέντευξη πριν τις εκλογές 2000 και την πρώτη μετεκλογική την παραχώρησε στο Nitro. Στο ίδιο έδωσε συνέντευξη και ο Κώστας Μητσοτάκης]

Ας ξύσουμε τη φτενή χρυσομπογιά, που γράφει κλικ, μαξ, φλας, νίτρο, φρι πρες, σταρ, δεν ξέρω γω τι. Ο τσίγκος, από κάτω, είναι χτυπημένος με τατουάζ «ΠΑΣΟΚ for ever», «χρήμα über alles», «σκυλοπόπ», «κλεπτοκρατία». H βιοτεχνία μεταποιούσε φτηνά υλικά και τα πουλούσε σαν Greek Dream. Η κλεπτοκρατία χρειαζόταν όργανα ιδεολογικής κυριαρχίας πολυδύναμα, πέρα από την επίσημη προπαγάνδα. Το λάιφστάιλ ήταν αυτό ακριβώς το όργανο υπόγειας, αθέατης, διαβρωτικής προπαγάνδας, όργανο εκμαυλισμού και κυριαρχίας: πλάσαρε την παράγκα για παλατάκι, κι ο φτωχοδιάβολος μες στην παράγκα χόρταινε την απληστία του με ηδονοβλεψία και ψευδαίσθηση: μπορούσε να ξοδέψει τρία μηνιάτικα ή ένα διακοποδάνειο για μια βδομάδα στη Μύκονο, να κολυμπήσει πλάι στα σελέμπριτι και να ψωνίσει Gavalas.

Πολλοί βιοτέχνες του λάιφστάιλ κυκλοφορούν ακόμη στα μήντια, ξεπουπουλιασμένοι, κυνηγώντας το μεροκάματο του κλόουν με το πλατινένιο ρινοδιάφραγμα, άλλοι ξεπλένονται ως δημοσιογράφοι αφού ξέπλυναν χρήμα, άλλοι υποδύονται τους ξινούς τιμητές και τις Αντουανέτες. Οι περισσότεροι ξέπεσαν. Η παράγκα κατέρρευσε, τα σελέμπριτι θρηνούν στο Μεταγωγών και στα πρωτοδικεία, ξεπουλάνε Ντόλτσε ε Καμπάνα, Καγιέν, Λέξους και σπίτια.Οι μαικήνες τους κάνουν ότι δεν τους ξέρουν, δεν σηκώνουν τα τηλέφωνα. Μαζί με την παράγκα όμως καταρρέει και η χώρα που τους ανέχθηκε, τους έθρεψε, τους μιμήθηκε και τους θαύμασε.

από Βλέμμα

Το έργο της Εκκλησίας

2012-02-01T23:36:00.000-08:00

«Ο Χριστός μάς δείχνει και σήμερα το δρόμο και αυτό είναι το έργο της Εκκλησίας. Βέβαια, η αλήθεια Του θίγει συμφέροντα και εξουσίες, οι οποίες αντιδρούν και αγωνίζονται να Τον απομακρύνουν από τη ζωή μας, όπως τότε στη χώρα των Γαδαρηνών έπραξαν οι ευεργετημένοι από τον Χριστό. Του ζήτησαν να φύγει.

Η εξουσία σήμερα ζητάει από την Εκκλησία να περιοριστεί στην ιδιωτική σφαίρα και ν’ απομακρυνθεί από την δημόσια ζωή, γιατί η παρουσία Της ενοχλεί και ελέγχει την εξουσία. Η Εκκλησία, όμως, θα παραμείνει στη θέση Της, να διακονεί τον λαό, να επιδιώκει την ενότητα, την ειρηνική συνύπαρξη και, ταυτόχρονα, να κηρύττει την πίστη και την ζωντανή ελπίδα…

Καλούμαστε σήμερα όλοι μας να δώσουμε την μαρτυρία για το τί είναι ο Χριστός στη ζωή μας. Είναι η ώρα και η στιγμή να καλέσουμε όλους στην Εκκλησία, όχι για να εξουσιάσουμε τους ανθρώπους, αλλά για να διακονήσουμε τις ανάγκες και την ενότητά τους. Στην Εκκλησία υπάρχει η ενότητα και η Ελπίδα. Ζει Κύριος ο Θεός και μπορεί να μάς δώσει τη δύναμη για ν’ αντέξουμε σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες»

Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος

Αγάπη Χριστού

2012-01-25T23:23:00.000-08:00

Κανείς δεν μπορεί να φτάσει σ' αυτά τα μέτρα της αγάπης, αν δε ζήσει κρυφά, μέσα του, την ελπίδα του Θεού. Και δεν μπορούν να αγαπήσουν αληθινά τους ανθρώπους όσοι δίνουν την καρδιά τους σ' αυτό τον εφήμερο κόσμο. Όταν ένας άνθρωπος αποκτήσει την αληθινή αγάπη, τον ίδιο το Θεό ντύνεται μαζί με αυτήν. Είναι ανάγκη λοιπόν αυτός πού απέκτησε το Θεό να πεισθεί ότι δεν μπορεί ν' αποκτήσει, μαζί με το Θεό, τίποτε πού να μην είναι αναγκαίο, αλλά να αποδυθεί και το ίδιο το σώμα του, δηλ. και αυτές τις μη αναγκαίες σωματικές αναπαύσεις. Ένας άνθρωπος, πού είναι ντυμένος, στο σώμα και στην ψυχή, με την κοσμική ματαιοδοξία και πού ποθεί να απολαύσει τα αγαθά του κόσμου, δεν μπορεί να φορέσει το Θεό -να γίνει θεοφόρος- μέχρι να τα αφήσει. Γιατί ό ίδιος ό Κύριος είπε ότι «οποίος δεν εγκαταλείψει όλα τα κοσμικά και δε μισήσει την κοσμική ζωή του, δεν μπορεί να γίνει μαθητής μου» (Λουκ. 14, 26). Όχι μόνο να τα αφήσει, αλλά και να τα μισήσει. "Αν λοιπόν δεν μπορεί να γίνει μαθητής του, πώς ό Κύριος θα κατοικήσει μέσα του;

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

ΟΧΙ κ. ΠΟΛΥΓΕΝΗ Η “ΡΟΜΦΑΙΑ” ΔΕΝ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ.! Η “ΡΟΜΦΑΙΑ” ΚΑΝΕΙ ΖΗΜΙΑ!

2012-01-21T12:37:00.000-08:00

ΟΧΙ κ. ΠΟΛΥΓΕΝΗ Η “ΡΟΜΦΑΙΑ” ΔΕΝ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ.!

Η “ΡΟΜΦΑΙΑ” ΚΑΝΕΙ ΖΗΜΙΑ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Με βαθύτατη ικανοποίηση διαπίστωσα τη συνετή και καίρια αντίδραση του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικόλαου αναφορικά με την αήθη και εμπαθέστατη επιστολή του Σεβ. Καλαβρύτων, η οποία εστάλη δήθεν για να υποστηρίξει τον Γέροντα Εφραίμ, ενώ στην πραγματικότητα ο αποκλειστικός της στόχος ήταν να απαξιώσει με βαρύτατους χαρακτηρισμούς το Οικουμενικό Πατριαρχείο λόγω του αντιπατριαρχικού μένους που διέπει τον συντάκτη της.

ΚΑΚΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ Ο κ. ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

___________

Καθόλου λοιπόν παράξενο ότι η επιστολή του Αγίου Καλαβρύτων βρήκε στέγη στο γνωστό για τα φιλοχριστοδουλικά του - και όχι μόνον - συναισθήματα Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία” του κ. Αιμίλιου Πολυγένη.

Οι παρεμβάσεις που έχουν κάνει ο Σεβ. Καλαβρύτων - αλλά και ο π. Μουλατσιώτης - όχι μόνον δεν βοηθούν την αποφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ, αλλά δημιουργούν απολύτως δικαιολογημένα συναισθήματα πικρίας στο Πατριαρχείο και παρατείνουν την προφυλάκιση του Γέροντα.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΟΥΛΑΤΣΙΩΤΗ - ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

_______________

Να καταθέσω την απαραίτητη διευκρίνιση - για λόγους αληθείας και δικαιοσύνης - ότι οι αστοχότατες παρεμβάσεις του π. Μουλατσιώτη δεν έγιναν από κακή προαίρεση. Είχαν όντως στόχο να βοηθήσουν τον Γέροντα Εφραίμ, έστω και αν πέτυχαν το ακριβώς αντίθετο, ενώ οι παρεμβάσεις του Αγίου Καλαβρύτων είναι εμπαθέστατες, δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τον Γέροντα και στοχεύουν μόνον να δώσουν διέξοδο στο αβυσσαλέο αντιπατριαρχικό μένος που τρέφει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων προς τον Πατριάρχη επειδή δεν άφησε τον αλήστου μνήμης Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο να στραγγαλίσει το Πατριαρχείο για να γίνει “πάσης Ελλάδος”.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ

__________

Ευτυχώς που μίλησε ο Αγιος Μεσογαίας - και μάλιστα με τόση σαφήνεια - για να ανοίξουν τα μάτια όσων εμπαθών ή - και o Θεός ξέρει τι άλλο - ανθρώπων, οι οποίοι νομίζουν ότι με τις επιθέσεις τους κατά του Πατριαρχείου επιτυγχάνουν κάτι άλλο εκτός από το να καταστήσουν τον σταυρό του π. Εφραίμ και της αδελφότητας της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου επαχθέστερο.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΣΤΑ

__________

Αντί να πουν ένα ευχαριστώ στο Χριστό που ο Αγιος Μεσογαίας έχει αναλάβει εντελώς ανιδιοτελώς και από αγάπη προς τον μοναχισμό το βάρος του αγώνα για την αποφυλάκιση του Γέροντα και να στρέψουν τα πυρά τους προς τον διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ο οποίος παζαρεύει την υποστήριξη που θα δώσει στον Γέροντα ανάλογα με το τι θα αποκομίσει από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, συνεχίζουν τις ανόητες και εμπαθείς επιθέσεις εναντίον του Πατριαρχείου για την Ανακοίνωση που εξέδωσε για τον Γέροντα Εφραίμ.

ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΔΥΝΑΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

_________

Και γιατί κακίζουν τον Οικουμενικό Θρόνο; Επειδή εξέδωσε την ΜΟΝΗ δυνατή για το Πατριαρχείο Ανακοίνωση, η οποία συνιστά προσεκτική αλλά διακριτική παρέμβαση υπέρ του Γέροντα Εφραίμ, και η οποία στοχεύει να βοηθήσει και όχι να χαντακώσει την υπόθεση - όπως οι παρεμβάσεις του Αγίου Καλαβρύτων, του π. Μουλατσιώτη και ορισμένων άλλων “Αινσταιν.”

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΖΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

_________

Για να αντιληφθούν οι αναγνώστες πόσο δυσχερής είναι η θέση του Πατριαρχείου και πόσο προσεκτικά πρέπει να μιλά όταν υποστηρίζει τον Γέροντα Εφραίμ, προτάσσω του άρθρου, σκίτσο που αλίευσα από το διαδίχτυο ("Καλάμι"), με λεζάντες εχθρών του Οικουμενικού Θρόνου, που δείχνουν ότι είναι αδύνατο να μιλήσει ο Πατριάρχης με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που μίλησε. Ούτε τον Γέροντα Εφραίμ θα βοηθούσε, αν μιλούσε με διαφορετική γλώσσα, ούτε το Πατριαρχείο, ούτε κανένα άλλο. Μόνον ζημιά θα προκαλούσε.

“ΦΑΝΑΡΙΩΤΕΣ”! ΟΧΙ “ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΙ”!

_________

Επομένως ο κ. Πολυγένης πρέπει να είναι προσεκτικός σε αυτά που καταχωρεί στο Πρακτορείο του. Ξέρετε υπάρχει λόγος επειδή οι εν Βασιλευούση διαμένοντες ονομάζονται “Φαναριώτες” και όχι “Κερκυραίοι”! (If you know what I mean!).

Αναφαίρετο δικαίωμα του κ. Πολυγένη βεβαίως να δημοσιεύει ότι θέλει στο Πρακτορείο του, αλλά αν ο σκοπός του είναι να βοηθήσει - και όχι να χαντακώσει - τον Γέροντα Εφραίμ ας επανεξετάσει τη στάση του.

ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ! ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΤΕΛΛΩ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ

_________

Θα ερωτηθώ ίσως. Καλά ρε Παναγιώτη. Εσύ δεν άφησες Πατριάρχη ή Σύνοδο ή επίσκοπο (Let aside the rest!) στο απυρόβλητο και τώρα σε έπιασε όλη αυτή η κρίση της “διάκρισης” και της προσοχής;

Απαντώ. Εμένα μου αρέσουν οι “μάγκες”. Εγώ τους “πηγαίνω” αυτούς που μιλούν με παρρησία και “χωρίς φόβο ή πάθος”. Με την εξής διαφορά. Οταν τρώω στο εστιατόριο αυτά που θέλω πληρώνω τον λογαριασμό. Οσοι επιτίθενται εναντίον του Πατριαρχείου και της Ελληνικής Δικαιοσύνης τρώνε μεν ότι θέλουν αλλά στέλλουν τον λογαριασμό στον Κορυδαλλό, στον Γέροντα Εφραίμ και στην απορφανισμένη Αδελφότητα του Βατοπαιδίου στο Αγιον Ορος. Είναι αυτό τίμιο;

Από Παναγιώτη Τελεβάντο

Μεσογαίας: «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ότι ιερότερο έχουμε»

2012-01-20T06:05:00.000-08:00

Επιτέλους ένας Ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδας ο Μεσογαίας Νικόλαος απάντησε στις μπαρούφες του Καλαβρύτων διδάσκοντάς τον το Εκκλησιαστικό ΗΘΟΣ.

Επιστολή προς τον Διευθυντή του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr» κ. Αιμίλιο Πολυγένη, απέστειλε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος.

Η Romfea.gr, στο πλαίσιο της αντικειμενικής και πολύπλευρης ενημέρωσης των αναγνωστών, παραθέτει παρακάτω και την "αντίθετη" άποψη μέσω της επιστολής του κ. Νικολάου:

Αγαπητέ κ. Πολυγένη,

Πριν από λίγες μέρες, πολύ συνετά φερόμενος, αρνηθήκατε να δημοσιεύσετε στην ιστοσελίδα σας επιστολή κάποιου σοβαρού ιεράρχου (σημείωση Romfea.gr - δεν λάβαμε κάποιο σχετικό κείμενο), γραμμένη με συναισθηματικό παρορμητισμό εναντίον του προφυλακισθέντος γέροντος Εφραίμ.

Προς μεγάλη μας όμως έκπληξη, είδαμε στη Romfea.gr δημοσιευμένη επιστολή άλλου σεβαστού ιεράρχου έντονα κριτική για το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, γραμμένη και αυτή, ας μου επιτραπεί να πω, με ασυμπάθεια και παρορμητισμό.

Έχω την εντύπωση ότι δεν βοηθεί η αναπαραγωγή στενόκαρδων κειμένων, γιατί δυστυχώς ούτε την αλήθεια εκφράζει ούτε την ενότητα υπηρετεί.

Είναι σκληρό και άδικο να αποκαλείται το Πατριαρχείο μας μητρια και μάλιστα σε αντιδιαστολή με την Εκκλησία της Ελλάδος.

Είναι λάθος να συγκρίνονται οι δύο εκκλησίες και μάλιστα δίχως ψυχραιμία και έλεος.

Τα δύο ανακοινωθέντα στα οποία αναφέρεται ο πολιός ιεράρχης δεν έχουν γραφεί για να αποδείξουν ανταγωνιστικά τη μητρότητα των εκκλησιών –ποιά είναι η καλύτερη μητέρα-, αλλά για να καταδείξουν συμπληρωματικά την εκκλησιαστικότητά τους - ότι είναι αμφότερες ζωντανές εκκλησίες.

Και το μεν Φανάρι το έκανε υπογραμμίζοντας τα δικαιοδοσιακά του δικαιώματα και έχοντας μπροστά του την ιστορική και οικουμενική αποστολή του, η δε Εκκλησία της Ελλάδος τονίζοντας την ποιμαντική ευθύνη της απέναντι στους σκανδαλιζόμενους πιστούς της.

Όσο για την εκκλησιαστική μητρότητα, αυτή δεν αποτυπώνεται απόλυτα σε ένα ανακοινωθέν, αλλά διαφαίνεται μέσα από την πληρότητα μιας ζωής και μαρτυρίας.

Η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως είναι και μητέρα που ιστορικά γεννά και μάνα που οικουμενικά αγκαλιάζει. Είναι ο,τι ιερότερο διαθέτουμε ως πνευματική παρακαταθήκη.

Είναι αλήθεια ότι ο γέροντας Εφραίμ ευρισκόμενος στη φυλακή αξίζει τη συμπάθειά μας· και δόξα τω Θεώ δεν του την στέρησε καμμία εκκλησία.

Αλλά και το Φανάρι που ιστορικά σηκώνει τον σταυρό του και διαχρονικά βιώνει το δεσμά του αξίζει λιγότερο τον σεβασμό και την κατανόησή μας;

† Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος

από Ρομφαία

Θεολόγος είναι αυτός που ομιλεί με τον Θεό

2012-01-17T05:54:00.000-08:00

- Καλά μου παιδιά,

θεολόγος είναι αυτός που ομιλεί με τον Θεό

και όχι αυτός που σπουδάζει θεολογία.

Ιερομόναχος Εφραίμ Κατουνακιώτης

«ΘΕΟΛΟΓΟΙ «ΑΛΑΣ ΑΝΑΛΟΝ»!

2012-01-17T05:51:00.000-08:00

Θέλω να αγιάσω αλλά δεν με αφήνουν.

Ξεφύλλισα ξανά τη «ΖΩΗ» που είναι: «Ορθόδοξον Περιοδικόν Όργανον Ομωνύμου Αδελφότητος Θεολόγων» και κολάστηκα ο δόλιος.

Γράφουν στην σελίδα 16 του τεύχους 4251 του 2012 στη «Ζωή επί των γεγονότων» με θέμα: «ΘΕΟΛΟΓΟΙ «ΑΛΑΣ ΑΝΑΛΟΝ»! τα παρακάτω σπουδαία και σοφά: «Δυστυχώς δεν μπορούν μερικοί να αντιληφθούν, πως η θεολογία δεν είναι επάγγελμα. Είναι λειτούργημα. Ιερή αποστολή! Προϋποθέτει ανθρώπους με πίστη φλογερή, με ζωή πνευματική, με ζήλο ιεραποστολικό, που πηγάζουν από αγάπη στον Χριστό και στον άνθρωπο. Πνευματοφόροι και πνευματοκίνητοι. Πρόθυμοι να υπηρετήσουν, με όλες τους τις δυνάμεις, την Εκκλησία του Χριστού, τις νεανικές ψυχές που αναζητούν την αλήθεια της πίστεως. Τέτοιοι πρέπει να είναι οι Θεολόγοι. Όχι ψυχροί επαγγελματίες.»

Σωστά τα γράφουν οι Ζωικοί αλλά το κακό με αυτούς είναι ότι δεν τα πράττουν. Βλέπουν οι δόλιοι την σκλήθρα του αδελφού και δεν μπορούν να κατανοήσουν το δοκάρι που είναι στο δικό τους το μάτι «ὑποκριτά ἔκβαλε πρῶτον ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ τὴν δοκόν, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου. ...»(Ματθαίου Ζ, 5). Αυτοί τα γράφουν για τους άλλους αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι πρώτιστα αποδέκτες είναι οι ίδιοι.

Γράφουν πως οι θεολόγοι δεν πρέπει να είναι: «ψυχροί επαγγελματίες» μα τι άλλο εσείς της «ΖΩΗΣ» είσθε εκτός από «ψυχροί επαγγελματίες» με τους υπαλλήλους σας στο Τυπογραφείο όσο υπήρχε και στα βιβλιοπωλεία.

Υπάρχου περισσότερο «ψυχροί επαγγελματίες» από εσάς;

Γράφουν: «Δυστυχώς δεν μπορούν μερικοί να αντιληφθούν, πως η θεολογία δεν είναι επάγγελμα». Οι ποιο επαγγελματίες είσθε εσείς. Την θεολογία την κάματε επιχείρηση με «τυπογραφείο» «εκδόσεις» και βιβλιοπωλεία να την Ελλάδα. Τα μέλη σας οι Κληρικοί είναι κρατικοδίαιτοι του Δημοσίου. Τους πληρώνει η Εκκλησία για να προσφέρουν υπηρεσίες στα κτίρια σας (συλλόγους), τους Ναού σας, και τις κατασκηνώσεις σας. Απολαμβάνουν επί δεκαετίες ασυλία από τους προϊσταμένους επισκόπους τους. Πηγαίνουν σε Ναούς να ιερουργήσουν και προωθούν τα έντυπά σας με την σύσταση να τα αγοράσουν όλοι οι εξερχόμενοι. Αν αυτό δεν είναι επάγγελμα Θεολόγος τότε τί είναι;

Γράφουν «με ζήλο ιεραποστολικό» πρέπει να είναι ο Θεολόγος. Πότε πήγατε για Ιεραποστολή στην Αφρική ή την Ασία; Μόνο στις αίθουσες εκ του ασφαλούς.

Τι άλλο να σας γράψω…. Η θεολογική σας παρουσία και προσφορά σήμερα είναι «ΑΛΑΣ ΑΝΑΛΟΝ»!.

Ποιά η σχέση σας με τα όσα σας δίδαξε ο άγιος άμισθος Ιεραπόστολος Ευσέβιος Ματθόπουλος;

Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος εκεί που έφτυνε μετά έγλυψε.

2012-01-16T16:11:00.000-08:00

Ξαναχτύπησε ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Ο μοναδικός του σκοπός να μας πει πως υπάρχει από την αφάνεια στην οποία έχει περιέλθει μετά τον θάνατο του Αθηνών Χριστοδούλου.

Κάθε τόσο πετάει τις μπαρούφες του σαν πυροτέχνημα και μετά και ξανά στην αφάνεια. Δεν τον φτάνουν το Μικρό Αίγιο και τα Καλάβρυτα και όλο εκδράμει προς την αλλοδαπή. Ως την Κίνα έχει πάει για να γλύψει κάποιους εφοπλιστές αγιάζοντας πλοία.

Έχω υποστηρίξει τον Εφραίμ. Έχω στηλιτεύσει πολλές φορές την στάση του Πατριάρχου. Αλλά αυτές οι βλακείες που έγραψε ξανά ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος ξεπερνούν και τα εσκαμμένα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο κακομοίρης εμφορείται από τόσο έντονο μίσος για το Φανάρι και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Δεν του έχω καμιά εμπιστοσύνη αυτού το Επισκόπου. Εκεί που έφτυνε μετά έγλυψε. Και ποιος δεν φέρνει στην μνήμη του τα ακατανόμαστα τα οποία έλεγε για τον Επίσκοπο Δωδώνης Χρυσόστομο Συνετό όταν έγινε τιτουλάριος Μητροπολίτης. Ποιος δεν θυμάται το πώς τον στόλισε ως Ζακύνθου. Μετά από τα τόσα τώρα είναι μέλι γάλα. Πήγε στις φιέστες της Ζακύνθου μεταξύ των πολλών άλλων. Τις προάλλες τον έχει χοροστατούντα στα Καλάβρυτα. Μα δεν έχει έστω και λίγη τσίμπα πάνω του.

Ας μην θυμηθώ το πώς στόλισε πρώην συνεργάτη του τον οποίο είχε διπλώσει σε μια κόλα χαρτί για ανηθικότητα. Και μετά από χρόνια αυτόν τον οποίον κατηγορούσε φαγώθηκε να τον κάνει Μητροπολίτη και τον έκανε.

Άλλο πρώην κληρικό του τον έδιωξε. Αυτός σε άλλο Πατριαρχείο έγινε Επίσκοπος. Τον στόλιζε κάθε τόσο με μύρια όσα. Δεν του επέτρεπε να πατήσει το πόδι του στα Καλάβρυτα και μετά από μια συνάντησή του στην Ρωσία που εκπροσωπούσαν και οι δύο τις Εκκλησίες τους όλα ξεχάστηκαν.

Ας παραιτηθεί και αυτός όπως έλεγε για να τραβήξει στην αφάνεια που του αξίζει.

Οι κρεμάλες ..... και ο πρώην Ζακύνθου και νυν Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος

2012-01-14T08:13:00.000-08:00

Ακούγοντας τον μεγάλο Ηγέτη τον πρώην Ζακύνθου και νυν Μητροπολίτη Δωδώνης Χρυσόστομο να δηλώνει «θα πρέπει να φτιαχτούν κρεμάλες από τη Βασιλίσσης Σοφίας ως τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, ώστε να κρεμαστούν: ένας δεσπότης, ένας εισαγγελέας, ένας υπουργός, ένας μηχανικός, ένας εφοριακός, ένας πανεπιστημιακός, ένας από κάθε σινάφι και πέντε δημοσιογράφοι» αναλογίστηκα για άλλη μία φορά ότι αγάπη σαν της Εκκλησίας δεν βρίσκεις.

Άμα στηθούν οι κρεμάλες στην θέση του δημίου προτείνω να έχει ο οραματιστής Μητροπολίτης.

Τρίτη συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Ιανουάριο

2012-01-12T04:56:00.000-08:00

Το σημερινό ανακοινωθέν της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου λέει πολλά.

Οι σοφοί και άγιοι Αρχιερείς αποφάσισαν:

«Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ένεκεν της οικονομικής κρίσεως, αποφάσισε μετά από πρόταση της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, την μείωση του χορηγουμένου «Συνοδικού επιδόματος» στους Κληρικούς και Λαϊκούς Υπαλλήλους της Ιεράς Συνόδου, καθώς και στους Αρχιερείς.»

Ποιο είναι το χορηγούμενο «Συνοδικό Επίδομα»; Εκτός από τον καλό μισθό οι Αρχιερείς που διαμένουν σε οικήματα της Εκκλησίας, που διαθέτουν αυτοκίνητο και οδηγό της υπηρεσίας τσεπώνουν και «Συνοδικό Επίδομα»;

Αίσχος και ντροπή τους.

Οι σοφοί και άγιοι Αρχιερείς αποφάσισαν:

«Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε τον Προκαταρκτικό Πίνακα των Υποψηφίων Κληρικών, προς εγγραφήν στον Κατάλογο των προς Αρχιερατεία Εκλογίμων, κατόπιν προτάσεως της Αρχιγραμματείας.»

Όλα τα είχε ο Κατάλογος της έλειπε. Φλόμωσε από υποψηφίους αυτός ο Κατάλογος. Δεν έχει να ασχοληθεί με κάτι το ουσιαστικό η Σύνοδος. Αυτό είναι κατάντια.

Υποψήφιοι για Αρχιερείς έπρεπε να είναι μόνο όσοι είναι εγκαταβιούντες σε μονή και όχι οι κοσμικοί Ιερομόναχοι των πολυτελών οικιών.

Σαπίσαμε πλέον δεν το βλέπουν οι σημερινοί δεσποτάδες ότι έφτασε ο κόμπος στο χτένι;

Ο Δωδώνης Χρυσόστομος (πρώην Ζακύνθου) έχει δίκιο που δήλωσε: «Θα πρέπει να φτιαχτούν κρεμάλες από τη Βασιλίσσης Σοφίας ως τις στήλες του Ολυμπίου Διός ώστε να κρεμαστούν: ένας δεσπότης, ένας εισαγγελέας, ένας υπουργός, ένας μηχανικός, ένας γιατρός, ένας εφοριακός, ένας πανεπιστημιακός, ένας από κάθε σινάφι και πέντε δημοσιογράφοι.»

Μητροπολίτη Κόνιτσας Ανδρέα να αστράφτεις και να βροντάς με την κριτική σου παντού και όχι μονόπλευρα.

2012-01-09T05:23:00.000-08:00

Έχω κατά καιρούς προβάλει στον χώρο αυτό δηλώσεις και ενέργειες ενώ έχω ασκήσει και κριτική προς τον Μητροπολίτη της Κόνιτσας Ανδρέα Τρεμπέλα. Το έχω κάνει αυτό γιατί πιστεύω ότι είναι αγνός Ιεράρχης, που έχει την δύναμη να μιλάει γιατί δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, και από κανένα. Η ζωή του είναι έτσι όπως την ζητά ο Θεός ασκητική, και με απόλυτη ακτημοσύνη. Μακάρι να τον μιμούντο και άλλοι Δεσποτάδες σε αυτά.

Θέλω όμως να εκφράσω ως παράπονο ότι η κριτική του είναι μονόπλευρη. Τον ακούω να μιλά και να ασκεί κριτική και σκληρό έλεγχο στην Πολιτεία, στους πολιτικούς, στα δημόσια πρόσωπα κλπ. Δεν έχω προσέξει όμως να ασκεί κριτική στην λανθασμένη πλεύση της Εκκλησία επί γενικών θεμάτων και όχι μόνο ενάντια του οικουμενισμού που είναι η καραμέλα πολλών ιεραρχών διότι είναι απρόσωπη και πάντα με διπλωματία.

Ο μακαριστός άγιος Ιεράρχης Φλωρίνας Αυγουστίνος Καντιώτης δεν άφηνε σε χλωρό κλαρί κανένα. Ασκούσε κριτική προς όλους τους ισχυρούς εκκλησιαστικούς παράγοντες για όλα τα κακώς κείμενα.

Δεν λέω να σταματήσει ο Κονίτσης Ανδρέας να μιλά για τα Εθνικά θέματα, επιθυμώ όμως να μιλάει για τα Εκκλησιαστικά. Γιατί σιωπά μετά την μνημειώδη στην Ιεραρχία εισήγησή του για το αδικαίωτο δίκιο του μάρτυρα Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου, που παραμένει καταφρονημένος στον Αυλώνα ενώ όλοι σπεύδουν να παρηγορήσουν τον άλλο μάρτυρα Εφραίμ στον Κορυδαλλό.

Μητροπολίτη Κόνιτσας Ανδρέα να αστράφτεις και να βροντάς με την κριτική σου παντού και όχι μονόπλευρα.

H Εκκλησία της Ελλάδος προτιμά την συσκότιση.

2012-01-09T04:12:00.000-08:00

Αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής οι επισημάνσεις του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Β΄ «το Κράτος και η Εκκλησία να συγκροτήσουν μια Επιτροπή και κάτω από διαφάνεια και με όρους τιμιότητος να ανοίξουν όλα τα σεντούκια της Εκκλησίας, δηλαδή το ταμείο της και να φανεί στον κόσμο ποια είναι αυτά που έχει, επιτέλους. Και επισήμως να δεχτεί ότι αυτή είναι η κατάσταση της εκκλησιαστικής περιουσίας για να μην αιωρείται αυτό το παραμύθι, ότι υπάρχει μια αμύθητη περιουσία, που κρατείται βάναυσα και δεν δίδεται στους ανθρώπους που πεινούν".

Κατέληξε λέγοντας
«Χρειαζόμαστε περισσότερο φως πάνω σ’ αυτά τα πράγματα κι όσο τα μαθαίνουμε καλύτερα, είναι καλύτερα για όλους μας».

Αυτό το ΦΩΣ περιμένει ο λαός ΦΩΣ σε όλα τα οικονομικά των Μητροπόλεων, των Ναών, των Προσκυνημάτων, των Ιερών Μονών, των Σωματείων υπό την αιγίδα της Εκκλησίας. Όμως ως τώρα επί του θέματος αυτού η Εκκλησία της Ελλάδος προτιμά την συσκότιση.

Tα κατακάθια των χριστιανών το παίζουν πνευματικοί άνθρωποι

2012-01-06T06:25:00.000-08:00

Προσπαθούσα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με έναν από τους απολυθέντες από υπεραιωνόβια «αδελφότητα» μετά από πάμπολλα χρόνια υπηρεσίας. Τελικά σήκωσε το τηλέφωνό του και μου εξιστόρησε πολλά. Ποτέ δεν είχα αμφιβολία για την αχαριστία πολλών από των μελών της Κίνησης αυτής που τους γνωρίζω καλά. Πάνω από την αγάπη, την φιλαδελφία, και την ευγνωμοσύνη, κυριαρχεί το οικονομικό συμφέρον της κίνησης.

Μου είπε την πίεση την οποία δέχθηκε από κορυφαίο θεολόγο των Αθηνών. Το κορυφαίος είναι για την κίνηση, κατά τα άλλα ένας αμελέτητος είναι, που γράφει κάτι άρθρα στο όργανό τους –όπως οι κουκουέδες στην εφημερίδα τους- και μετά τα τυπώνει σε βιβλία. Ως τώρα δεν έχει προσφέρει τίποτα στην θεολογία. Αυτός τον πίεζε με δεξιοτεχνία να υπογράψει νέα σύμβαση εργασία στο ήμισυ των κανονικών ωρών.

Όμως και από την πόλη που εργαζόταν οι πιέσεις ήταν πολλές για απόλυση. Ο ψυχρός και απλανής κληρικός της εκατόχρονης κινήσεως παρέμεινε αφιλόστοργος μητριός στην όλη υπόθεση. Τα νήματα κινούσε από τα μετόπισθεν ο έγγαμος Κομισάριος που αλλά Σοβιετική ένωση κατέχει αξίωμα από το 1965 λες και δεν υπάρχουν άλλοι ικανοί. Αυτός ο Κομισάριος που έχει γράψει στο επαρχιακό σωματείο όλα τα συγγενικά του πρόσωπα για να βγάζει ψήφους στις εκλογικές αναμετρήσεις είναι ο τελευταίος από τους εκλόγιμους. Όμως είναι ο αρεστός του ψυχρού και απλανή πνευματικού και κατέχει μόνιμα την διοίκηση με πρώτου βαθμού συγγενικό του πρόσωπο στο συμβούλιο. Πολλά μέλη του ΔΣ παραιτήθηκαν εξ αιτίας αλλά ο Κομισάριος παραμένει γιατί ο απλανής πνευματικός μονίμως κοιμάται.

Αυτοί οι τρεις χωρίς να σκεφθούν την προσφορά του υπαλλήλου τον απέλυσαν. Το κακό δεν είναι που απολύθηκε αλλά τα ψέματα τα οποία είπαν οι ηθικοί και πάνω από κάθε υποψία μέλη της εκατόχρονης κινήσεως. Στην Αθήνα είπαν ότι συνταξιοδοτείτε. Στην επαρχιακή πόλη ότι έφυγε για ανώτερη θέση. Και αυτός ο δυστυχής επί τόσους μήνες είναι ακόμα στο ταμείο της ανεργίας. Όταν τον απέλυσαν ο ηθικός από την μέση και κάτω θεολόγος των Αθηνών του είπε ότι τώρα με τον εργασιακό νόμο Λοβέρδου είναι ευκαιρία να σε απολύσουμε διότι θα μας στοιχήσεις λιγότερα από το να παραμείνεις. «Είναι πολλά τα χρήματα Άρη!»

Αυτά τα κατακάθια των χριστιανών το παίζουν ως πνευματικοί άνθρωποι. Κάνουν τους μακριούς σταυρούς και καλοζούνε σε κτήμα εκλεκτού δήμου. Έχουν κάτι γεροντάκια σαν τον πατέρα μου που τους τρώνε τα χρήματα για ιεραποστολικούς σκοπούς αλλά δεν διστάζουν οι δόλιοι για το συμφέρον τους να απολύουν όπως οι πολυεθνικές και οι αντίχριστοι επιχειρηματίες. Αυτόν το επέλυσαν για να προσλάβουν άλλο υπάλληλο με τα μισά χρήματα. Δεν σκέφτηκαν τίποτα. Αυτοί είναι οι ψευτοφιλάνθρωποι. Και γι’ αυτό πάνε εκεί που τους αξίζει δηλαδή κατά διαβόλου.

(Με ξανάπιασε το Μανιάτικο μετά από επιστολή ανωνύμου εναντίον μητροπολίτου που μου έβαλε μπαρούτι.
Από τον συνομιλητή έμαθα πολλά κάθε φορά που θα με κουρδίζει κατάλληλα ο πατέρας μου θα ρίχνω και από μια σφαίρα γεμάτη αγάπη όπως με έμαθαν επί τόσα χρόνια οι αφιερωμένοι της ψευτοκινήσεως αυτής. Το αλεπουδάκι βγήκε καλύτερο από την Δασκάλα αλεπού.)

2011-12-31T22:53:00.000-08:00

Η απόσταση είναι περίεργο πράγμα.

Άλλοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και ταυτόχρονα

κόσμους μακριά.

κι άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας

ακόμα κ αν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα....

Η διαδρομή δεν είναι πάντα ευχάριστη,αλλά συνήθως

αξίζει τον κόπο

Καλή και ευλογημένη η διαδρομή το 2012

Μεσογαίας Νικόλαος: "Εμπαθής η προφυλάκιση Εφραίμ"!

2011-12-25T23:34:00.000-08:00

Χρόνια πολλά και αγωνιστικά.

2011-12-24T14:49:00.001-08:00

Χρόνια πολλά και αγωνιστικά.
Οι καιροί είναι δύσκολοι η Εκκλησία θέλει μαχητές,
απολογητές και ελεγκτές του κακού.
Οι Χριστός μας θέλει στους καθημερινούς πνευματικούς
και κοινωνικούς αγώνες και όχι στην πολυθρόνα.

Με την προσδοκία στην Ανάσταση

2011-12-24T06:02:00.000-08:00

Προ των Χριστουγέννων

"μετά ανόμων ελογίσθη"

υπομονή

με την προσδοκία στην Ανάσταση

Επιστροφή των επισκόπων στην γνησιότητα και την απλότητα

2011-12-22T13:46:00.000-08:00

Διάβασα στην «Ρομφαία» και είδα φωτογραφίες του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου από την επίσκεψή του στο Κέντρο Υποδοχής Αστέγων Δήμου Αθηναίων, όπου σε καθημερινή βάση διανέμονται από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών δωρεάν γεύματα σε απόρους.

Αξίζει να προσεχθεί ιδιαιτέρα η περιβολή του Αρχιεπισκόπου. Τους επισκέφτηκε σεμνά και ταπεινά. Φορούσε το τιμημένο ράσο χωρίς τα πολλά στολίδια των σταυρών και των εγκολπίων, χωρίς επανοκαλύμαυχα και ποιμαντορικές ράβδους.

Ας τον μιμηθούν και οι άλλοι επίσκοποι. Δεν είναι δυνατό να πηγαίνουν στην φτωχολογιά που πεινάει με ένα σωρό ψευτοχρυσαφικά που λαμπιρίζουν πάνω τους σαν αυτά που φορούν πλέον μόνο οι γύφτισσες.

Χθες είδα φωτογραφία Μητροπολίτου που μήνυσε επίσκοπο άλλου δόγματος να φορά εγκόλπιο μεγαλύτερο από την κοιλιακή του χώρα. Μακάρι ο επίσκοπος αυτός να είχε την απλή αμφίεση των επισκόπων του δόγματος που μήνυσε.

Επιστροφή στην γνησιότητα.

Το "παλιό"και "σύγχρονο πρόβλημα" της ΖΩΗΣ

2011-12-15T15:44:00.000-08:00

Η δεκαπενθήμερη θρησκευτική εφημερίδα «ΖΩΗ» γράφει μεταξύ άλλων πολλών την 3^η Νοεμβρίου 2011 «ΠΑΛΙΟ και σύγχρονο το πρόβλημα. Η μεγαλύτερη δυσφήμηση του Χριστιανισμού είναι η κακή εκπροσώπησή του. Η εκπροσώπηση που δεν είναι και ευπροσώπηση.»

Αυτά δυστυχώς τα λέει κάνοντας ως συνήθως διδασκαλία στους λίγους υπέργηρους αναγνώστες της.

Μήπως πρέπει να δουν και τα ελάχιστα υπέργηρα Μέλη της ΖΩΗΣ ότι η εκπροσώπησή της εδώ και χρόνια δεν είναι ευπρόσωπη. Ο νυν Προϊστάμενος της μια ευλογημένη και αγία ψυχή από ετών είναι εν ασθενεία. Τώρα μάλιστα τις περισσότερες ημέρες του, τις περνά στο ευγηρείο το συνεργαζόμενο με την ΖΩΗ λόγω ασθενείας και γηρατειών.

Δυστυχώς αυτή την αδυναμία του Προϊσταμένου από ετών εκμεταλλεύεται «παντελονοφόρος πατέρας» και τα έχει κάνει θάλασσα σε όλους τους Διοικητικούς τομείς.

Για την ΖΩΗ δεν έγινε μάθημα το «παλιό πρόβλημα» της ασθένειας του προϊσταμένου της την δεκαετία του 1950 και έτσι τώρα είναι κατά τον ίδιο τρόπο «σύγχρονο το πρόβλημα».

Φτάνει πλέον η κατρακύλα.

Παρέμβαση σε ομιλία Μπακογιάννη-Πρετεντέρη στη Λυών απο Νέους

2011-12-07T05:34:00.000-08:00

Εμετικές φιλοφρονήσεις κληρικών

2011-11-30T00:09:00.000-08:00

Ο Θεοφιλέστατος (εψηφισμένος Μητροπολίτης Αυστρίας) κ. Αρσένιος στην αντιφώνηση και Ευχαριστία του μεταξύ άλλων ανέφερε

"Μετά Θεόν, εγκαρδίους ευχαριστίας και άπειρον ευγνωμοσύνην υποβάλλω προς την Υμετέραν Προσκυνητήν μοι Παναγιότητα, τον Μέγαν Πατριάρχην του Γένους των Ορθοδόξων, τον Πρώτον της όπου γης Ορθοδοξίας, τον αληθή Διδάσκαλον και φιλόστοργον Πατέρα, τον επί εικοσαετίαν ήδη πηδαλιουχούντα δεξιώς το σκάφος της Εκκλησίας των του Χριστού πενήτων, δια την προς την ελαχιστότητά μου επιδειχθείσαν πολλήν αγάπην, ευμένειαν και εμπιστοσύνην. Επίσταμαι καλώς ότι η δωρεά αύτη, η υπερβαίνουσα μεγάλως εμήν αξίαν, κατέρχεται επ’ εμέ ως δώρημα της Υμετέρας Θεολέκτου Κορυφής, ως καρπός αγάπης, ευλογίας και στοργής Αυτής. Ταύτης της δωρεάς ουδέποτε επιλανθανόμενος, παραμένω εσαεί της Υμετέρας Θεοτιμήτου Παναγιότητος, τέκνον ευγνώμον και λίαν ευεργετηθέν, εν αφοσιώσει και ακλονήτω προσανατολισμώ εις τας επιταγάς και τα κελεύσματα της Μητρός Εκκλησίας και του Σεπτού Προκαθημένου Αυτής."

Θέλω να τον βλέπω τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως έξυπνο άνθρωπο.

Απορώ πως ανέχεται να ακούει τέτοιες εμετικές φιλοφρονήσεις από παιδάρια.

Αγαπητέ Αρσένιε αυτά τα κοσμητικά επίθετα ταίριαζαν μόνο στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αν απευθυνόσουν στον Σουλτάνο.

Πρόσεχε γιατί οι ορθόδοξοι της Αυστρία δεν μασάνε ταραμά.

Να σταματήσει ο εμπαιγμός του λεγομένου Συνοδικού συστήματος στην Ορθόδοξη Εκκλησία

2011-11-22T22:52:00.000-08:00

Στην Εκκλησιαστική ζωή της Κύπρου συμβαίνουν γελοιότητες. Ο μεν «κυρίαρχος λαός» ψήφησε κάποιον που προέρχεται από την Μονή Κύκκου, ο δε Αρχιεπίσκοπος αρνείται την ψήφισή του από την Σύνοδο.

Πως μπορεί να προεξοφλεί την ψήφο των συνεπισκόπων του ο Αρχιεπίσκοπος; Δεν έχουν αυτοί άποψη; Είναι σχολιαρόπαιδα και θα υπακούσουν οι περισσότεροι σε αυτόν;

Φτάνει πια κάποτε θα πρέπει να σταματήσει ο εμπαιγμός του λεγομένου Συνοδικού συστήματος. Έχει αποδεδειχθεί και σε Ελλάδα, Κωνσταντινούπολη και τώρα Κύπρο ότι μας εμπαίζουν οι μονοκράτορες των κατά τόπους Εκκλησιών.

Δεν φτάνουν όλα αυτά και έρχεται και άλλος προερχόμενος από την μονή Κύκκου Μητροπολίτης του Αλεξανδρείας και προτείνει αντί ενός να εκλεγούν μετατεθούν και άλλοι πέντε επίσκοποι για να υπάρξει ειρήνη και αρμονία στην Εκκλησία.

Όσο ο λαός κοιμάται και δεν τους παίρνει με τα γιαούρτια θα κάνουν ότι θέλουν στην Εκκλησία αυτού που την θεωρούν μόνο δικιά τους.

Η Εκκλησία της Ελλάδας έχει νυν και πρώην 108 Μητροπολίτες, Επισκόπους.

Η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως 117 νυν και πρώην Μητροπολίτες, Επισκόπους.

Η Εκκλησία της Κύπρου 17 νυν και πρώην Μητροπολίτες, Επισκόπους τώρα με την νέα πρόταση θα φτάσει τους 23 με το καλό και στους 100.

Εκκλησία και Χούντα

2011-11-16T23:53:00.000-08:00

Εκκλησία και Χούντα

Επιμέλεια Θ. Ρ.

Είναι μια πολύ πικρή αλήθεια ότι η θεσμική Εκκλησία (παπάδες και, ιδιαίτερα, δεσποτάδες) σχεδόν στο σύνολό της, καθώς και πολλοί θρησκευόμενοι, όπως οι καθηγητές των Θεολογικών Σχολών και οι χριστιανικές οργανώσεις, όχι μόνο συμβιβάστηκαν με το καθεστώς της χούντας των συνταγματαρχών (1967-1974), αλλά και συχνά το ευλόγησαν και το εξύμνησαν.

Γιατί άραγε συνέβη αυτό; Μήπως η Εκκλησία, τελικά, είναι απλώς γεμάτη φασίστες; Ή μήπως –όπως θα ήθελαν να πιστεύουν κάποιοι συνάνθρωποί μας– ο ίδιος ο χριστιανισμός είναι στη ρίζα του φασιστικός και νομοτελειακά μετατρέπει σε φασίστες εκείνους που τον αποδέχονται, εκτός από λίγες παράδοξες εξαιρέσεις;

Η ερμηνεία που δίνει ο κ. Ανδρέας Αργυρόπουλος στη μελέτη του Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974), Ψηφίδα 2004, σελ. 38-39, είναι κάπως διαφορετική:

«Οι θέσεις αυτές έχουν τις ρίζες τους στην ιδεολογία που αναπτύχθηκε για τα “ελληνοχριστιανικά ιδεώδη” τον 19ο αιώνα. Το έθνος συμπορεύεται πάντα με την Εκκλησία και η εκκλησιαστική ιεραρχία οφείλει να ακολουθεί και να στηρίζει ο,τιδήποτε καλύπτεται πίσω από την εθνική ιδέα. Βεβαίως, η εξυπηρέτηση των εθνικών επιδιώξεων δεν είχε να κάνει μόνο με τον ελλαδικό χώρο […]. Το δυστύχημα είναι ότι και σήμερα από πολλούς παρανοείται η ουσία και η αποστολή της Εκκλησίας. Η πλειονότητα των μελών της τις αποδέχεται: “μέχρι τις ημέρες μας δεν έχει κανείς παρά να απευθύνει στην πλειονότητα των μελών της Εκκλησίας τις ερωτήσεις: - Ποιο είναι το γένος, το έθνος ή ο περιούσιος λαός; - Ποια είναι η αποστολή της Εκκλησίας; - Ποιος σώζει ποιον; η Ορθοδοξία τον Ελληνισμό ή ο Ελληνισμός την Ορθοδοξία; Οι απαντήσεις σχεδόν ανεξαίρετα θα είναι πως περιούσιος λαός είναι οι Έλληνες, αποστολή της Εκκλησίας είναι η σωτηρία του έθνους και χωρίς τον Ελληνισμό δεν υπάρχει Εκκλησία” [π. Α. Πινακούλα, Εκκλησία και Ελληνισμός στη νεότερη Ελλάδα, Σύναξη 79 (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2001), 47]. Βεβαίως, όπως σωστά έχει παρατηρηθεί: “η εκκλησία έχει πνευματικό έργο και δεν είναι ταγμένη να σώσει φυλές, γλώσσες και έθνη, αλλά να σώσει τους ανθρώπους ανεξάρτητα απ’ τη φυλή, το φύλο, τη γλώσσα και το έθνος” [Ι. Πέτρου, Η πολυπολιτισμικότητα ως κοινωνικό γεγονός και κοινωνικό αίτημα, Καθ’ οδόν 16 (Ιούλιος 2000), 17]».

Εννοείται πως η πλάνη αυτή, ότι η εκκλησιαστική ιεραρχία πρέπει ν’ ακολουθεί οποιονδήποτε επικαλείται την εθνική ιδέα, καθόλου δεν αθωώνει τους Έλληνες αρχιερείς και τους πανεπιστημιακούς θεολόγους (και όχι μόνο) που εξέφρασαν με κείμενα, εγκυκλίους και άλλους τρόπους την άποψη πως το χουντικό καθεστώς ήταν «θεόσταλτο» γιατί «ήρθε να σώσει την Ελλάδα». Δεν τους αθωώνει γιατί οι πνευματικοί ηγέτες μιας Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν επιτρέπεται να βρίσκονται σε πλάνη.

Τα παραπάνω μας πικραίνουν, αλλά δε μας απογοητεύουν, γιατί και στο παρελθόν υπήρξαν στιγμές που ένας απλός μοναχός (π.χ. οι άγιοι Μάξιμος Ομολογητής ή Ιωάννης Δαμασκηνός) κράτησε την αυθεντικότητα της χριστιανικής διδασκαλίας ενάντια στους συμβιβασμένους πατριάρχες, αλλά και περιπτώσεις αγίων που καταδιώχθηκαν από τη συμβιβασμένη ιεραρχία του καιρού τους, όπως ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο άγ. Μάξιμος ο Γραικός (Ρωσία), ο (κατ’ εμέ άγιος) Παππουλάκος (κόκκινο πανί για τους σημερινούς φιλοδυτικούς φυσικά) κ.ά. Ωστόσο ας έχουμε υπόψιν πως, στην πνευματική παράδοση της Ορθοδοξίας, Εκκλησία δεν είναι ο κλήρος ή η ιεραρχία (παπάδες και δεσποτάδες), αλλά ο λαός των χριστιανών, άρα και ένας μόνο πραγματικός χριστιανός να βρεθεί σ’ έναν τόπο ή σε μια εποχή, αυτός διασώζει μέσα του την αλήθεια και την αυθεντικότητα της Εκκλησίας.

Σήμερα βέβαια, πολλοί ιερείς και επίσκοποι παίρνουν θέση για τα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα και κατακρίνονται ότι ανακατεύονται στην πολιτική… Τελικά δε μπορείς να τους ικανοποιήσεις όλους.

Όπως όμως σε κάθε εποχή (και στην Τουρκοκρατία και στην Κατοχή), έτσι και την εποχή της χούντας υπήρξαν και ιερωμένοι που αντιστάθηκαν, αλλά και λαϊκοί (δηλ. όχι ιερείς), που αγωνίστηκαν κατά της χούντας θεμελιώνοντας τον αγώνα τους στη χριστιανική τους συνείδηση και στη χριστιανική διδασκαλία. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που καταξιώνονται από την Ιστορία και η παρουσία τους ενθαρρύνει και εμπνέει τους δικούς μας αγώνες «με το Χριστό για το λαό» (σύνθημα εκείνων των χριστιανών αγωνιστών).

Στη μελέτη του κ. Α. Αργυρόπουλου που αναφέρουμε παραπάνω (και η οποία περιγράφει χωρίς περιστροφές το συμβιβασμό της πλειοψηφίας της εκκλ. ιεραρχίας με τη χούντα) εντοπίζουμε κάποιες περιπτώσεις τέτοιων ιερέων και λαϊκών, τις οποίες και θα καταγράψουμε. Ασφαλώς δεν είναι οι μόνοι. Παπάδες με δημοκρατικά ιδεώδη και πιστοί ορθόδοξοι κοινωνικοί αγωνιστές (άσχετα αν επικαλέστηκαν ρητά την πίστη τους ως θεμέλιο του αγώνα τους) υπήρξαν σε κάθε γωνιά της χώρας μας. Προχωράμε λοιπόν με οδηγό το παραπάνω βιβλίο. Οι καφέ αγκύλες είναι δικές μας, όπως και ο χρωματισμός ορισμένων φράσεων, ενώ παραλείπουμε τις υποσημειώσεις, που μπορεί να τις αναζητήσει ο αναγνώστης ανατρέχοντας στη μελέτη.

Η διφορούμενη στάση του αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου

«Η δικτατορία από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να επιβάλει τον άμεσο έλεγχο στη Διοίκηση της Εκκλησίας. Πρώτος της στόχος ήταν η ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου και η τοποθέτηση στη θέση του, του εκλεκτού των Ανακτόρων [=του βασιλιά] Ιερώνυμου Κοτσώνη. Αυτό επετεύχθη σε σύντομο χρονικό διάστημα και με πολλές παράνομες μεθοδεύσεις. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την απομάκρυνση των μητροπολιτών που δεν έδειχναν ιδιαίτερα πρόθυμοι να συνεργαστούν με τη νέα κατάσταση [σ.σ. άρα υπήρχαν τέτοιοι, αλλά απομακρύνθηκαν σκόπιμα] και την επισκοποποίηση νέων που ακολουθούσαν πιστά τον Ιερώνυμο. Ταυτόχρονα η Δικτατορία τον πιέζει να διωχθούν από την εκκλησιαστική Δικαιοσύνη για φιλοαριστερισμό οι μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Αλέξανδρος και Πειραιώς Χρυσόστομος, πράγμα που ο Ιερώνυμος αρνείται. Ο μητροπολίτης Πειραιώς, μάλιστα, συνήθιζε στις ομιλίες και τα κηρύγματά του να καταγγέλλει συνεχώς τη Δικτατορία» (σελ. 21).

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (από αυτό το -φιλικό προς το πρόσωπό του- post)

«Ο Ιερώνυμος αναλαμβάνει τη στήριξη της δικτατορίας με κάθε τρόπο, πιστεύοντας, όπως γράφει σε επιστολή του στο δικτάτορα Παπαδόπουλο, ότι “όταν έγινεν η Επανάστασις της 21^ης Απριλίου αντεπεκρίνετο εις ένα λαϊκόν αίσθημα”. […] Από τον Αύγουστο όμως του 1969 αρχίζει να κρατάει αποστάσεις, χωρίς όμως σε καμιά περίπτωση να συγκρούεται ανοικτά με τη δικτατορική κυβέρνηση. Στις 6-8-1969 στέλνει γράμμα στον Παπαδόπουλο και εκφράζει τις διαφωνίες του για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας:

“Η ωμή βία και το Κράτος του Χωροφύλακος οδηγούον όχι εις την Δημοκρατίαν, αλλ’ είτε εις την δουλείαν είτε εις την ανατροπήν. Ενόσω είναι ακόμη καιρός προλάβετέ την. Διότι και τα δύο οδηγούν εις τον όλεθρον της Ελλάδος. Διότι εάν μεν επιτύχητε την υποδούλωσιν του Λαού, δηλαδή ο Ελληνικός Λαός να αποκτήση φρόνημα δούλων, πράγμα αδύνατον (“του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει”), θα έχετε αποτύχη εις τον σκοπόν σας ως Επανάστασις, διότι ήλθατε να μας σώσετε από το καθεστώς της δουλείας, αλλά και θα οδηγήσετε την Ελλάδα εις τον όλεθρον”.

Στο βιβλίο του “Το δράμα ενός Αρχιεπισκόπου” αναφέρεται συχνά στις δυσκολίες και την απογοήτευση που ένιωθε στις επαφές του με τα μέλη της δικτατορικής κυβέρνησης. Ισχυρίζεται πως από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων του η κυβέρνηση ενοχλείτο από τις αντιλήψεις και τις πρακτικές του. Για να ενισχύσει τις θέσεις του αυτές αναφέρεται και στις παρεμβάσεις του υπέρ των διωκομένων από τη δικτατορία ιερέων και επισκόπων. Εξακολουθεί όμως στο βιβλίο του να αποκαλεί τη δικτατορία ορισμένες φορές “Επανάσταση”» (ό.π., σελ. 23-24).

Ιερείς και επίσκοποι κατά της χούντας

Αναφέραμε ήδη τους μητροπολίτες Πειραιώς Χρυσόστομο και Φιλίππων Αλέξανδρο ως αντέδρασαν κατά της χούντας. Στις 25.10.1972 ο χριστιανός αγωνιστής Νίκος Ψαρουδάκης (για τον οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω) καλείται σε απολογία από το Πλημμελειοδικείο Αθηνών για αντιχουντικό άρθρο του στην αγωνιστική εφημερίδα Χριστιανική, που ο ίδιος με τους συνεργάτες του εξέδιδε.

«Υπέρ του κατέθεσαν οι: Ευάγγελος Μόσχος, γνωστός δικηγόρος, ο θεολόγος και συνεργάτης της “Χ” [=Χριστιανικής] Γιώργος Ροδίτης, ο Λεωνίδας Δρανδάκης, πολιτικός μηχανικός, και ο Επίσκοπος Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος. Στην κατάθεσή του ο τελευταίος αναφέρει:

“Ο Ν.Ψ. διά της λαμπράς αρθρογραφίας του καταρτίζει πολίτας χριστιανούς… Ιεροκήρυξ λοιπόν ο Νίκος Ψαρουδάκης. Διαφέρει όμως ως προς τους ρασοφόρους τοιούτους [σ.σ. ιεροκήρυκες] κατά τούτο: Ότι εκείνοι (οι ρασοφόροι) καλοπληρώνονται και διάγουν εν πάση ανέσει και ευμαρεία. Ενώ ο Ν.Ψ. γνήσιος οπαδός του ακτήμονος Ναζωραίου, ζη στερούμενος. Είναι πτωχός, ενώ θα ηδύνατο να είναι πλούσιος… Ευρίσκομαι σήμερον εδώ για να εκπληρώσω ιερόν καθήκον έναντι ενός εξαιρέτου Έλληνος, ενός ακραιφνούς πατριώτου, ενός συμπαθούς αγωνιστού, πνευματικού ποδηγέτου του Λαού, αληθώς γνησίου Χριστιανού…” (Πρωτοδικείο Αθηνών, Ανακριτής 8^ου τμήματος, 2/12/1972, έκθεσις ενόρκου εξετάσεως μάρτυρος)» (ό.π., σελ. 91).

Φωτο από εδώ

«Το ίδιο χρονικό διάστημα η “Χ” με άρθρο της καταδικάζει την τετραετή σιωπή της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και την παθητική της στάση απέναντι στο πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο. Εξαίρει [=επαινεί] τη στάση που τήρησαν κατά τη συνεδρίασή της οι Επίσκοποι Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος και Φλωρίνης Αυγουστίνος» (ό.π., σελ. 91-92).

[Για τους παραπάνω, διαβάζουμε σε άρθρο του π. Ιερόθεου Βλάχου (Ελευθεροτυπία 28.5.2001):

«Είναι γνωστό ότι το καθεστώς της Επταετίας με Συντακτική Πράξη κατήργησε τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας διά του οποίου καθορίζονται μεταξύ των άλλων και η συγκρότηση της διοικήσεως της Εκκλησίας. Παραθεώρησε την Ιεραρχία της Εκκλησίας, έπαυσε την τότε υπάρχουσα Διαρκή Ιερά Σύνοδο και διόρισε επταμελή «Αριστίνδην» Σύνοδο. με την Πράξη αυτή στην ουσία παραθεώρησε τόσο το Συνοδικό Τόμο του 1850 όσο και την Πατριαρχική Πράξη του 1928. Οπως η Επταετία κατήργησε το Κοινοβούλιο, έτσι ακριβώς κατήργησε και την κανονική και νόμιμη διοίκηση της Εκκλησίας.

Για την επέμβαση αυτή στα εκκλησιαστικά πράγματα υπήρξε αντίδραση που είναι γνωστή σε όσους ασχολούνται με τις πηγές και το αρχειακό υλικό. Πολλοί αρχιερείς διαμαρτύρονταν, με κορυφαίους τον Σεβ. Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Παντελεήμονα, τον αείμνηστο Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο και τον Σεβ. Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Αυγουστίνο. Εγιναν προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αντέδρασε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διεξήχθησαν θυελλώδεις συζητήσεις στις Ιεραρχίες των ετών 1972-1973, γράφονταν θεολογικά άρθρα στις εφημερίδες. Τον αγώνα των Ιεραρχών αυτών εναντίον της επιβληθείσης από την Επταετία καταστάσεως στην Εκκλησία ενίσχυαν οι πολιτικοί παράγοντες, όπως οι: Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος Ράλλης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Ζίγδης, Ανδρέας Κοκκέβης, Παναγιώτης Παπαληγούρας, Δημήτριος Παπασπύρου κ.ά., οι οποίοι με δηλώσεις τους τάσσονταν υπέρ των αγωνιζομένων Ιεραρχών για την αποκατάσταση της κανονικής τάξεως στην Εκκλησίας η οποία διασαλεύθηκε από το καθεστώς της Επταετίας με τη συγκρότηση αριστίνδην Συνόδου».

Επίσης, για τον Κορίνθου Παντελεήμονα (1919-2006), διαβάζουμε: «Την περίοδο της απριλιανής δικτατορίας αντιτέθηκε έντονα στη διοίκηση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου καυτηριάζοντας τις πρακτικές της είτε στα πλαίσια της Ιεράς Συνόδου είτε αρθρογραφώντας στον ημερήσιο Τύπο ενώ παράλληλα επιτίθετο και στην ίδια τη δικτατορία. Ιστορικό είναι το υπόμνημα, που κατέθεσε στις 3 Μαρτίου 1969 και διαβάστηκε στην Ιεραρχία. Με αυτό χτυπούσε την απαράδεκτη κατάσταση και το διοικητικό καθεστώς που δεν στηριζόταν στην εκκλησιαστική παράδοση»].

Στη Χριστιανική του Δεκεμβρίου 1972 «καταγγέλλονται οι από το καθεστώς οργανωμένες εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους, καθώς επίσης και η νόθευση του αποτελέσματος. […] Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε ότι οι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών με πρωτοστατούντα τον διάκονο Τιμόθεο Λαγουδάκη βοήθησαν στο να αποδειχθεί η αδιαμφισβήτητη νοθεία των εκλογών. Πιο συγκεκριμένα, στις 24-11-1972 ο Τιμόθεος Λαγουδάκης υπέβαλε στο Σύλλογο των καθηγητών της Σχολής υπόμνημα, στο οποίο καταγγέλλει ότι, ενώ τον εψήφισαν 42 συμφοιτητές του, έλαβε μόνον 28 ψήφους. Συνημμένα υπέβαλε μαζί με το υπόμνημα την δήλωση των 42 συναδέλφων του, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ήταν ιερείς…» (Αργυρόπουλος, ό.π., σελ. 92). Τα ονόματα αυτών των φοιτητών και των ιερέων υπάρχουν εδώ. Ανάμεσά τους δυο ονόματα που ξέρω, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης και ο π. Κων. Στρατηγόπουλος.

«Τον Φεβρουάριο του 1973 έχουμε την εξέγερση των φοιτητών και την κατάληψη της Νομικής. Το παρόν στη συγκέντρωση έξω από το κτίριο δίνουν ο τότε Επίσκοπος Ανδρούσης και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κ. Αναστάσιος Γιαννουλάτος (νυν Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας), ο ιερέας Χρίστος Χριστοδούλου, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης και άλλοι κληρικοί, οι οποίοι “προσπαθούν να εισαγάγουν τρόφιμα στους φοιτητές, αλλά η Αστυνομία το απαγορεύει. Τα “τιμημένα ράσα” των ιερέων κρύβουν λίγες τροφές για τους αποκλεισμένους. Οι αστυνομικοί τους ανακαλύπτουν και τους διώχνουν”.

Ο Τιμόθεος Λαγουδάκης συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια από τη Δικτατορία. Ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος μαζί με τον πατέρα Γεώργιο Πυρουνάκη και το διάκονο Τιμόθεο Λαγουδάκη θα σταθεί στο πλευρό των συλληφθέντων φοιτητών της εξέγερσης της Νομικής, μαζί με τους γονείς τους τούς επισκέπτεται στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και τους συμπαρίσταται. Στη συγκέντρωση της Νομικής ομάδα φοιτητών της Θεολογικής Σχολής, μεταξύ των οποίων ήσαν και μερικοί κληρικοί, δίνει ψήφισμα συμπαράστασης…» (ό.π., σελ. 92-94).

[Διαβάζουμε σε αναλυτικό άρθρο για όλους αυτούς τους ιερείς:
O Tιμόθεος Λαγουδάκης δεν έζησε για να δει την πτώση της δικτατορίας. Σκοτώθηκε τον Ιούνιο του 1974 σε ένα «περίεργο» τροχαίο δυστύχημα στην εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου. Μαζί του σκοτώθηκε και ένας ακόμη από τους κληρικούς που υπέγραψαν την καταγγελία του Νοεμβρίου του 1972, ο Παντελεήμων Κατσούλης.
Και οι δύο επέστρεφαν στην Αθήνα από την Κόρινθο όπου είχαν πάει για τη χειροτονία σε επίσκοπο του σημερινού μητροπολίτη Φιλίππων Προκοπίου. Ο τάφος του Τιμόθεου Λαγουδάκη βρίσκεται στον περίβολο της μονής Αρκαδίου…]

Ας πάμε λίγο πίσω: «Τη μέρα της ενθρόνισης του Ιερώνυμου, στις 17/5/1967 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ο εφημέριος του Αγίου Γεωργίου Κερατσινίου π. Γεώργιος Δημητριάδης, γνωστός ως π. Γεώργιος “ο ρακοσυλλέκτης” και “προστάτης των φτωχών” στις υποβαθμισμένες περιοχές του Πειραιά, διότι από άμβωνος κατήγγειλε την κατάλυση των ελευθεριών και επιτέθηκε κατά του καθεστώτος» (Αργυρόπουλος, ό.π., σελ. 21).

«Ο π. Πέτρος Γαβαλάς υπήρξε μέλος της ΔΑΚ (Δημοκρατική Αντίσταση Κρήτης) που συστήθηκε σχεδόν αμέσως μετά το πραξικόπημα της 21^ης Απριλίου. Στην οργάνωση είχε συσπειρώσει πολλούς δημοκράτες από το χωριό του Άγιο Θωμά Μονοφατσίου Ηρακλείου αλλά και από τα γύρω χωριά. Με προδοσία συνελήφθη και οδηγήθηκε στην Ασφάλεια, όπου βασανίστηκε άγρια. Του επιβλήθηκε φυλάκιση δύο ετών. Για δεκαέξη μήνες έμεινε στη φυλακή και κατόπιν απελευθερώθηκε» (ό.π., σελ. 29, υποσημ. 24). Δυστυχώς, ο τότε αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος συντάχθηκε με το καθεστώς κι όχι με τον αγωνιστή παπά (ό.π.).

Το καλοκαίρι του 1972 «αρχίζουν οι διώξεις εναντίον του π. Γεωργίου Πυρουνάκη. […] Η δικτατορία πλέον δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Την Κυριακή στις 3-9-72 ο π. Γεώργιος Πυρουνάκης συλλαμβάνεται, ενώ μετέβαινε να λειτουργήσει στο ναό που είχε τοποθετηθεί. Η “Χ” προβάλλει το γεγονός και συγκρούεται με το εκκλησιαστικό κατεστημένο» (ό.π., σελ. 87).

Ο παπά Γιώργης Πυρουνάκης (1910 - 16 Μαΐου 1988). Φωτο από αυτό το αναλυτικό άρθρο για τη ζωή του.

Για τον π. Πέτρο Γαβαλά διαβάζουμε εδώ:

Μια από αυτές τις συσκέψεις [αντιδικτατορικής δράσης] έγινε στο Άγιασμα Μυλοποτάμου Ρεθύμνης στις 28 Οκτωβρίου 1967. Το έμαθαν οι αρχές Ασφαλείας και τον συνέλαβαν λίγες μέρες μετά. Τη συνέχεια την περιγράφει ο ίδιος σε σημείωμα που παρέδωσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Μέλη της Επιτροπής έφθασαν στην Αθήνα το Μάρτιο του 1969. Ο παπα-Πέτρος κατάφερε να φτάσει στην πρωτεύουσα, να ξεπεράσει τον κλοιό των πρακτόρων της Ασφάλειας και να παραδώσει στην Επιτροπή που δεχόταν καταγγελίες στο Πλανητάριο σημείωμα με τα όσα πέρασε στην Ασφάλεια. Το σημείωμα μετέφερε η παπαδιά του η οποία το είχε κρυμμένο στο μπούστο της:

«Με συνέλαβε η Αστυνομία τη νύχτα της 9ης προς τη 10η Νοεμβρίου 1967. Με πήγαν στη Χωροφυλακή Ηρακλείου, όπου με τις πυτζάμες μου παρουσιάστηκα μπροστά σε έναν αξιωματικό ονόματι Καν..., που με ρώτησε σε τόνο αυστηρό: Παπά, τους ευλόγησες εκείνους εκεί, τους ευλόγησες με αγιασμό;. Δεν αποκρίθηκα. Ύστερα από λίγο, απαίτησε να μιλήσω. Όταν αρνήθηκα να του δώσω τα ονόματα ορισμένων προσώπων και δεν μπορούσα να του πω πράγματα για τα οποία όντως δεν γνώριζα, άρχισε να με χτυπά. Διέταξε τους άνδρες του να μου περάσουν χειροπέδες και με πήραν και με πέταξαν μέσα σ' ένα κλειστό φορτηγό. Αργότερα με οδήγησαν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, όπου με διέταξαν να στέκομαι σε στάση προσοχής βλέποντας τον τοίχο.
Έμεινα έτσι γύρω στις 30 ώρες και, όταν τους ζήτησα να μου ελευθερώσουν τα χέρια για να ουρήσω, αρνήθηκαν. (Αυτοί ήταν άνθρωποι που δεν γνώριζα – ήταν ντυμένοι με πολιτικά.). Το αποτέλεσμα ήταν ότι αναγκάστηκα να ανακουφιστώ μέσα στα ίδια μου τα ρούχα τρεις φορές. Όταν πια στο τέλος δεν μπορούσα να κρατηθώ άλλο στα πόδια μου από την κούραση, γονάτισα. Ο φρουρός με διέταξε να σηκωθώ, αλλά αφού δεν μπορούσα να εκτελέσω τη διαταγή του, μου έδωσε μια σπρωξιά και σωριάστηκα στο πάτωμα. Τότε, σκόπιμα ή όχι, πάτησε το αριστερό μου πόδι, ανοίγοντάς μου ένα ελαφρύ τραύμα. Ακόμη δεν κατάφερνα να σηκωθώ στα πόδια μου κι έτσι μ' έπιασε απ' τα μαλλιά και με ταρακούνησε με τόση βία, που τούφες απ' τα μαλλιά μου έμειναν στο χέρι του, ενώ εγώ, γεμάτος θλίψη, έστρεψα τα μάτια μου προς το μέρος του ψάχνοντας για συμπαράσταση και συμπόνια και εισέπραξα αντ' αυτών χυδαίες βρισιές. Την ίδια στιγμή έπιασε το κεφάλι μου και το χτύπησε στον τοίχο. Έχασα τις αισθήσεις μου.
Όταν συνήλθα αργότερα, το τύμπανο του αριστερού μου αυτιού είχε σπάσει και αιμορραγούσε. Είκοσι επτά ημέρες αργότερα μεταφέρθηκα από τα υπόγεια κρατητήρια του Ηρακλείου και της Ασφάλειας Χανίων στο Αναμορφωτήριο Χανίων. Ζήτησα ένα γιατρό που να είναι ειδικός, αλλά μόνον ο γιατρός της φυλακής μού έδωσε φάρμακα, που προφανώς δεν ήταν τα ενδεδειγμένα διότι το πύον συνέχιζε να τρέχει από το αυτί μου επί επτά μήνες. Μόνο μετά τη μεταφορά μου στο Ηράκλειο και αφού με είδε ένας ωτορινολαρυγγολόγος, άρχισε η αγωγή για τη θεραπεία του αυτιού μου.
Από τους αξιωματικούς της Χωροφυλακής που ανέφερα πιο πάνω κατάφερα να ανακαλύψω το όνομα του λοχία Τρ..., ο οποίος μου απηύθυνε τις φοβερότερες προσβολές, όπως: Είσαι άξιος μόνο για να σε φτύνει κανείς, αδίσταχτε σατανά, αγύρτη, δειλέ, σκύλε κ.λπ. και: Αν είχες συνείδηση, θα έπρεπε να καθαιρέσεις ο ίδιος τον εαυτό σου από παπά αμέσως. Ένας χωροφύλακας, ο Χουλάκης, με απειλούσε συνεχώς λέγοντας: Θα σε κάνω να ξεράσεις όσα ξέρεις, σκύλε. Μην προσπαθείς να παίξεις το γενναίο σε μένα. Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα τρίχα και θα σου βγάλω τα δόντια ένα ένα. Θα σου τραβήξω μια στο στομάχι, που τ' άντερά σου θα σου βγούνε από το στόμα».

Η Ιερά Σύνοδος μισοξυπνάει…

«Το Μάιο του ’73 η Ιερά Σύνοδος, αφού έλαβε γνώση του διαβήματος των φοιτητών, που ζητούσαν τη συμπαράστασή της, αποφάσισε να αναθέσει σε επιτροπή που αποτελούνταν από τον Μητροπολίτη Θήρας κ. Γαβριήλ, τον Επίσκοπο Ανδρούσης κ. Γιαννουλάτο και τον Αρχιμανδρίτη κ. Αμβρόσιο να επισκεφθεί τους κρατούμενους φοιτητές. Η τελευταία αυτή κίνηση, αλλά κυρίως η κατ’ επανάληψη όχι απλά υποστήριξη αλλά και συμμετοχή των θεολόγων φοιτητών, μεταξύ των οποίων και αρκετοί κληρικοί, στη φοιτητική έκρηξη, φανερώνει πως ο σπόρος που έσπειρε με τους αγώνες της η Χριστιανική Δημοκρατία [βλ. παρακάτω] άρχισε να καρποφορεί» (Αργυρόπουλος, ό.π., σελ. 98-99).

Αρχές Ιανουαρίου 1974 ο Νίκος Ψαρουδάκης συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στη Γυάρο. «Η φυλάκιση του Ν.Ψ. θα προκαλέσει τις συνειδήσεις. Όλο και περισσότεροι αρχίζουν και εκδηλώνονται κατά της δικτατορίας. Ο εορτασμός της 25^ης Μαρτίου θα δώσει την ευκαιρία στο Μητροπολίτη Γερμανίας κ. Ειρηναίο να καταγγείλει την πολιτικοκοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Ο λόγος του εκφωνήθηκε στις 23-3-74 στο Βαυαρικό ραδιόφωνο και αναμεταδόθηκε τις επόμενες μέρες από τις ελληνικές εκπομπές των ξένων σταθμών [σ.σ. παρατίθενται χαρακτηριστικά αποσπάσματα με πολύ σκληρές εκφράσεις κατά της χούντας]. Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε ότι στη Δυτική τότε Γερμανία είχε προηγηθεί το Νοέμβριο και Δεκέμβριο του ’73 δημόσια καταγγελία της δικτατορίας από τον ιερέα π. Σταμάτη Χατζηκυριάκο, ο οποίος ετέλεσε και μνημόσυνο μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου “υπέρ των εσχάτως σφαγιασθέντων ηρώων της ελευθερίας φοιτητών και λοιπόν” και οργάνωσε ειρηνική διαμαρτυρία “ενάντια στους αιμοσταγείς και αντίχριστους τυράννους, που αφού ληστέψανε τις ελευθερίες του Ελληνικού Λαού, τώρα τον καταδυναστεύουν και τον σκοτώνουν…”» (ό.π., σελ. 113-114).

Ο Γερμανίας Ειρηναίος, πολύ πιο γνωστός ως μητροπολίτης Κισσάμου & Σελίνου (από εδώ). Από αυτό το άρθρο πληροφορούμαστε για τη δράση του στην Κρήτη:

"Ιδρύει γηροκομεία, ορφανοτροφεία, επαγγελματικές σχολές, πνευματικά κέντρα, ιδρύματα υποτροφιών, οικοτροφεία στην Κρήτη αλλά και στην Αθήνα για τους φοιτητές των επαρχιών, ιδιωτικές τεχνικές σχολές Ηλεκτρολόγων, Μηχανολόγων, το κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης, μέχρι και σύγχρονα τυροκομεία. Δημιουργεί σε κεντρικές ενορίες υφαντουργεία και εργαστήρια βιοτεχνίας, κυρίως ξυλογλυπτικής και αγγειοπλαστικής. Στηρίζει τη "Βουλή της Γυναίκας". Μετά το ναυάγιο του πλοίου "Ηράκλειο" αναλαμβάνει πρόεδρος της μετοχικής εταιρίας, που προήλθε από την ιδέα της λαϊκής αποταμίευσης και τη μετουσιώνει στη σημερινή ΑΝΕΚ. Αργότερα επιφορτίζεται καθήκοντα προέδρου και σε άλλες αναπτυξιακές εταιρίες όπως η ΕΤΑΝΑΠ, η ΕΥΡΩΚΡΕΤΑ και η Εταιρεία Σελίνου. Καθιερώνει διεθνή βραβεία Ειρήνης, ενώ το 1971 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης της Ιεράς Μητρόπολης Γερμανίας".

«Τον Μάιο του 1974 μεγάλες προσωπικότητες (Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες) στέλνουν στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών επιστολή στην οποία εκφράζουν την ανησυχία τους για την εκτόπιση του Ν. Ψαρουδάκη και τον παρακαλούν να προβή σε σχετικό διάβημα προς την ελληνική κυβέρνηση για την απελευθέρωσή του. Την επιστολή μεταξύ άλλων υπογράφουν ο πρωτοπρεσβύτερος Μπόρις Μπομπρίνσκυ, καθηγητής στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου, ο Νικόλας Λόσκυ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Παρισίων, ο Μισέλ Ευδοκίμωφ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πουατιέ, ο Ολιβιέ Κλεμάν, καθηγητής στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου, ο Μισέλ Σολόγκομπ, αντιπρόεδρος της οργάνωσης “Σύνδεσμος”, ο Τ. Τρωϊάννος και άλλοι.

Την ίδια εποχή αποφασίζει και η Ιερά Σύνοδος να ζητήσει την απελευθέρωση των κρατουμένων της Γυάρου από τη δικτατορική κυβέρνηση. Ήταν μια απόφαση που, αν και καθυστερημένα, έγινε ευμενώς δεκτή από τους κρατούμενους που ευρίσκονταν στο νησί. “Άριστη ήταν η απήχηση από την πληροφορία που έφθασε στο Στρατόπεδο πως στην Ιερή Σύνοδο γίνηκε λόγος για κατάργηση της Γυάρου. Αν και η Εκκλησία μπορούσε πολύ περισσότερα, αυτά τα λίγα κέρδισαν τη συμπάθεια του Στρατοπέδου” (Ν. Ψαρουδάκης)» (ό.π., σελ. 116-117).

Λαϊκοί (=όχι ιερείς) ορθόδοξοι αγωνιστές

Αναφερθήκαμε ήδη στις παρεμβάσεις των φοιτητών της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Ωστόσο, ίσως ο σημαντικότερος λαϊκός αγωνιστής κατά της χούντας, από εκείνους που επικαλέστηκαν τη χριστιανική τους ιδιότητα ως θεμέλιο των αγώνων τους, ήταν ο Νίκος Ψαρουδάκης (1917 – 23.10.2006). Το μεγαλύτερο μέρος της μελέτης του Α. Αργυρόπουλου αφορά στους αγώνες του Ψαρουδάκη και των συνεργατών του. Διαβάζουμε γι’ αυτόν:

«Ο Νίκος Ψαρουδάκης διετέλεσε Πρόεδρος του κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Γεννήθηκε στο Αποδούλου Αμαρίου Ρεθύμνης το 1917 από γονείς γεωργούς. Το 1936 αποφοίτησε από το Διδασκαλείο Ηρακλείου και το 1937 διορίστηκε δάσκαλος. Τον ίδιο χρόνο γράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου απεφοίτησε το 1944. Στη Δημοτική Εκπαίδευση εργάσθηκε τα χρόνια 1937-1946 και από το 1947-1973 εργάσθηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα. Παράλληλα τα χρόνια αυτά εργάσθηκε ως δημοσιογράφος διευθυντής της εφημερίδας “Χριστιανική Δημοκρατία” από το 1953-1981.

Το 1947 εξέδωσε το “Χριστιανικό Πολιτικό Μανιφέστο” και ίδρυσε το Χριστιανικό Προοδευτικό Κόμμα, που αργότερα σταμάτησε τη δράση του. Το 1952 κυκλοφόρησε τη φιλοσοφία Χριστιανικής κοινωνικής επανάστασης και το 1953 εξέδωσε την εφημερίδα “Χριστιανική Δημοκρατία” και ίδρυσε το ομώνυμο Χριστιανοσοσιαλιστικό Κίνημα. Με τη σημαία της Χ.Δ. έλαβε μέρος σε πολλές βουλευτικές εκλογές ανεπιτυχώς. Το 1977 πρωτοστάτησε στη δημιουργία της “ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ”. Στις εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985 η Χ.Δ. συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ και εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας.

Ο Ν. Ψαρουδάκης (από αυτό το post για τη μνήμη του)

Στη διάρκεια της επταετούς τυραννίας του Πραξικοπήματος της 21^ης Απριλίου 1967, εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης του, διώχθηκε, καταδικάστηκε, εξορίστηκε στη Γυάρο, κι η εφημερίδα “Χριστιανική” κλείστηκε από την ΕΣΑ στις 8 Δεκεμβρίου 1973. Αλλά ο διωγμός δεν σταμάτησε με την πτώση της Χούντας. Καταδικάστηκε στη μεταπολίτευση για περιύβριση του Αρείου Πάγου, επειδή αποκάλεσε “ανθρωπάκια” τους αρεοπαγίτες, που είχαν προσκυνήσει τη Χούντα κι’ είχαν χαρακτηρίσει “στιγμιαίο” αδίκημα το Απριλιανό Πραξικόπημα! Κλείστηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, γιατί αρνήθηκε να εξαγοράσει την ποινή του και τη χάρη που του πρόσφερε η Κυβέρνηση Καραμανλή» (ό.π., σελ. 41, 42, υποσημ. 48).

Η Χριστιανική, που μαχόταν ανοιχτά το χουντικό καθεστώς, το Νοέμβρη του 1973 έφτασε τις 100.000 φύλα.

Γύρω από το κίνημα της Χ.Δ. συσπειρώθηκαν πολλοί ευαισθητοποιημένοι ορθόδοξοι χριστιανοί. Ιδιαίτερα έντονη (εκτός νόμου, όχι βίαιη όμως) δράση ανέπτυξαν τα μέλη της Τοπικής Οργάνωσης της Χ.Δ. στη Θεσσαλονίκη, στην οποία πρωτοστάτησε ο μετέπειτα υπουργός Στέλιος Παπαθεμελής. Άλλα ονόματα που καταγράφει ο Α. Αργυρόπουλος είναι του Κ. Πατμανίδη, των θεολόγων Γ. Ροδίτη, Παπαδόπουλου και Νιάνιου, του ιερέα π. Ηλία Κοντού από την Κοζάνη κ.ά.

Βιβλίο του Γιώργου Ροδίτη (βλ. εδώ)

Είναι αρκετά αυτά;

Τι λέτε; Είναι αρκετοί αυτοί οι ορθόδοξοι επίσκοποι, ιερείς και λαϊκοί που αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας προτάσσοντας την πίστη τους; Φυσικά, όπως έγραψα και στην αρχή, υπάρχουν κι άλλοι. Και πάλι, είναι αρκετοί;

Μα είναι μήπως αρκετοί οι σημερινοί ορθόδοξοι χριστιανοί που αποφασίζουν στα σοβαρά κι αγωνίζονται να εφαρμόσουν την εντολή του Χριστού για ολοκληρωτική αγάπη στο Θεό και στον πλησίον; Είναι αρκετοί εκείνοι που αγωνίζονται ενάντια στα πάθη τους; Είναι αρκετοί εκείνοι που είναι έτοιμοι να συγχωρέσουν τον εχθρό τους και τον εχθρό της οικογένειάς τους και ν’ αγαπήσουν τον κάθε συνάνθρωπο χωρίς όρια;

Όχι, δεν είναι ποτέ αρκετοί. Οι πολλοί είμαστε ανθρωπάκια, συμβιβασμένα σε μια σκυφτή ζωούλα – ενώ οι άγιοί μας, ακόμη κι εκείνοι που έσκυβαν σωματικά από το βάρος της ηλικίας και της άσκησης, ήταν ασυμβίβαστοι – που όχι μόνο παραδινόμαστε στα πάθη μας χωρίς τύψεις, αλλά και κηρύσσουμε σκληρό ψυχολογικό πόλεμο σε όποιον άνθρωπο γύρω μας δούμε ν’ αγωνίζεται πνευματικά (στο παιδί μας, στο/στη σύζυγό μας, στο φίλο κι αδελφό μας)… Αυτοί είμαστε οι Πολλοί. Οι αγωνιστές ήταν και είναι πάντα λίγοι – είναι οι Λίγοι.

Εμείς λοιπόν οι Πολλοί ας κοιτάξουμε τους Λίγους, ας αναγνωρίσουμε πως εκείνοι είναι καλύτεροι από μας (πιο άξιοι, πιο γενναίοι, πιο σοφοί, πιο αληθινοί, πιο γεμάτη αγάπη) κι ας πάρουμε παράδειγμα και θάρρος απ’ αυτούς.

Κι εκείνοι που δεν είναι ή δεν αισθάνονται χριστιανοί, ας έχουν υπόψιν πως έτσι λίγοι είναι οι αληθινοί πνευματικοί αγωνιστές σε κάθε εποχή – όχι μόνο στο χριστιανισμό, όχι μόνο στην Ορθοδοξία, αλλά σε κάθε πνευματικό, πολιτικό ή κοινωνικό χώρο. Αλλά αυτοί οι Λίγοι δίνουν τη μαρτυρία και τη διαβεβαίωση της Αλήθειας και εξαιτίας τους (αλλά και στα ίχνη τους) αξίζει να προχωράμε.

Ο Θεός να αναπαύσει τους ανθρώπους που κατονομάζονται σ' αυτό το post, αλλά και όλα τα θύματα απάνθρωπων καθεστώτων (και τους θύτες) όπου Γης.

Από ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Μνήμη Μητροπολίτη πρώην Πατρών Νικοδήμου.

2011-11-15T23:40:00.000-08:00

Διάβασα πως σαν σήμερα ανέβηκε στους ουρανούς η ψυχή του Μητροπολίτη πρώην Πατρών Νικοδήμου.

Από τους καλούς και ηθικούς δεσποτάδες. Εκτός από τις στολές του, η ζωή του ήταν απλή χωρίς εξεζητημένα. Προσπαθούσε να μην δίνει αφορμές σκανδαλισμού. Ήταν στοργικός αλλά μπορούσε με αρχοντιά να κρατά μια απόσταση σεβασμού. Υπήρξε φίλος του πατέρα μου από τα χρόνια που ήταν στην Αθήνα. Πολλές φορές συζήτησα μαζί του. Έλεγε λίγα σοφά και συνετά.

Όταν παραιτήθηκε από τον θρόνο ήρθε στην Αθήνα και έζησε με αξιοπρέπεια χωρίς να ασχοληθεί με κουτσομπολιά ή με την διαδοχή του όπως κάποιοι άλλοι κάνουν, που φροντίζουν να ανεβάσουν στον θρόνο δικούς τους χωρίς να αφήνουν την Σύνοδο να αποφασίσει περί της πληρώσεως της Θέσεως. Είναι και αυτό μια μόδα της εποχής μας. Οι Μητροπολίτες να παραιτούνται για να βάλουν ως συνέχεια τους δικούς τους. Λες και ο θρόνος είναι κληρονομία του. Ο Πατρών Νικόδημος έδωσε μάθημα και σε αυτό τον τομέα.

Τέλος αξίζουν ένθερμα συγχαρητήρια στον Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη που ακολούθησε τον δεσπότη στην Αθήνα και τον διακόνησε με πνεύμα εκκλησιαστικό. Ο Νικόδημος Σιδέρης έπρεπε να επιβραβευθεί για την διακονία του αυτή. Όμως όλα τα έκανε για την αγάπη προς τον επίσκοπό του και περιμένει την δόξα να την λάβει από τον δίκαιο Θεό.

Η μνήμη του ας είναι αιώνια.

Το χθες τα βάζει με το σήμερα

2011-11-08T15:47:00.000-08:00

Το ξεπεσμένο σε αναγνωσιμότητα περιοδικό υπό τον τίτλο «Ελληνοχριστιανική ΑΓΩΓΗ» παρακλάδι της πάλε ποτέ διαλαμψάσεις αδελφότητας ΖΩΗ στο τελευταίο τεύχος 584 κάνει αρνητική διαφήμιση στο βιβλίο «Πατρίς – Θρησκεία - Οικογένεια» της κ. Έφης Γαζή.

Μου προξένησαν εντύπωση οι 9 σελίδες του περιοδικού για να δυσφημήσουν το βιβλίο αυτό και να απολογηθούν για την πολιτική δράση και την πνευματική συσκότιση της Ζωής κατά την 100χρονη παρουσία της.

Τους ευχαριστώ διότι μου έδωσαν την ευκαιρία να το γνωρίσω και να το διαβάσω το βιβλίο.

Στην βιβλιοθήκη του πατέρα μου έχω διαβάσει το περιοδικό αυτό σε τόμους προ του 1960. Ήταν αξιόλογο, με παιδαγωγικά θέματα, υπό μεγάλων παιδαγωγών, και όχι μετριοτήτων, που σήμερα είναι μέλη και φίλοι, της παρακμάζουσας αδελφότητας, σε στελέχη και σκέψη.

Και να σκεφτεί κανείς ότι το περιοδικό αυτό, αυτοπροσδιοριζόμενο ως «παιδαγωγικό» εκδίδεται από εκπαιδευτικούς λειτουργούς(!) και απευθύνεται σε παιδαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές δημόσιων σχολείων! Και μετά απορούμε για την άθλια εκπαίδευση της χώρας μας και τη διαρκώς υποβαθμισμένη παιδεία της. Μα με «περιδεείς» εκπαιδευτικούς, υποταγμένους στο «φόβο κυρίου», αρνητές της σύγχρονης πραγματικότητας, αλλά συνεχιστές απαράδεκτων μεσαιωνικών παιδαγωγικών πρακτικών, τι νέους, ανοιχτόμυαλους και ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες να διαμορφώσεις; Εξ ου και η οπισθοδρόμηση της σημερινής κοινωνίας προς θέσεις συντηρητικές και πράξεις ασιατικού ταλιμπανισμού…

Διαβάζοντας το άρθρο αυτό προτρέπω τους υπευθύνους καλύτερα να διακοπή η κυκλοφορία του παρά να συνεχίζουν τον διασυρμό ενός περιοδικού που κάποτε πρόσφερε.

.Καλόν ἐντάφιον ἡ ...Προεδρία!

2011-11-02T03:43:00.000-07:00

Μία ἐθνική ἐπέτειος δέν εἶναι ... ἐπαίτειος. Οἱ νεκροί δέν ἐπαιτοῦν· ἀπαιτοῦν. Πρωτίστως τό σεβασμό μας. Αὐτά πού ἔγιναν στή Θεσσαλονίκη τήν 28η Ὀκτωβρίου δέν ἐκθέτουν ἁπλῶς τήν Ἑλλαδα διεθνῶς. Ἀποτελοῦν ἀσέβεια ἑνός ἄδοξου παρόντος πρός ἕνα ἔνδοξο παρελθόν. Ὁ πρόεδρος τῆς δημοκρατίας ὄφειλε -ἔστω καί μόνος- νά σταθεῖ στήν ἐξέδρα σέ στάση προσοχῆς καί νά ἀποτίσει φόρο τιμῆς στίς παρελαύνουσες σκιές τῶν νεκρῶν πού μέ τό αἷμα τους ἔγραψαν τό ἔπος του '40. Ἐπέλεξε ν' ἀποχωρήσει σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας. Εἶναι κι αὐτό μιά στάση· νιώθεται, ὅπως λέει ὁ ποιητής.

Ὄφειλε ὅμως ὡς τηρητής καί ὄχι παρατηρητής τοῦ Συντάγματος νά παραιτηθεῖ, γιά νά θέσει τόν πολιτικό κόσμο καί τούς πολίτες πρό τῶν εὐθυνῶν τους. Δέν θέλώ νά πιστεύω ὅτι ὁ ἄνθρωπος, πού γνώρισα κάποτε ὡς ἀθλητή, ἔχει ἀσπασθεῖ σέ παραλλαγή τήν περιλάλητη φράση τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας: "Καλόν ἐντάφιον ἡ ... προεδρία"!

Σαράντος Καργάκος

Από: Σαραντος Ι. Καργάκος

ΧΑΟΣ

2011-11-02T03:31:00.000-07:00

Παντού ΧΑΟΣ

Μήπως ήλθε ο καιρός για μια περίοδο Βασιλευόμενης Δημοκρατίας;

2011-10-29T02:19:00.000-07:00

Πέρασαν από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1973 που το δικτατορικό καθεστώς κατάργησε τη βασιλεία οι παρακάτω Πρόεδροι:

Γεώργιος Παπαδόπουλος (1973) (δικτάτωρ)

Φαίδων Γκιζίκης (1973 - 1974) (διορισμένος από το δικτατορικό καθεστώς)

Μιχαήλ Στασινόπουλος (1974 - 1975)

Κωνσταντίνος Τσάτσος (1975 - 1980)

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1980 - 1985)

Ιωάννης Αλευράς (1985) (προσωρινά)

Χρήστος Σαρτζετάκης (1985 - 1990)

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1990 - 1995)

Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος (1995 - 2005)

Κάρολος Παπούλιας (2005 - )

Οι περισσότεροι ως να μην υπήρχαν, μόνο για διαβεβαιώσεις πρεσβευτών, δεξιώσεις και βόλτες στο εσωτερικό και εξωτερικό. .

Έλεγαν ΝΑΙ στα όσα ο εκάστοτε πρωθυπουργός που δια των ψήφων του τον διόριζε.

Μήπως ήλθε ο καιρός για μια περίοδο Βασιλευόμενης Δημοκρατίας;

Το VIDEO που πρέπει να δει καθε Ελληνας

2011-10-23T14:42:00.001-07:00

Αυτό δεν λέγεται “άνοιξη”

2011-10-22T14:12:00.000-07:00

ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ

         The Arab Spring… Αυτή ήταν η κωδική ονομασία που έδωσε η Δύση στη διαρκή επανάσταση των αραβικών χωρών και της ευρύτερης περιοχής, που ξεκίνησε από την Τυνησία, συνεχίστηκε στην Αίγυπτο, κορυφώθηκε στη Λιβύη, και έχει πλέον στραμμένα τα βέλη της στη Συρία.
Ο Μπεν Αλί, ο Μουμπάρακ και ο Καντάφι είδαν την πολυετή μονοκρατορία τους να καταρρέει. Μέσα στη βία και το αίμα. Κι αν με τον Μπεν Αλί… λίγοι ασχολούνται, ο Χόσνι Μουμπάρακ και ο Μουαμάρ Καντάφι ήταν δυο περιπτώσεις εκπεσόντων ηγετών, που συγκέντρωσαν πάνω τους το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινής γνώμης.
Ο πρώην Πρόεδρος της Αιγύπτου, βρίσκεται στη φυλακή, και οι νεώτερες εικόνες που έχουμε, τον δείχνουν πάνω σε ένα κρεβάτι-φορείο, πίσω από κλουβί, στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου κλήθηκε να απολογηθεί.
Ο Μουαμάρ Καντάφι είναι από χθες νεκρός. Στη Σύρτη, την πόλη όπου γεννήθηκε, έμελλε να πεθάνει. Μέσα στη βία. Με τους αντάρτες να τον περιφέρουν στην πόλη, προτού πεθάνει στα χέρια τους. Και τις σκηνές να καταγράφονται από κινητά τηλέφωνα, ώστε να έχουν η Δύση και η… Ιστορία, τα πειστήρια που χρειάζονται.
Το θέαμα της δολοφονίας του Μουαμάρ Καντάφι ήταν επιεικώς αποτρόπαιο. Ίσως και να ξεπέρασε τις σκηνές με τον απαγχονισμό του Σαντάμ Χουσεϊν στο Ιράκ, τότε που ο επίσης εκπεσών ηγέτης της Βαγδάτης ξέσπασε κατά των τιμωρών του, προτού του φορέσουν τη μαύρη κουκούλα, και τραβήξουν το σχοινί γύρω από τον λαιμό του.
Την είδηση του θανάτου του Μουαμάρ Καντάφι, ακολούθησαν πανηγυρισμοί πολιτών σε όλη τη Λιβύη. Αλλά και λόγια χαράς, από τους επικεφαλείς του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου, και της Δύσης.
Κάπου εδώ, η υποκρισία αρχίζει να γίνεται εξοργιστική. Οι πολίτες της Λιβύης που έζησαν και υπέστησαν δεινά από την πολυδεκαετή τυραννία του Μουαμάρ Καντάφι, δικαιούνται να βιώνουν και να εκφράζουν τέτοια συναισθήματα. Οι υπόλοιποι όμως;
Οι νέοι ηγέτες της Λιβύης, που απαρτίζουν το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, ήταν στην πλειοψηφία τους, αν όχι στην… ολότητά τους, συνεργάτες του Μουαμάρ Καντάφι. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Για μερικά, ή και πολλά ακόμη χρόνια. Κατείχαν δημόσιες θέσεις και αξιώματα, έγιναν υπουργοί και δικαστικοί, απόλαυσαν για κάποιο διάστημα τα… αγαθά της τυραννίας. Τότε προφανώς είχαν… περιορισμένη όραση, και αντίστοιχα μειωμένη αντιληπτική ικανότητα.
Για τους ηγέτες της Δύσης, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Οι περισσότεροι υπήρξαν επί μακρά σειρά ετών, διεθνείς εταίροι του καθεστώτος της Λιβύης. Το πετρέλαιο της χώρας βλέπετε, είναι εξαιρετικά καθαρό και ποιοτικό, ώστε όλες οι μεγάλες δυνάμεις να επιθυμούν να συνάψουν συμβόλαια συνεργασίας με τον Καντάφι.
Τότε, δεν έβλεπαν, ή παρέκαμπταν την «τυραννική» διακυβέρνηση του συνταγματάρχη. Δεν άκουγαν τον λαό της Λιβύης να εκλιπαρεί για βοήθεια. «Ξέχασαν» ακόμη και τον βομβιστή του Λόκερμπι, ή άλλες τρομοκρατικές ενέργειες και δράσεις.
Από τη διάσημη σκηνή του Μουαμάρ Καντάφι, σε όλα τα μεγάλα διεθνή γεγονότα, πέρασαν σχεδόν όλοι οι σημαντικοί ηγέτες του πλανήτη, τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ίδιος ο συνταγματάρχης είχε γίνει δεκτός… παντού. Από τον ΟΗΕ μέχρι την Ευρώπη και την Αμερική.
Όταν το ΝΑΤΟ αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Λιβύη, βλέποντας ότι οι ντόπιοι αντάρτες δεν επαρκούσαν για να ανατρέψουν το καθεστώς Καντάφι, ο μεγάλος γιος του συνταγματάρχη, Σαϊφ αλ-Ισλάμ, είχε αποκαλύψει, ενδεχομένως άθελά του, ένα περίπλοκο παρασκήνιο: «Αν θέλουν να κάνουμε νέες συμφωνίες για το πετρέλαιο, σε πιο χαμηλές τιμές, ας έρθουν σε εμάς. Όχι στους αντάρτες», είχε πει.
Γιατί, την ώρα που οι βομβαρδισμοί συνεχίζονταν, και το καθεστώς Καντάφι δεν είχε ακόμη ανατραπεί, όλες οι δυτικές κυβερνήσεις έσπευσαν να αναγνωρίσουν το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο. Και να κλείσουν μαζί του συμφωνίες για την εξαγωγή πετρελαίου.
Αυτό φυσικά δεν λέγεται «άνοιξη». Αλλά μάλλον, βαρύς χειμώνας. Οι ισχυροί του πλανήτη παραγνωρίζουν ότι στην εποχή της δικτυακής επανάστασης, λίγα πράγματα μπορούν να μείνουν κρυφά. Και ακόμη λιγότερα, να παραμείνουν ανεξήγητα.
Από   statesmen.gr

Σπάω τη σιωπή μου. 14/09/11

2011-10-19T05:40:00.000-07:00


Τον Βαγγέλη τον Βενιζέλο, τον ξέρω από τα φοιτητικά μας χρόνια, στη Θεσσαλονίκη. Ανήκαμε στην ίδια φοιτητική παράταξη. Στην «Προοδευτική Παράταξη Νέων, Σαρλ Ντε Γκόλ». Μετά το πανεπιστήμιο χαθήκαμε. Τον ξαναβρήκα μια μέρα, τυχαία, όταν είχε βγει από την φυλακή. Είχε συλληφθεί, στο τέταρτο έτος, γιατί είχε στήσει έναν παράνομο μηχανισμό, με μικρόφωνα και μικροκάμερες, προκειμένου να κλέβει, τα θέματα και να γράφει άριστα σε κάποιες εξετάσεις, του πανεπιστημίου. Επίσης με ένα δεύτερο κύκλωμα πουλούσε τα θέματα. Ήταν αρκετά δραστήριος. Θεωρήθηκε ο εγκέφαλος του φοιτητικού κυκλώματος και οδηγήθηκε για 1,5 χρόνο στον Κορυδαλλό. Του έκανε καλό η φυλακή. Τον ωρίμασε, του λείανε τις γωνίες της σκέψης του, και του πρόσθεσε και μερικά κιλά, ώστε να φτάσει στο φυσιολογικό βάρος της ηλικίας του. «Στύλος», ήταν το παρατσούκλι του, στα χρόνια του πανεπιστημίου, λόγω του ελλιπούς βάρους του. Αργότερα μέσα στην φυλακή απέκτησε και άλλα προσωνύμια. «Πρόκας» γιατί πάντα κουβαλούσε μια πρόκα πάνω του. «Τανάλιας», γιατί μια μέρα σε έναν καυγά έσφιξε κάποιον τόσο σφιχτά που τον έπνιξε. Και «ρέγκας», γιατί φοβότανε τις ρέγκες. «Βαγγέλη, χαθήκαμε. Τι κάνεις; Πως είσαι;», του είπα με χαρά, μόλις τον είδα, ένα πρωί του Μάρτη, στα Εξάρχεια. «Αποφυλακίστηκα, πριν 20 μέρες και ετοιμάζομαι, να κάνω το μεταπτυχιακό μου», μου είπε, σφίγγοντάς μου το χέρι. «Έβαλες μυαλό δηλαδή», συμπλήρωσα, κοιτώντας τον στα μάτια. «Δεν χρειάζεται», μου απάντησε, με τρομερή σιγουριά, «αν δεν με είχαν καρφώσει στο πανεπιστήμιο, τώρα θα ήμουν καθηγητής», είπε με κάποιο παράπονο στη φωνή. «Ας είναι, δεν πειράζει ποτέ δεν είναι αργά». Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνων, είπαμε να ξαναβρεθούμε και μετά χαθήκαμε στη βουή του πλήθους. Μετά από έξι μήνες, άκουσα το όνομά του, να σχετίζεται με το ΠΑΣΟΚ, και τον τότε πρόεδρό του, Ανδρέα Παπανδρέου. «Μεγαλύτερη φυλακή και από τον Κορυδαλλό, είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου», μου είπε σε μια συνάντηση, και πάλι τυχαία, αυτή τη φορά, στον Κολωνό. Η φράση αυτή με εντυπωσίασε, γιατί δυο χρόνια μετά την ξανάκουσα, από τα χείλη, του Γιώργου. Ελαφρώς παραλλαγμένη: «μεγαλύτερη φυλακή και από το Γιεντι κουλε, είναι οι ψευδαισθήσεις μας». Κάποια μέρα είδα τον Βαγγέλη και στην τηλεόραση, ως εκπρόσωπο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. «Τα κατάφερα. Δεν ήταν δύσκολο για μένα», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή που είχαμε, μια Παρασκευή, στο Κερατσίνι. «Είμαι στον κλειστό πυρήνα της εξουσίας.», πρόσθεσε φουσκώνοντας από περηφάνια. «Μα καλά», του λέω, «πως τα κατάφερες, πως έκρυψες τα χρόνια της φυλακής;» Ταραγμένος μου έκλεισε το στόμα, με τράβηξε κάτω από την καμινάδα της ΔΕΗ, και μου είπε, χαμηλόφωνα: «δεν το ξέρει κανείς. Έχω σβήσει όλες τις αποδείξεις. Όποιος τολμήσει να μιλήσει θα πεθάνει», και ένιωθα τα χέρια του σαν τανάλιες να σφίγγουν τον λαιμό μου. Αν δεν πέρναγε τυχαία, από το σημείο, η περιφορά του επιταφίου, δεν ξέρω αν θα επικοινωνούσαμε τώρα. Είναι η πρώτη φορά που σπάω τη σιωπή μου για το συγκεκριμένο θέμα, γιατί τώρα είμαι σίγουρος πως δεν κινδυνεύω, για το απλό λόγο, ότι ο Βαγγέλης δεν θα υλοποιήσει την απειλή του. Και δεν θα το κάνει γιατί πια είναι σε άλλη διάσταση. Αφήστε που περισσότερο κινδυνεύω, εγώ να χαρακτηριστώ ως μυθομανής, παρά να πιστέψει ο κόσμος, ότι ένας συνταγματολόγος, ήταν κάποτε στην ψειρού. Άλλωστε με έχει διαβεβαιώσει και ο ίδιος: «έχω κλείσει τους λογαριασμούς μου με το παρελθόν», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή μας, στο Πικέρμι, «τώρα πια κοιτάω μπροστά». Συνεχίζεται….. Θύμιος Καλαμούκης Από Ελληνοφρένεια

Απάντηση Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον Υπουργό κ. Σηφουνάκη

2011-10-12T05:08:00.000-07:00

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 12^ῃ Ὀκτωβρίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ ἀπό 11/10/2011 Ἀνακοίνωσις τοῦ Ἐξοχωτάτου κ. Ὑπουργοῦ Ὑποδομῶν κ. Ν. Σηφουνάκη, ἀρχιτέκτονος κατά τό ἐπάγγελμα ἀποτελεῖ μία ἀκόμη ἁπτή ἀπόδειξη ὅτι οἱ ἐνασχολούμενοι μέ τά δημόσια πράγματα πολιτικοί ἄνδρες θά πρέπει νά μετέχουν καί νομικῆς παιδείας ἀπαρεγκλίτως διότι ἄλλως ὑποπίπτουν σέ σφάλματα πού ἀπομειώνουν τό κῦρος καί τήν ἀξιοπιστία τῆς Κυβερνήσεως.

Ἡ θέσις τοῦ Ἐξοχωτάτου Κυρίου Ὑπουργοῦ διά τήν μισθοδοσία τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προσκρούει στό Σύνταγμα τῆς Χώρας, στίς ἀρχές τοῦ Κράτους Δικαίου, στό Δικαιϊκό μας σύστημα καί στό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο τά ὁποῖα φέρεται ἀγνοῶν ὁ Ἐξοχώτατος Κύριος Ὑπουργός, διότι ἡ μισθοδοσία τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἡ λειτουργία τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως δέν ἀποτελεῖ μία εὐγνώμονα ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία πράξη ἀναγνωρίσεως τοῦ ὑψίστου ἐθνικοῦ ρόλου τῆς Ἐκκλησίας διά τήν διατήρηση μέσα στά πεντακόσια χρόνια βάναυσης τουρκικῆς ἰσλαμικῆς κυριαρχίας τῆς ἐθνικῆς μας ἰδιοπροσωπείας, ἐφ’ ὅσον ἱστορικά εἶναι διακριβωμένο ὅτι ὅποιος ἐξισλαμίζετο ἐν ταὐτῷ ἐκτουρκίζετο.

Ἀλλά εἶναι συμβατική ὑποχρέωση τοῦ Κράτους διότι ἀπό τοῦ ἔτους 1835 μέχρι σήμερα τό 96% τῆς περιουσίας τῆς Ἐκκλησίας πού μετρᾶ στόν τόπο αὐτό δύο χιλιάδες ἔτη ζωῆς ἔχει μέ πολλούς τρόπους οὐσιαστικά δημευθεῖ ἀπό τό Ἑλληνικό Δημόσιο τό ὁποῖο σέ ἀντίδοση ἔχει ἀναλάβει συμβατικῶς τήν ὡς εἴρηται ὑποχρέωσι καί ἑπομένως ἐάν θελήσει νά ἀποστῇ ἀπό αὐτήν, θά πρέπει νά ἐπιστρέψει στό ἀκέραιο αὐτή τήν περιουσία ἤ νά τήν ἀποζημιώσει οἰκονομικῶς.

Ἕνιοι ὁπλισμένοι μέ μόνο τό θράσος τῆς ἀγνοίας τους, εὐτελίζονται ἰσχυριζόμενοι ὅτι δῆθεν ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει δῆθεν νομίμους τίτλους κυριότητος. Ἀγνοῦν ὅμως ὅτι στό ἄρθρο 51 τοῦ εἰσαγωγικοῦ Νόμου τοῦ ἐν ἰσχύι Ἀστικοῦ Κώδικος τῆς χώρας, προβλέπεται σαφῶς ὅτι: «ἡ ἀπόκτηση κυριότητας ἤ ἄλλου ἐμπραγμάτου δικαιώματος πρίν ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικα κρίνεται κατά τό δίκαιο πού ἴσχυε ὅταν ἔγιναν τά πραγματικά γεγονότα γιά τήν ἀπόκτησή τους».

Ἑπομένως εἶναι πρόδηλος ἡ νομική ἰσχύς τῶν τίτλων κυριότητος τῶν Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων καί τῶν κατακτητῶν Ὀθωμανῶν Σουλτάνων. Αὐτή ἦταν ἡ νομική βάσις τῆς δικαιώσεως τῶν δέκα Ἱερῶν Μονῶν ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο μέ τίς γνωστές Ἀποφάσεις μετά τήν περιλάλητη ἐπίθεση τοῦ λεγομένου Νόμου Τρίτση στήν ἐναπομείνασα Μοναστηριακή περιουσία καί διά τόν λόγον αὐτόν τό Ἑλληνικό Δημόσιο ἀτάκτως ὑπανεχώρησε διότι θά ἔπρεπε νά καταβάλῇ δισεκατομμύρια πρός ἀποζημίωση.
Ἑπομένως ἡ διακοπή τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου καί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως θά εἶναι ἐφικτή νομικῶς καί συνταγματικῶς ἐάν ἡ Ἑλληνική Πολιτεία ἐπιστρέψει τήν Ἐκκλησιαστική περιουσία ἤ τήν ἀποζημιώσει σχετικῶς καί ἐννοεῖται ὅτι τό τίμημα εἶναι ἀνυπολόγιστο.
Μόνο ἡ περιουσία πού ἐδημεύθη ἀπό τήν Βαυαρική Ἀντιβασιλεία, μέ ἁπλή ἀπόφασή της χωρίς νόμο τοῦ Κράτους καί ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Σπυρίδωνος Πειραιῶς ἐκτείνετο σέ ὅλη τήν Πειραϊκή χερσόνησο.

Ἀντιλαμβάνεται κανείς ἑπομένως τά μεγέθη. Τῶν 225 περίπου ἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος πού ἀπαιτοῦνται διά τήν μισθοδοσία τοῦ Κλήρου μέ τούς γλίσχρους καί ὄχι παχυλούς πού ἀναφέρει ἀναποδείκτως ὁ κ. Ὑπουργός μισθούς τῶν 800 ἕως 1.500 Ευρώ μετά 35ετία καί συνταξιοδότηση στά 70 ἔτη καί τήν λειτουργία τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων καί τῶν τρισεκατομμυρίων Εὐρώ πού θά ἀπαιτηθοῦν γιά τήν ἀποζημίωσι τῆς ἁρπαγείσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ὅπως ἡ νομολογία τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου πλέον ὁρίζει.
Διανοεῖται κανείς ἐάν δύναται ἡ Ἑλληνική Πολιτεία νά ἀποζημιώσει μόνο τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς ἤ νά τῆς ἐπιστρέψει τήν Πειραϊκή χερσόνησο πού τῆς ἅρπαξε παρά πᾶσαν ἠθικήν ἀρχήν καί κατά παράβασιν τοῦ Κράτους δικαίου; Συνεπῶς οἱ ἐπιθυμοῦντες νά ἀρθρώσουν ὑπεύθυνο πολιτικό λόγο ἄς ἐγκύπτουν στά θέματα διά νά μή ἀποδεικνύεται ὁ λόγος τους ἕωλος καί ἀνεπέρειστος.

Παρόμοια ἔκπληξη μοῦ προξένησε ἡ ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας διακήρυξι τῆς κας Ἑλένης Γλύκατζη Ἀρβελέρ στήν πόλη τοῦ Πειραιᾶ, ἡ ὁποία δήλωσε σέ μουσική ἐκδήλωση πού παρίστατο ὅτι ὑφίσταται ἀναγκαιότης δημεύσεως τῆς ἐναπομεινάσης Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.
Ἐρωτᾶται ἡ κ. Πρύτανις ἄν αὐτό συνάδει μέ τίς Εὐρωπαϊκές ἀρχές τοῦ Κράτους δικαίου καί τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ;

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Διακοπή μισθοδοσίας του κλήρου ζητάει ο Νίκος Σηφουνάκης

2011-10-11T06:06:00.000-07:00

του Αντώνη Τριανταφύλλου Από το Amen.gr

Την έναρξη διαλόγου με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και απώτερο στόχο την πλήρη διακοπή της μισθοδοσίας για το σύνολο του κλήρου από το κράτος ζητάει ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Νίκος Σηφουνάκης. Η πρότασή του αυτή «κρύβεται» πίσω από τις λέξεις μιας μακροσκελούς ανακοίνωσης της οποίας το ύφος και το λεξιλόγιο απέχουν από αυτά που συνήθως χαρακτηρίζονται ως ήπιος και μετριοπαθής πολιτικός λόγος.

Σε ευθεία και ολομέτωπη επίθεση κατά του συνόλου της διοίκησης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ακόμα και κατά ενός απλού ιερωμένου, προχώρησε την Τρίτη ο Νίκος Σηφουνάκης. Με μια πρώτη ανάγνωση της μακροσκελούς δήλωσης του υφυπουργού Υποδομών, τις αφορμές για το αιχμηρό του κείμενο φαίνεται ότι έδωσαν το ανακοινωθέν της Συνόδου της Ιεραρχίας της περασμένης Παρασκευής για την οικονομική κρίση, αλλά και οι δηλώσεις ενός απλού ιερωμένου. Με μια προσεκτική ανάγνωση όμως ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθεί ότι η βαθύτερη αιτία για την έκδοση αυτής της ανακοίνωσης είναι η επαναφορά του μόνιμου αιτήματος του κ. Σηφουνάκη για τον πλήρη διαχωρισμό των διακριτών ρόλων Πολιτείας και Εκκλησίας.
Είναι γεγονός πάντος ότι η πρόταση που διατυπώνει ο κ. Νίκος Σηφουνάκης ευθυγραμμίζεται πλήρως με φερόμενη ως πρόταση της Τρόικας - στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος - για αρχική μείωση στο μισό της κρατικής δαπάνης για τη μισθοδοσία του κλήρου, αλλά σε πλήρη αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που έχει παράσχει ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος προς την Ιερά Σύνοδο και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο για το θέμα της μισθοδοσίας.

η ανακοίνωση

Ο υφυπουργός Υποδομών στην ανακοίνωσή του η οποία είναι γραμμένη σε ιδιαίτερα σκληρό ύφος υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι «στην κατεύθυνση της ανευθυνότητας κινείται και η συμπεριφορά των γνωστών ακροδεξιών κύκλων της ιεραρχίας της εκκλησίας, η οποία αντί να προστρέξει και να συνεισφέρει πατριδο- δημοκοπεί για να αποφύγει τις πρέπουσες αποφάσεις και να συνδράμει το έθνος. Έτσι οδήγησαν την ιεραρχία της εκκλησίας στην τελευταία απόφαση, δείγμα απτό μικροκομματισμού και πολιτικαντισμού».

Ο κ. Νίκος Σηφουνάκης στη μακροσκελή του ανακοίνωση επιχειρεί να συμπλέξει κυβερνητικές και πολιτικές ρητορείες και κατευθύνσεις του παρελθόντος με τον εκκλησιαστικό λόγο.

«Η χώρα μας διέρχεται δύσκολες μέρες» αναφέρει αρχικά ο υφυπουργός Υποδομών σημειώνοντας ότι «επί δυο χρόνια η εκλεγμένη κυβέρνηση προσπαθεί ν’ αποτρέψει την ολοκληρωτική κατάρρευση. Οι μέρες και οι στιγμές γίνονται κρισιμότερες από την πολιτική σύγχυση που ουσιαστικά και επικοινωνιακά βιώνει ο έλληνας πολίτης. Έχει φθάσει σε σημείο, που ο αριστερός λόγος να ταυτίζεται με τον δεξιό και αντίστροφα και οι εκφραστές του συναγωνίζονται σε ανευθυνότητα - ξανά στο όνομα των μικροκομματικών υπολογισμών τους - όπως και πριν είκοσι δύο χρόνια. Αυτή η δεξιά και αυτή η αριστερά είναι μέρος του πολιτικού συστήματος το οποίο η αριστερά λοιδορεί και η δεξιά το ψέγει επειδή δεν ελήφθησαν, ως έπρεπε στο παρελθόν, αντιδημοφιλείς αποφάσεις που θα έσωζαν τη χώρα».

Παράλληλα ασκεί κριτική στην προηγούμενη κυβέρνηση υποστηρίζοντας ότι «σήμερα που η κυβέρνηση αναλαμβάνει αυτή την ευθύνη, πράττουν το ίδιο, και κυρίως η δεξιά – κύρια υπεύθυνη της κρίσης - που δραπέτευσε από την κυβέρνηση το φθινόπωρο του 2009, και δύο χρόνια μετά προτείνει συνταγή που δεν αποδέχονται ούτε οι ομοϊδεάτες της Ευρώπης».

Και σε αυτό το σημείο εμπλέκει στην πολιτική και την Εκκλησία ισχυριζόμενος ότι «στην κατεύθυνση της ανευθυνότητας κινείται και η συμπεριφορά των γνωστών ακροδεξιών κύκλων της ιεραρχίας της εκκλησίας, η οποία αντί να προστρέξει και να συνεισφέρει πατριδο- δημοκοπεί για να αποφύγει τις πρέπουσες αποφάσεις και να συνδράμει το έθνος. Έτσι οδήγησαν την ιεραρχία της εκκλησίας στην τελευταία απόφαση, δείγμα απτό μικροκομματισμού και πολιτικαντισμού».

Επιχειρεί, ωστόσο, να απεμπλέξει από τους παραπάνω ισχυρισμούς του τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. «Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδας, άνθρωπος με ιστορία και αποδεδειγμένη αξία και σεμνότητα, ο οποίος βίωσε την απαξία από την προγενέστερη λαίλαπα, που δυνάστευσε την εκκλησία, είμαι βέβαιος ότι θα αντισταθεί στο κλίμα του διχασμού που οργανώνουν ξανά, όπως πριν λίγα χρόνια, οι ρεβανσιστές» σημειώνει ο κ. Σηφουνάκης.

Στη συνέχεια επιχειρώντας να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του ο υφυπουργός Υποδομών επιτίθεται φραστικά εναντίον συγκεκριμένου ιερωμένου.

«Απόδειξη των όσων καταγγέλλω» γράφει ο κ. Σηφουνάκης «είναι και το ακόλουθο περιστατικό:

Προχθές, 99η επέτειο απελευθέρωσης της ακριτικής νήσου Λήμνου, μετά το πέρας της δοξολογίας στην Μητρόπολη του νησιού, κάποιος ιερέας ονόματι Νικόλαος Καλογιάννης, ενώπιον πολιτών, βουλευτών, τοπικών αρχών και πιστών, καλούσε με πύρινο λόγο το λαό να εξεγερθεί:

· Ενάντια στο καθεστώς της «υποτέλειας»

· Ενάντια στην Ευρώπη που «ρουφά» το αίμα του ελληνικού ορθόδοξου λαού και απεργάζεται δεινά και αιχμαλωσία του φρονήματος του, όπως έπραξε το 1453 που μας παρέδωσαν στους Τούρκους!!!

· Ενάντια στην ντόπια «κατοχική» κυβέρνηση και την ξένη τροϊκανή πολιτική εξουσία σηκώνοντας δυνατά το χέρι εναντίον τους, να εκδιωχθούν με κάθε τρόπο.

Πληροφορήθηκα ότι ο συγκεκριμένος ιερέας είναι διπλοθεσίτης και λαμβάνει δυο μισθούς από το κράτος το οποίο κατά τα άλλα καταγγέλλει! Εκείνον του ιερέα - χωρίς όμως να έχει ενορία για να προσφέρει τις υποτιθέμενες υπηρεσίες του- και εκείνον του καθηγητή, σε Γυμνάσιο του νησιού.

Γιατί όμως να υστερήσει σε πολιτικαντισμό και ποπουλισμό ένας παπάς που διπλομισθοδοτείται, όταν διάφοροι αρχιερείς και μάλιστα οι φερέλπιδες καταλλήλως προπαγανδιζόμενοι - όπως ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος- που στο όνομα της ακροδεξιάς ιδεολογίας του αείμνηστου προκαθήμενου επιδιώκει - να καρπωθεί κι αυτός ο έρημος, ως δελφίνος της ιεραρχίας της εκκλησίας μέρος της κληρονομιάς του?.

Αγνοούν οι άμοιροι, την ιστορία που διδάσκει ότι όσοι ζήλεψαν την πρακτική του Θεόκλητου Μηνόπουλου δεν έχουν καμία τύχη. Θα είναι απλές καρικατούρες του φαιδρού προκαθήμενου που ηγείτο του λιθοβολισμού του ομοιώματος του Ελευθερίου Βενιζέλου στα χρόνια του διχασμού».

διάλογος και πλήρης διακοπής μισθοδοσίας
Μετά από τα όσα ανέφερε παραπάνω ο κ. Νίκος Σηφουνάκης φθάνει στο «δια ταύτα» της ανακοίνωσής του υποστηρίζοντας ότι «ο εκσυγχρονισμός του κράτους σαφώς συμπεριλαμβάνει την απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων αλλά δεν μπορεί ν’ αφήσει εκτός προνόμια Αρχιερατικά και ο λογαριασμός να στέλνεται στο κράτος για χριστιανικούς παχυλούς μισθούς, λιμουζίνες και οδηγούς, γραμματείς και υποκόμους εφ’ όρου ζωής στην υπηρεσία τους. Επειδή αμφιβάλω αν το παράδειγμα της λιτής χριστιανικής ζωής μπορούν να το δώσουν πλέον από μόνοι τους, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το μέγα θέμα της μισθοδοσίας όλων των λειτουργών της εκκλησίας.

Θα πρέπει να υπάρξει χρονοδιάγραμμα όπου το κράτος θα εγγυηθεί την ευθύνη μισθοδοσίας όσων υπηρετούν και μόνο, και εφόσον δεν είναι αργόσχολοι, όπως ο πολιτευόμενος «ιερέας» της Λήμνου. Από κει και πέρα θα είναι ευθύνη της εκκλησίας όπως συμβαίνει σ΄ όλο τον πλανήτη. Να υπάρξει ισότιμη φορολογία στα εισοδήματά τους που σήμερα διαφεύγουν. Ο παραλογισμός, η υπηρέτηση της πίστης και της λατρείας, να είναι κρατική και να μισθοδοτείται δεν απαντάται πουθενά στον κόσμο σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα.

Ενημέρωσα τα Υπουργεία Παιδείας και Οικονομικών, προκειμένου να ελέγξουν τα σχετικά με τον κύριο ιερέα».

Αντιδράσεις Ιεραρχών

Αρκετοί ιεράρχες ενημερώθηκαν για το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του κ. Σηφουνάκη προκαλώντας τους δυσφορία και ποικίλα σχόλια. «Μόνο με παραλήρημα μπορώ να χαρακτηρίσω το ύφος της ανακοίνωσης, ενώ όσον αφορά το περιεχόμενο και τα επιχειρήμαρα, αυτά είναι απλώς ανάξια σχολιασμού. Περίμενα από ένα πολιτικό άνδρα τη εμβέλειας του κ. Σηφουνάκη να αρθρώνει έγκυρο και όχι πολιτικάντικο πολιτικό λόγο» δηλώνει στο Amen.gr ένας από τους θεωρούμενους ως μετριοπαθέστερους των Ιεαρχών με έδρα την κεντρική Ελλάδα.

«Είναι τουλάχιστον αστείο ο κ. Σηφουνάκης να ψέγει ένας απλό ιερωμένο επειδή είναι ταυτόχρονα και εκπαιδευτικός και ταυτόχρονα - για ευνόητους λόγους - να ‘’αγιογραφεί’’ τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών αγνοώντας ότι και ο ίδιος ο Μακαριώτατος ήταν ‘’διπλοθεσίτης’’ όντας ταυτόχρονα και ιερωμένος και εκπαιδευτικός» σημειώνει έτερος Μητροπολίτης από την Πελοπόννησο αυτή τη φορά.

«Τα όσα αναφέρει ο κ. Σηφουνάκης αποτελούν απλώς προσωπικές του σκέψεις και αιτήματα, ή μήπως ομιλεί εκφράζοντας τη βαθύτερη επιθυμία της κυβέρνησης;» διερωτάται έτερος Ιεράρχης.

Ιεραρχία με ανούσια πράγματα

2011-10-09T01:17:00.000-07:00

Μαζευτήκαν οι χρυσοπληρωμένοι Αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας. Είπαν ανούσια πράγματα για να περάσουν οι ώρες τους εντός του Συνοδικού μεγάρου. Στο τέλος ψήφησαν και τους γνωστούς υποψηφίους. Και τελείωσαν σήμερα με τις χειροτονίες των νέων Πριγκίπων της δύστυχης Εκκλησίας. Επιτέλους κατάφεραν να φτάσουν στο τέλος τους. Τώρα απολαμβάνουν οι νέοι μιτροφόροι τιμές και προσκυνήματα.

Α! ξέχασα θα κυκλοφορήσουν και μια εγκύκλιο για να κοιμίσουν τον λαό ότι ενδιαφέρονται για την φτώχεια και την ανέχειά του. Οι ίδιοι όμως ως και οι κ.κ. Βουλευτές θα απολαμβάνουν τα κεκτημένα τους.

Περιμένω να δω πότε αυτός ο προδομένος λαός θα πάρει με τα ληγμένα αυγά και τις γιαούρτες τους δεσποτάδες.

H πρώτη των οργανώσεων οδεύει προς το ΤΕΛΟΣ της.

2011-10-04T05:54:00.000-07:00

Μετά από μια εκατόχρονη αμφισβητούμενη πορεία η πρώτη των οργανώσεων οδεύει προς το ΤΕΛΟΣ της.

Έζησε δόξες και μεγαλεία.

Είχε την Βασιλική εύνοια.

Επηρέαζε κυβερνήσεις.

Σε πολλές εθνικές καταστροφές έβαλε την πινελιά της.

Οι αμαρτίες των μελών της πολλές.

Δίχασε την θρησκευτική Ελλάδα για λίρες και κτίρια.

Να όμως που τώρα, μετά από 100 χρόνια, ο βιολογικός της κύκλος κλείνει. Οι αίθουσές της εδώ και χρόνια παρουσιάζουν κάμψη. Μερικές τις έκλεισε άλλες τις πούλησε για να κτίση μεγαθήρια και να απολαμβάνουν τα ενοίκια οι εναπομείναντες μετρούμενοι στα δάκτυλα του χεριού διοικούντες.

Πονά η ψυχή μας όταν στα βιβλιοπωλεία της βλέπεις τα ράφια αδειανά. Στην Κύπρο έγραψε τέλος. Στον Πειραιά, Πάτρα, Λάρισα υπολειτουργούν με άρωμα γυναίκας. Που ακούσθηκε‼ ανδρική αδελφότητα να έχει γυναίκες πωλητές. Από το 1960 φάνηκε η εκκοσμίκευση των μελών. Τώρα απολαμβάνει τους καρπούς του εγωισμού της.

Στην Αθήνα μείωσε το ωράριο εργασίας των υπαλλήλων της. Τώρα και αυτοί αναζητούν αλλού την ζωή τους.

Η Διοικούσα Εκκλησία να επέμβει και την περιουσία να την πάρει Αυτή. Όλα αυτά τα χρόνια απομυζούσε τον πιστό λαό. Τώρα η Ιεραρχία να απαιτήσει να δοθεί η κινητή και ακίνητη περιουσία της σε Αυτή με την υποχρέωση να περιθάλψουν τα γεροντάκια που την αποτελούν τώρα.

Ο Καθηγητής Χρήστος Γιανναράς μπορεί να καυχηθεί όταν την εγκατάλειψε και κατήγγειλε την ανεπάρκειά της.

Όλοι και όλα έχουν το τέλος τους.

Οι νέοι Μητροπολίτες Χίου και Ζακύνθου

2011-10-03T05:18:00.000-07:00

Την Κυριακή πήγα μια εκδρομή μέχρι τους Δελφούς.

Έκοψα λίγες δάφνες για να της προσφέρω στην Πρωθιέρια του Απόλλωνα στο Μαντείο για να μου πει με τρόπο λακωνικό ποιους θα εκλέξει η Ιεραρχία στις θέσεις των Μητροπολιτών Χίου και Ζακύνθου.

Αφού μάσησε λίγα φύλλα δάφνης μου είπε:

Χίου, ο αρχιγραμματέας Μάρκος.

Ζακύνθου, ο από Αγίου Δονάτου Διονύσιος.

Βοηθός επίσκοπος, ο Διευθυντής Χρυσόστομος

Μετά από αυτά οι Ιεράρχες ας καθίσουν στις έδρες τους οι εκλογές έγιναν.

Έφτασε ο καιρός να κοπούν οι μισθοί ανεξαιρέτως όλων των αγάμων κληρικών.

2011-09-30T05:53:00.000-07:00

Έφτασε ο καιρός.

Όλοι οι Ιερομόναχοι που έχουν καταλάβει εφημεριακές θέσεις να επιστέψουν στις Μόνες της μετάνοιάς του. Ώστε να απελευθερωθούν θέσεις για τους εγγάμους κληρικούς. Να σταματήσουν να ψετοκλαίνε οι δεσποτάδες για το ότι η κυβέρνηση δεν εγκρίνει θέσεις εφημερίων και να επιστρέψουν τους εκατοντάδες Αρχιμανδρίτες στα Μοναστήρια τους. Είναι απαράδεκτο κληρικοί που έχων δώσει όρκο να παραμένουν εν υπακοή και ακτημοσύνη στην Μονή τους και αυτοί να κυκλοφορούν με πολυτελή αυτοκίνητα, να διασκεδάζουν σε ταβέρνες και να διαμένουν σε πολυτελή διαμερίσματα και μονοκατοικίες.

Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος να ξυπνήσει και να διεκδικήσει αυτά που πρέπει.

Αγώνας για να κοπούν οι μισθοί ανεξαιρέτως όλων των αγάμων κληρικών.

ΦΑΡΣΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ - ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ

2011-09-28T08:08:00.001-07:00