Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010



Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου, στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Απαγχονίστηκε ξημερώματα της 14ης Μαρτίου 1957, στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας.
Γονείς: Μιλτιάδης Παλληκαρίδης και Αφροδίτη Παπαδανιήλ Αδέλφια:Ελευθέριος, Ανδρέας, Γεωργία, Μαρούλα.
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Τσάδας και στη Νεοφύτειο Αστική Σχολή Κτήματος. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Παιδί πολύ προικισμένο, μας άφησε ένα πλούσιο πνευματικό έργο. Η δράση του για απελευθέρωση της Κύπρου άρχισε τον Ιούνιο του 1953 κατά τους εορτασμούς για τη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ. Κατέβασε από τα προπύλαια του σταδίου της πόλης την αγγλική σημαία και πρωτοστάτησε στην οργάνωση μεγάλης διαδήλωσης, με αποτέλεσμα τη ματαίωση των εορτασμών.
Όταν οι συλληφθέντες σχετικά με το πλοιάριο Άγιος Γεώργιος μεταφέρονταν στο δικαστήριο, ο Ευαγόρας με είκοσι φίλους του όρμησαν εναντίον των αστυνομικών, για να τους αποσπάσουν από τα χέρια τους. Στις 22 Ιουνίου 1955 ηγήθηκε της ομάδας επίθεσης εναντίον του δικαστηρίου Πάφου και στη συνέχεια εναντίον του Άγγλου Διοικητή Κρην Μπέη.
Τον Αύγουστο του 1955, σε εκδρομή του στην Ελλάδα, του δόθηκε η ευκαιρία να ενημερωθεί για τη χρήση όπλου και κατόρθωσε να φέρει μαζί του ένα περίστροφο. Τον Νοέμβριο του 1955, σε μαθητική διαδήλωση, κτύπησε Άγγλους στρατιώτες ελευθερώνοντας από τα χέρια τους συμμαθητή του. Συνελήφθη και διατάχθηκε να παρουσιαστεί σε δίκη στις 6 Δεκεμβρίου. Για να αποφύγει την καταδίκη κατέφυγε στη μονή Αγίου Νεοφύτου την προηγούμενη της δίκης και ενώθηκε με την ανταρτική ομάδα της περιοχής στην τοποθεσία Άππης, μεταξύ Κισσόνεργας - Τάλας. Μετά τα γεγονότα αυτά επικηρύχθηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Τον Μάρτη του 1956 προωθήθηκε σε κρησφύγετο στο δάσος κοντά στο χωριό Λυσός προς την περιοχή Άγιος Γεώργιος. Πήρε μέρος σε πολλές επιθέσεις και δολιοφθορές εναντίον των Άγγλων στην περιοχή αυτή.
Το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956, σε μια μετακίνηση της ομάδας του από την περιοχή του Σταυρού της Ψώκας προς την περιοχή της Λυσού, βρέθηκε αντιμέτωπος με αγγλική περίπολο που εκινείτο με σβησμένες τις μηχανές των οχημάτων, στον δρόμο μεταξύ Λυσού και Σταυρού της Ψώκας κοντά στη Λυσό, στην περιοχή Κόπες, και συνελήφθη κρατώντας όπλο τύπου μπρεν, το οποίο βρισκόταν σε συντήρηση μέσα σε γράσο. Καταδικάστηκε για τούτο σε θάνατο.
Στο δικαστή που του ανακοίνωσε την καταδίκη του, είπε: “Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος που αγωνίζεται για την Ελευθερία του”.
Είναι ο τελευταίος που ανέβηκε στο ικρίωμα της αγχόνης.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Ποιος να ζητήσει συγνώμη;
Στις 14 Δεκεμβρίου του παρελθόντος έτους 2009 συμπληρώθηκαν 16 έτη από τότε, πού ό Οικουμενικός και άρχιοικουμενιστής Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος και ή λεγομένη Μείζων και Ύπερτελής Σύνοδος αφόρισαν τον θεολόγο και θαρραλέο κήρυκα του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας κ. Νικόλαο Ίω. Σωτηρόπουλο. Και γιατί τον αφόρισαν; Διότι κηρύττει εναντίον του Οικουμενισμού, και διότι ήλεγξε αιρέσεις του λίαν αγαπητού τότε (όχι και τώρα...) στον Πατριάρχη Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού.
Και πώς αφόρισαν τον αγωνιστή θεολόγο; Χωρίς απαγγελία συγκεκριμένης κατηγορίας και χωρίς κλήση σε απολογία, όλως αυθαι­ρέτως και αύταρχικώς. Και μόνο δε για το λόγο, ότι ό αφορισμός έγινε χωρίς κλήση σε απολογία, παρά το θείο και το ανθρώπινο δίκαιο, είναι άκυρος και ουδόλως πρέπει να λαμβάνεται ύπ’ όψιν. Τέτοιος δε αφορισμός αποτελεί τίτλο τιμής για τον αφορισμένο, και καταισχύνη για τον Πατριάρχη και τους συνενόχους του.
Ό κ. Σωτηρόπουλος και οι νουν Χριστού και αίσθημα δικαιοσύνης έχοντες χριστιανοί γέ­λασαν, όταν άκουσαν τη γελοία πράξη του Φαναριού. Και πολλοί είπαν: Να στείλωμε τα ονόματα μας στον Πατριάρχη, για ν' αφορίσει και εμάς...
Υπάρχουν βεβαίως και ολίγοι χριστιανοί, επιπόλαιοι ή νοσηροί, οι όποιοι, καίτοι ό Χριστός μα­κάρισε όσους αφορίζονται για το όνομα του (Λουκ. στ' 22-23), αυτοί και τον τιμητικό αυτό αφορισμό θεωρούν φοβερό και τρομερό!... Ή πάλη στην Εκκλησία δεν είναι μόνο προς εχθρούς της Εκκλησίας, αλλά και προς επιπόλαιους και νοσηρούς χριστιανούς...
Ουσιαστικώς ό αφορισμός του κ. Σωτηροπούλου είναι ανύπαρκτος. Αλλά πολλοί θέλουν και τυπικώς να μην υπάρχει αυτός ό αφορισμός. Και απευθύνθηκαν γι’ αυτό στον Πατριάρχη. Πολλοί επίσης, μεταξύ αυτών και Ιεράρχες, επιμόνως προέτρεψαν τον κ. Σωτηρόπουλο να απευθυνθεί και αυτός στον Πατριάρχη. Και απευθύνθηκε επανειλημμένως και έδωσε εξηγήσεις. Άλλ' ό Πατριάρχης, για να άρει το περιβόητο επιτίμιο, απαιτεί από τον κ. Σω­τηρόπουλο μετάνοια και αίτηση συγγνώμης!
Παναγιώτατε! Καταντήσατε ανυπόφορος. Τί έπραξε ό θεολόγος και Ιεροκήρυξ άξιον αφορισμού για να μετανοήσει και να ζητήσει συγγνώμη; Σεις δείξατε εμπάθεια, σεις διαπράξατε κραυγαλέα αδικία, σεις προκαλέσατε σκάνδαλο και σεις οφείλετε να μετανοήσετε και να ζητήσετε συγγνώμη από το Θεό, τούς ανθρώπους και τον καταφώρως αδικηθέντα εργάτη του Ευαγγελίου.
Δεν είναι ζήτημα εγωισμού το να μη ζητεί ό Σωτηρόπουλος συγγνώμη, είναι ζήτημα εγωισμού, υπερτροφικού εγωισμού, το να μη ζητείτε σεις συγγνώμη.
Περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» Ιανουάριος 2010



Η χορωδία των αγοριών Domspatzen τραγουδάει στο Ρέγκενσμπουργκ της Βαυαρίας εδώ και χίλια χρόνια. Τη δεκαετία του ’60, όμως, μερικά από τα μέλη της έπεσαν θύματα ενός «εξευγενισμένου συστήματος σαδιστικών ποινών, σχετικών με τη σεξουαλική δίψα», όπως δήλωσε ο Φραντς Βίτενμπρινγκ, συνθέτης, ο οποίος φοίτησε στην εσωτερική σχολή της χορωδίας έως το 1967. Τα τραύματά τους έχουν χαραχτεί μεταξύ δεκάδων άλλων ιστοριών σεξουαλικής κακοποίησης, οι οποίες βλέπουν τώρα το φως στους καθολικούς θεσμούς ολόκληρης της Γερμανίας και άλλων περιοχών της Ευρώπης.
Οι περισσότερες από αυτές αποκαλύπτονται δεκαετίες μετά τη διάπραξη των εγκλημάτων. Η Eκκλησία πασχίζει να διαλύσει την εντύπωση ότι η ίδια τελικά έχει παραβιάσει με τον πλέον σκανδαλώδη τρόπο τις ίδιες της τις αρχές. Και οι Γερμανοί πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν διχασμένοι ανάμεσα στην ανησυχία τους για την ευημερία των παιδιών τους και τους δεσμούς τους με την Eκκλησία.
Η χριστιανοσύνη έχει σημασία στη Γερμανία. Περίπου τα δύο τρίτα των Δυτικογερμανών αυτοαποκαλούνται καθολικοί ή προτεστάντες. Οι χριστιανοί φορολογούμενοι παραδίδουν έναν επιπλέον «φόρο Εκκλησίας», στον οποίον βασίζονται τα δύο τρίτα των εσόδων της. Οι Γερμανοί δεν είναι αφοσιωμένοι: μόλις το 4% των προτεσταντών και το 14% των καθολικών της Δύσης έχουν εβδομαδιαία παρουσία στην Εκκλησία. Αλλά, όπως λέει ο ακαδημαϊκός Ντέντλεφ Πόλακ, πολλοί καταφεύγουν στην Εκκλησία όταν εύχονται την ανάρρωση ασθενών, όταν αναζητούν παρηγοριά ή επιθυμούν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους. Η Χριστιανική Δημοκρατική Ενωση (CDU) της καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ, κόρης προτεστάντη ιερέα, έχει τις ρίζες της στο μεταπολεμικό Κεντρώο Κόμμα, το οποίο διατηρούσε στενούς δεσμούς με την Εκκλησία.

Δεκάδες καταγγελίες

Το κύρος των προτεσταντών υπέστη πλήγμα τον Φεβρουάριο, όταν η επικεφαλής τους, Μάργκοτ Κέσμαν, συνελήφθη να οδηγεί μεθυσμένη (παραιτήθηκε αμέσως). Για τους καθολικούς τα προβλήματα είναι μεγαλύτερα. Από τον περασμένο Ιανουάριο, τουλάχιστον 150 άτομα έχουν καταγγείλει ποικίλες υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης. Η τελευταία καταγγελία αφορούσε μια υπόθεση της δεκαετίας του ’70 σε ένα σχολείο κοντά στο Μάιντς. Σε κάποιο σχολείο της υψηλής κοινωνίας της Βαυαρίας, τη δεκαετία του 1960 «κυριαρχούσε ο απόλυτος τρόμος», όπως δήλωσε ένα από τα θύματα. Στο σπίτι ενός παιδιού στο Βερολίνο ο εγκληματίας ήταν μια καλόγρια, ισχυρίστηκε μια γυναίκα 60 χρόνων. Αλλα σκάνδαλα έχουν δει το φως της δημοσιότητας στην Αυστρία και την Ολλανδία.
Η υπόθεση του Ρέγκενσμπουργκ θίγει το ίδιο το όνομα του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄. Ο αδελφός του, Γκέοργκ Ράτσινγκερ, ηγήθηκε της χορωδίας για 30 χρόνια, από το 1964. Εχει ομολογήσει ότι χτύπησε παιδιά, αλλά αρνείται τις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση. Ο κ. Βίτενμπρινγκ θεωρεί τη στάση του «ανεξήγητη».
Οι θάνατοι και οι παραιτήσεις φθείρουν σιγά σιγά τον αριθμό των μελών στις δύο μεγάλες Εκκλησίες. Η μείωση των εσόδων συντελείται με ταχύ ρυθμό, καθώς όσοι αποχωρούν έχουν σχετικά υψηλά εισοδήματα. Μέσα σε 20 χρόνια το εισόδημα της Προτεσταντικής Εκκλησίας μπορεί να έχει περικοπεί κατά τα δύο τρίτα, όπως προβλέπει ο κ. Πόλακ. Τα πλήγματα κατά της ηθικής εξουσίας της Εκκλησίας θα επισπεύσουν τη διαδικασία. Ο νόμος δεν προβλέπει κάποια «θεραπεία», καθώς ένα σύνολο περιορισμών εμποδίζει τις διώξεις για εγκλήματα που συνέβησαν πριν από δεκαετίες. Η διαμάχη για το εάν η Εκκλησία προσπαθεί πράγματι να βρει λύση έχει διχάσει την κυβέρνηση στη Γερμανία. Ορισμένοι θεωρούν ότι η καγκελάριος Μέρκελ, παρότι δεν δείχνει να έχει αδυναμία στον καθολικισμό, είναι απίθανο να διεξαγάγει εκστρατεία κατά της Εκκλησίας. Ακόμη και αποδυναμωμένη, αποτελεί μια χρήσιμη πολιτική δύναμη.
Πηγή: «Καθημερινή» - 14/03/2010
Η Ημέρα Προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών στην Κέρκυρα


To Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010, πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα στον Ρωμαιοκαθολικό Μητροπολιτικό ναό, συνάντηση όλων των εκπροσώπων των χριστιανικών δογμάτων και ομολογιών του νησιού.
Παρόντες εκτός των πιστών από όλες τις χριστιανικές κοινότητες και : ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Σπιτέρης, ο π. Γεώργιος Χανδρινός εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Κερκύρας Παξών και Διαποντίων νήσων Νεκταρίου, ο Πάστορας της “Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας” Μιλτιάδης Παντελιός και ο Αγγλικανός Πάστορας στην Κέρκυρα Τζων Γκάλαντ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των Ρωμαιοκαθολικών «Η Συνάντηση ξεκίνησε με μια σημαντική παρουσία της Χορωδίας του Δήμου Κερκυραίων, τα μέλη της οποίας, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Αντόν Ιβάνοφ, έψαλαν άσματα από την Ανατολική και Δυτική εκκλησιαστική υμνολογία. Με σύντομη εισαγωγή ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, καλωσόρισε τους παρόντες εκκλησιαστικούς εκπροσώπους, καθώς και τους εκπροσώπους των πολιτικών και πολιτειακών θεσμών της Κέρκυρας. Εξήγησε το θέμα της φετινής Ημέρας Προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών και ανέλυσε την μέχρι σήμερα πορεία της Επιτροπής διαλόγου των Εκκλησιών, στην οποία και ο ίδιος τυγχάνει μέλος. Επεσήμανε δε ότι είναι αναγκαίο να συνεχίσει ο διάλογος «εν αγάπη», γιατί μόνον σε πορεία προς την πλήρη ενότητα οι χριστιανοί θα γίνονται ολοένα και περισσότερο μάρτυρες του Αναστημένου Κυρίου στον κόσμο. Ακολούθησε η Ανάγνωση του χωρίου του Ευαγγελίου του Λουκά, που αποτελούσε και το βασικό βιβλικό κείμενο μελέτης για τη φετινή ημέρα Προσευχής για την Ενότητα των Εκκλησιών.
Ο π. Γεώργιος Χανδρινός εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου, διάβασε επιστολή του Σεβ/τάτου, στην οποία, αναφερόμενος στο θέμα της φετινής Ημέρας Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα, τόνιζε ως χαρακτηριστικό γνώρισμα της χριστιανικής πίστεως την Ανάσταση του Κυρίου, πάνω στην οποία στηρίζεται η πίστη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά και των άλλων αδελφών Εκκλησιών. Αν και, όπως ανέφερε στην επιστολή του, ο δρόμος προς την ενότητα είναι δύσβατος και τραχύς, εν τούτοις, η Ανάσταση του Κυρίου είναι ενωτικός κρίκος ανάμεσα στους χριστιανούς και το κήρυγμα του θανάτου και της Αναστάσεως του Κυρίου, αποτελούν την ισχυρότερη σε θεολογικό επίπεδο προσέγγιση.
Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκαν και οι ολιγόλεπτες αλλά μεστές σε πίστη και νόημα παρεμβάσεις, τόσο του Πάστορα της Αγγλικανικής Εκκλησίας, όσο και αυτή του Πάστορα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας. Χορωδίες πιστών και από τις δύο Ευαγγελικές Εκκλησίες έψαλαν ύμνους και απήγγειλαν προσευχές υπέρ της ενότητας. Όλη η Σύναξη των πιστών απήγγειλε το Σύμβολο της Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή το «Πιστεύω» και την εκτενή δέηση που ακολούθησε, η χορωδία του Μητροπολιτικού ναού συνόδεψε ψάλλοντας. Οι παρόντες απήγγειλαν επίσης την Κυριακή προσευχή (Πάτερ Ημών...)»
Δημ. Τσελεγγίδης , "O Ρωμαιοκαθολικισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί Εκκλησία..."

* «Αγεφύρωτο το χάσμα, δεν έχουν νόημα οι θεολογικοί διάλογοι αν δεν λυθούν οι διαφορές στο δόγμα…», ανέφερε ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Δημ. Τσελεγγίδης μιλώντας στη Λάρισα.
Την άποψη ότι η Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Προτεσταντισμός δεν μπορούν να θεωρηθούν Εκκλησίες και ότι αποτελούν «αιρέσεις», εξέφρασε από τη Λάρισα ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Δημ. Τσελεγγίδης, μιλώντας σήμερα Κυριακή (14/03/2010) το πρωϊ , σε εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν η τοπική Ενωση Θεολόγων και η Χριστιανική Εστία «Ο Απ. Παύλος».Αναπτύσσοντας το θέμα «H σημασία του δόγματος στους διαλόγους με τους ετεροδόξους για την εν Χριστώ ενότητα», ο κ. Τσελεγγίδης τόνισε ότι το δόγμα, αποτελώντας τον δείκτη και την μαρτυρία του ορθοδόξου φρονήματος, θα πρέπει ν’ αποτελεί τη πρώτη και βασική προϋπόθεση στη πορεία ενός διαλόγου που στοχεύει στην επάνοδο των πεπλανημένων στην Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Aυτή η Εκκκλησία, υπογράμμισε, δεν είναι άλλη από την Ορθόδοξη, από την οποία, όμως, όπως επεσήμανε ο ομιλητής, οι ρωμαιοκαθολικοί απεσχίσθησαν το 1054, εξ αιτίας των δογματικών τους παρεκκλίσεων, με κυριότερη αυτή του «filioque», βάσει της οποίας το Αγιο Πνεύμα δεν εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα (σύμφωνα με την ορθόδοξη διατύπωση στο Σύμβολο της Πίστεως), αλλά και από τον Υιό.
Ο κ. Τσελεγγίδης διαφοροποιήθηκε με τις απόψεις του Πατριαρχείου, της Εκκλησίας της Ελλάδος και των άλλων αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών (που θεωρούν μεν αιρετικές τις δοξασίες των Ρωμαιοκαθολικών για το «filioque» και το «Πρωτείο» του Πάπα, αλλά όχι και αιρετική σύμπασα της Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς δεν υπήρξε προς τούτο απόφαση Οικουμενικής Συνόδου) υποστηρίζοντας ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός από τη στιγμή που διέστρεψε το δόγμα έχασε τη θεία χάρη, εξέπεσε της Εκκλησίας, συνεπώς έπαυσε να είναι Εκκλησία, αποτελώντας μια αιρετική χριστιανική κοινότητα. Ο ομιλητής εκτίμησε ότι στην πραγματικότητα το εκκλησιαστικού χαρακτήρα χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές – την Ορθόδοξη και τη Ρωμαιοκαθολική - είναι προς το παρόν αγεφύρωτο, γεγονός το οποίο, κατά τη γνώμη του, οφείλεται στην εσφαλμένη μέθοδο του θεολογικού διαλόγου, στην υιοθέτηση δηλαδή του "επί ίσοις όροις" διαλόγου με παρούσες τις διαφορές στο δόγμα. Αν δεν αρθεί η παρέκκλιση των Ρωμαιοκαθολικών από το δόγμα οι διάλογοι δεν έχουν ουσιαστικό νόημα….», κατέληξε ο ομιλητής.
Ένωση Θεολόγων ν. Λάρισας

Θεολογική Σχολή στην Παλιά Λευκωσία και 24 νέα έργα εξαγγέλλει η Αρχιεπισκοπή Κύπρου

Εικοσιτέσσερα νέα έργα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η ανέγερση Θεολογικής Σχολής, η αποκατάσταση και επέκταση κτιρίων όπως είναι εκείνο του Ολυμπιακού, η αναβάθμιση Μουσείων και πολλές αναπαλαιώσεις, εξαγγέλλει η Αρχιεπισκοπή στο χώρο της Παλιάς Λευκωσίας. Τα έργα ανάπλασης θ’ αποτελέσουν τον πυρήνα για αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής, διαβεβαιώνει εκπρόσωπός της.

24 νέα έργα εξαγγέλλει η Αρχιεπισκοπή

ΣΕ ΕΠΤΑΕΤΕΣ πρόγραμμα αποκατάστασης των υποστατικών στον χώρο της και γύρω από αυτόν, με 24 νέα έργα που θα προσδώσουν νέα όψη στη γύρω περιοχή, προχωρεί η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου.
Αυτό αποκαλύπτει στον “Φ” ο τεχνικός διευθυντής της, πολιτικός μηχανικός, Στέλιος Γεωργίου, ο οποίος διευκρινίζει ότι μερικά έργα που περιλαμβάνονται στο επταετές αυτό πρόγραμμα πέραν του καθεδρικού ναού, είναι η Θεολογική Σχολή, νέο βιβλιοπωλείο (εξασφαλίσθηκε ήδη πολεοδομική άδεια), η αποκατάσταση και επέκταση του παλιού κτιρίου του Ολυμπιακού, η αναβάθμιση και επέκταση των μουσείων στο Ίδρυμα Μακαρίου, η δημιουργία υπόγειου χώρου στάθμευσης, η αναπαλαίωση διατηρητέων οικοδομών και πολλά άλλα έργα. Σε ερώτηση πώς συνδέονται όλα αυτά τα έργα με το νέο καθεδρικό ναό, για τον οποίο εκδηλώθηκαν αντιδράσεις, ο κ. Γεωργίου αναφέρει: «Η Ιερά Αρχιεπισκοπή με αυτή την ιστορική πρόταση για τον καθεδρικό ναό σε γη που παραχωρεί στο Δημόσιο συμπληρώνει και τοπιοτεχνεί με διαχρονικό έργο αυτό τον ιερό χώρο.
Παράλληλα, η δημιουργία νέων δημόσιων πλατειών, ο μεγάλος υπόγειος χώρος στάθμευσης για το κοινό, η αναπαλαίωση των διατηρητέων οικοδομών και η αναβάθμιση του Βυζαντινού Μουσείου, Πινακοθήκης, Βιβλιοθήκης και άλλων πολιτιστικών χώρων αποσκοπεί να δημιουργήσει ένα δημόσιο πυρήνα που σε συνδυασμό με το παρακείμενο Δημοτικό Μέγαρο θα συμβάλει στην επαναφορά των πολιτών στο αστικό κέντρο». Για την εξαγγελία της Δημόσιας Πλατείας, ο κ. Γεωργίου διευκρινίζει: «Με αυτή την πρόταση η Ιερά Αρχιεπισκοπή παραχωρεί μεγάλο μέρος του τεμαχίου της για την ανέγερση του καθεδρικού ναού.
Η χωροθέτηση του νέου καθεδρικού ναού διαμορφώνεται πλέον ως Δημόσια Πλατεία με άμεση σύνδεση με τους χώρους του νέου Δημοτικού Μεγάρου και την ενθάρρυνση της διακίνησης του κοινού διαμέσου της αυλής του καθεδρικού ναού προς το αρχοντικό του Χατζηγεωργάκη Κορνέσιου και προς το άγαλμα της Ελευθερίας. Παράλληλα, πρόσβαση θα υπάρχει και από την πλευρά του Δημοτικού Μεγάρου στο μεγάλο δημόσιο υπόγειο χώρο στάθμευσης, χωρητικότητας πέραν των 150 οχημάτων».
Για τον προτεινόμενο καθεδρικό ναό αναφέρει ότι αυτός «θα είναι βυζαντινού ρυθμού, σταυροειδής με τρούλο και μονόκλιτος. Θα είναι μονόκλιτος για να διασφαλίζεται απρόσκοπτη οπτική επαφή από όλα τα σημεία προς το σολέα και το ιερό. Οι αναλογίες του ναού βασίζονται στο ότι είναι μονόκλιτος με θόλο, διαμέτρου 14 μέτρων και θα αγιογραφηθεί ο Παντοκράτορας, με πρόνοια να είναι ορατός και από τις τρεις πύλες που θα γίνουν».
Για τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει για το μέγεθος και το ύψος του ναού, ο Στέλιος Γεωργίου αναφέρει: «Το μέγεθος είναι σίγουρα μεγαλύτερο από εκείνο του υφιστάμενου. Και αυτό γιατί οι λειτουργικές ανάγκες απαιτούν μεγαλύτερο ναό, εδώ και πολλά χρόνια. Τονίζουμε όμως ότι σε σχέση με άλλους καθεδρικούς ναούς στην Ευρώπη ίσως να είναι και ο μικρότερος. Σχετικά με το ύψος έχει γίνει πολεοδομική μελέτη και αυτό εξελίσσεται ισολογικά από έξι μέτρα κοντά στις διατηρητέες οικοδομές, σαν πυραμίδα μέχρι 22 μέτρα στη βάση του θόλου. Σημειώνω ότι το ύψος μειώθηκε σύμφωνα με υποδείξεις του Δήμου. Οι αποστάσεις της βάσης του θόλου από τα σύνορα θα είναι σε όλες τις περιπτώσεις μεγαλύτερες από το ύψος».
Υπενθύμισε περαιτέρω ότι έχει γίνει και περιβαλλοντική μελέτη με θετικά αποτελέσματα, όπως και δύο φορές παρουσίαση στην Υπηρεσία Περιβάλλοντος.

Μέρος ευρύτερης αναβάθμισης

Η πρόταση για το έργο του καθεδρικού ναού αποτελεί ουσιαστικά μέρος του συλλογικού έργου στο επταετές πρόγραμμα αναβάθμισης των υποστατικών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής στην εντός των τειχών Πόλη, αναφέρει ο τεχνικός διευθυντής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Στέλιος Γεωργίου.
«ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» - 15/03/2010

Οικονομική κρίση - Ηλεκτρονικό χρήμα - Μεσσίας - Του Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Τρίκορφο 12/2/2010

http://www.freemonks.gr




Ο Γέροντας Παΐσιος έγραψε το 1987 εμείς μιλούσαμε και γράφαμε από το 1982-1983 αλλά τότε κάποιοι προσπαθούσαν να μας γελοιοποιήσουν. Σήμερα που όλα εκπληρώνονται τι έχουν να πουν;

Του Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Τρίκορφο 12/2/2010
Στις 26/11/2008 σε άρθρο μας που δημοσιεύθηκε στον ηλεκτρονικό τύπο αλλά και στον έντυπο με τίτλο: «Έρχεται Εκκλησιαστικός Καποδίστριας», αναφέραμε ότι έρχονται δεινά για την χώρα μας και δια τον κόσμο όλο και συγκεκριμένα λέγαμε:
«Δεν είναι της φαντασίας μας όλα αυτά που αναφέρουμε. Κάτι γνωρίζουμε…μετά το 2010 και μέσα στα επόμενα το πολύ 4 με 5 χρόνια θα δούμε τέρατα και σημεία». Λίγοι μας πρόσεξαν…
Αλλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε ομιλίες μας από το έτος 1982, αλλά και στο βιβλίο που γράψαμε λίγο αργότερα, το 1983, με τον τίτλο «Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας» και το οποίον έχει επανεκδοθεί 18 φορές αναφέραμε στις σελίδες 76-77, 147 βλ. εκδ. 1983-2006 ότι:
«Οι σκοτεινές δυνάμεις, οι οποίες εργάζονται από χρόνια για την έλευση του Αντιχρίστου (Μεσσία) θα δημιουργήσουν την εποχή εκείνη τις κατάλληλες πολιτικές συνθήκες, ώστε να δημιουργηθεί μία Παγκόσμια Κυβέρνηση με έδρα τα Ιεροσόλυμα και με παγκόσμιο αυτοκράτορα τον Μεσσία, για εμάς τους χριστιανούς τον Αντίχριστο. Η εμφάνισή του θα είναι εντυπωσιακή για να επιτύχει τον θαυμασμό όλων των λαών. Πιστεύουμε ότι οι Πρόδρομοί του θα το επιτύχουν αυτό, φέρνοντας ολόκληρη την ανθρωπότητα μπροστά σε κάποιο μεγάλο αδιέξοδο του οποίου τη λύση θα δώσει ο Μεσσίας - Αντίχριστος κι έτσι η γη θα «σωθεί» από τη «βέβαιη καταστροφή» της. Αμέσως δε ο Αντίχριστος (Πρόεδρος της Παγκοσμίου Κυβερνήσεως;) θα χριστεί ως σωτήρας του κόσμου ολοκλήρου. Όλα αυτά θα γίνουν για ν’ αποκτήσει τον τίτλο του μεσσία που στα ελληνικά σημαίνει Σωτήρας-Χριστός. Για να μπορέσει δι’ αυτού του τρόπου να μιμηθεί τον Κύριό μας, ο οποίος είχε τον τίτλο του αληθινού Μεσσία...
Οι οπαδοί του Αντιχρίστου (πολιτικό πρόσωπο θα είναι) θα έχουν το χάραγμά του στο δεξί χέρι η στο μέτωπό τους όπως μας λέγει η Αποκάλυψη του Ιωάννη... Βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα (1983) να χρησιμοποιούνται κάρτες που με αυτές μπορείς να μπαίνεις μέσα στα λεωφορεία χωρίς να πληρώνεις.... τώρα αυτήν την κάρτα την αγοράζει όποιος θέλει, αύριο αγαπητέ μου αν δεν έχεις υποχρεωτικά αυτήν την κάρτα δεν θα μπορείς να κάνεις τίποτα. Αυτή η κάρτα ίσως γενικευθεί και στα άλλα σημεία της ζωής σου, θα θέλεις να αγοράσεις τρόφιμα....., θα θέλεις να πουλήσεις κάτι; την κάρτα σου θα σου ζητούν. Την κάρτα σου με το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αν δεν την έχεις θα είσαι καταδικασμένος. Θα έχεις να διαλέξεις τότε, η θα πεθάνεις για την ορθόδοξο πίστη σου η θα πάρεις το χάραγμα του Αντιχρίστου........ Γιατί τα είπαμε όλα αυτά; Διότι μεθαύριο η ταυτότητά μας, το διαβατήριό μας, το βιβλιάριο καταθέσεων κτλ. θα είναι ένα και το αυτό πράγμα, θα ελέγχονται όλες οι κινήσεις μας............».
«Ενώ μας προμηθεύουν με πιστωτικές κάρτες, η επιτροπή της ΕΟΚ ξεκίνησε να μας προειδοποιεί να διατηρούμε την κάρτα μας σε καλή κατάσταση. Να προσέχουμε να μην την χάσουμε, να μην μας την κλέψουν. Με άλλα λόγια μας προετοιμάζουν για την ασφάλεια του συστήματος των ηλεκτρονικών πληρωμών με κάρτες...... Αφού λοιπόν οι πιστωτικές κάρτες μπορεί να χαθούν, μπορεί να καταστραφούν, μπορεί να κλαπούν, οπότε χάσαμε και όλα τα χρήματά μας η λύση είναι μία (εκεί θα μας οδηγήσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα από σήμερα 2010) να περάσει ο αριθμός πάνω στο χέρι η στο μέτωπό σας για πλήρη ασφάλεια. Εμείς από καιρό προειδοποιούμε... Από καιρό αποκαλύψαμε στους αναγνώστες μας ότι ο τελικός σκοπός τους είναι το χάραγμα που θα χαρακτεί πάνω στα χέρια η στα μέτωπα των ανθρώπων για να συναλλάσσονται. Ελπίζουμε να μην είμαστε μία φωνή βοώντος εν τη ερήμω.» Βλέπε βιβλ. «Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία σελ. 179».
Προφητικά όλα τα ανωτέρω λόγια που λέχθηκαν το 1982 και γράφτηκαν στο βιβλίο «Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας» το 1983. Σήμερα όμως ζούμε την εκπλήρωση των ανωτέρω λόγων.
Είμαστε βέβαιοι ότι οι ισχυροί της γης δημιούργησαν την υπάρχουσα οικονομική κρίση για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα όπως είπε και ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου «στο χείλος του γκρεμού». Μόνον έτσι θα μπορούσαν άνετα και εξαιτίας της κατασκευασμένης οικονομικής κρίσης να οδηγήσουν όλους τους λαούς, σε μία νέα μορφή του οικονομικού συστήματος. Στο ηλεκτρονικό χρήμα. Το χρήμα φυσικά δεν θα χαθεί. Απλά θα αλλάξει μορφή. Θα γίνει ηλεκτρονικό όπως λέγαμε από το 1982 και θα κινείται το χρήμα από κάρτα σε κάρτα και από μικροτσίπ σε μικροτσίπ. Αυτοί που δημιούργησαν την υπάρχουσα κρίση, για να μας πείσουν τώρα να παραλάβουμε τις κάρτες, θα μας τονίζουν ότι μόνον δι’ αυτού του τρόπου θα μπορέσει να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να ανακάμψει η οικονομία. Μόνον εάν το χρήμα μεταβιβάζεται από κάρτα σε κάρτα, μέσω των ταμιακών μηχανών, θα ενημερώνονται ταυτόχρονα η εφορία και οι τράπεζες προς τα που μετακινείται το χρήμα, πόσα πληρώσαμε και σε ποιόν πληρώσαμε, οπότε κανείς δεν θα γλυτώνει της κανονικής φορολογίας του. Δι’ αυτού του τρόπου θα μας τονίσουν, ότι δεν θα πληρώνουν δυσβάστακτους φόρους μόνον οι χαμηλές τάξεις και οι μικρομεσαίες, αλλά δι’ αυτού του τρόπου θα πληρώσουν κανονικούς φόρους όλοι οι επιχειρηματίες, οι γιατροί, οι δικηγόροι και όλοι γενικά οι έχοντες και κατέχοντες.
Με αυτόν τον τρόπο θα επιβάλλουν υποχρεωτικά σε όλους μας το ηλεκτρονικό χρήμα μέσω μικροτσίπ.
Ας δούμε όμως τι λέγουν οι άγιοί μας επί του συγκεκριμένου θέματος.
Ο Άγιος Αρέθας επίσκοπος Καισαρείας και διάδοχος του Μ. Βασιλείου στον επισκοπικό θρόνο στο έργο του «εξήγησις της Ιεράς Αποκαλύψεως PG 106» αναφέρει: «το χάραγμα θα δοθεί σαν ψήφος εντριβή και εγνωσμένη ανθρώποις».
Από την άλλη έχουμε τον Άγιο Εφραίμ τον Σύρο που στον λόγο του «περί εμφάνισης του αντιχρίστου» (Ασκητικά) μας πληροφορεί: «διότι τοιούτον τρόπο χρησιμοποιεί ο τύραννος ώστε όλοι να βαστάζουσιν το σημάδι του πριν έρθει να απατήσει τα σύμπαντα».
Ας δούμε λοιπόν σε συνδυασμό τις πληροφορίες που οι δύο Άγιοι μας δίνουν:
α) «ψήφον εντριβή». Στα χρόνια του Αγίου Αρέθα οι άνθρωποι ψήφιζαν γράφοντας το όνομα του υποψηφίου που προτιμούσαν σε κάποιο πλακίδιο σε μέγεθος τραπουλόχαρτου «ψήφον» (εξ ου και η λέξη ψηφιδωτόν=μικρό πλακίδιο) και μετά το έριχναν στην κάλπη... Η λέξη εντριβής, του εντριβούς σημαίνει κάτι που είναι καθημερινής χρήσης.
Βλέπουμε λοιπόν ότι το χάραγμα αρχικά θα δοθεί με την μορφή πλακιδίου καθημερινής χρήσης.
β) Από την άλλη ο Άγιος Εφραίμ μας τονίζει ότι οι άνθρωποι θα «βαστάζουσιν» το σημάδι προ της ελεύσεως του ανόμου. Προσέξτε ότι ο άγιος δεν λέγει ότι θα φέρουσι επί του σώματος αλλά ότι θα βαστάζουν το σημάδι του στο χέρι τους και ότι αυτό θα γίνει προτού να εμφανιστεί δημόσια ο Αντίχριστος για να αναλάβει την παγκόσμια εξουσία (απαιτήσει τα σύμπαντα). Μετά την εμφάνισή του θα απαιτήσει όπως αναφέρει και η Αποκάλυψη το χάραγμα να το φέρουν οι άνθρωποι επί του σώματός των, της δεξιάς χειρός και του μετώπου των.
Αυτά λέγουν οι άγιοι. Ας δούμε τώρα πως γίνονται πραγματικότητα στις ημέρες μας.

α) Ήδη η σημερινή Κυβέρνηση δια του στόματος του Υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου μας ανέφερε ότι με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο το οποίον θα βοηθήσει στην ανάκαμψη της οικονομίας μας, δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε από 1/1/2011 με μετρητά πέραν των 1.500 ευρώ. Οποιοσδήποτε και για οποιαδήποτε αγορά η πώληση παραλάβει χρήματα πέραν των 1.500 ευρώ σε μετρητά, θα υπόκειται στις συνέπειες του Νόμου. Θα πρέπει όλοι οι πολίτες πέραν των 1.500 ευρώ να χρησιμοποιούν την ηλεκτρονική κάρτα χρήματος με το μικροτσίπ. Όλες οι πληρωμές η οι αγορές πέραν των 1.500 ευρώ θα γίνονται μέσω ηλεκτρονικού χρήματος. Επίσης αναλήψεις από την Τράπεζα πέραν των 1.500 ευρώ σε μετρητά δεν θα μπορούν να γίνονται. Για μεγαλύτερα ποσά είναι απαραίτητη η ηλεκτρονική κάρτα χρήματος.
Δια του Νόμου αυτού σήμερα μας αναγκάζει η Κυβέρνηση να μεταφερθούμε άνω των 1.500 ευρώ σε μία άλλη μορφή του χρήματος, στο ηλεκτρονικό χρήμα, όπως από το 1982 είχαμε προβλέψει. Σίγουρα την επόμενη χρονιά με νέο Νομοσχέδιο θα καταργήσουν τα 1.500 ευρώ και θα μας πουν ότι οποιαδήποτε πληρωμή η αγορά πάνω από 1 ευρώ θα γίνεται μόνον με ηλεκτρονικό χρήμα.
Τι λέει όμως η Αποκάλυψη στο ΙΓ´ κεφάλαιό της; «και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι η πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου η τον αριθμόν του ονόματος αυτού».
β) Ας μην ξεχνούμε ότι ήδη κυκλοφορούν με μικροτσίπ από το 2009 τα νέα διπλώματα οδήγησης και προσεχώς η νέα ηλεκτρονική κάρτα υγείας.
γ) Επίσης ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου μας ενημέρωσε ότι από το 2011 για να καταργηθεί η γραφειοκρατία οι πολίτες θα αποκτήσουν την ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη.
δ) Ακόμη το 2011 θα κυκλοφορήσουν οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες με μικροτσίπ. Ήδη τις παραλαμβάνουν οι αστυνομικοί.
Πόσο προφητικά αποδεικνύονται σήμερα ότι ήταν τα τραγούδια μας «Τσιπάκι» και «Αντι-ντιρεκτίβα», μου ανέφερε σήμερα σε τηλεφωνική συνδιάλεξη χριστιανός από την Θεσσαλονίκη, που κυκλοφορήσαμε το 2000 για την νεολαία μας, η οποία δεν παρακολουθεί κηρύγματα και ομιλίες αλλά ακούει μουσική.
Τελικά θα εφαρμοστεί αυτό που γράψαμε στο βιβλίο μας «Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας» από το 1983. Δηλαδή όλα θα γίνουν μία ηλεκτρονική κάρτα. Διότι μεθαύριο η πιστωτική μας κάρτα, η ταυτότητά μας, το διαβατήριό μας και το βιβλιάριο καταθέσεων θα είναι ένα και το αυτό πράγμα, θα ελέγχονται οι κινήσεις μας, τα χρήματά μας, τα ψώνια μας, η ζωή μας.
Ενθυμούμαι ότι εκείνα τα χρόνια, 1982-83 πολλοί αρχιερείς αλλά και ιερείς αντέδρασαν με τα γραφόμενά μας. Μας απεκάλεσαν τότε «κομπλεξικούς», «αντιχριστολόγους», «φανατικούς» και ότι είμαστε «φαντασιόπληκτοι».
Εμείς όμως με ταπείνωση συνεχίσαμε τους πνευματικούς μας αγώνες τότε μαζί με άλλους κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς συνεργάτες, κατεβάζαμε χιλιάδες λαού στους δρόμους των Αθηνών, διαμαρτυρόμενοι για τα επερχόμενα δεινά. Αναγκαστήκαμε στους αγώνες μας, αφού η εκκλησιαστική διοίκησή μας σιωπούσε, να καλέσουμε και τους ακολουθούντας το Παλαιόν Ημερολόγιον στα συλλαλητήρια που διοργανώναμε σε διάφορα μέρη της Πατρίδας μας. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι τότε εκκλησιαστικοί ταγοί, μαζί με πλειάδα δημοσιογράφων μας γελοιοποιούσαν…όχι μόνον μας κορόιδευαν αλλά υπήρξε τότε Αρχιερεύς ο οποίος μας κατήγγειλε στην Ιερά Σύνοδο και ζητούσε την τιμωρία μας διότι στον αγώνα κατά των νέων ταυτοτήτων προσκαλέσαμε και ανθρώπους του Παλαιού Ημερολογίου.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας μας, μόλις το 1993, για πρώτη φορά, κάτω από τις πιέσεις των χιλιάδων ανθρώπων που κατεβάζαμε στους δρόμους, αντελήφθη τον υπαρκτό κίνδυνο και εξέδωσε δια Εγκυκλίου της την υπ’ αριθμόν 1481/12-5-1993 Συνοδικήν απόφασίν της, καθώς παρόμοιαν Εγκύκλιον εξέδωσε το έτος 1997 την υπ’ αριθμόν 2626/7-4/1997.
Ας δούμε τι λέγει η Ιερά Σύνοδος δια των δύο αυτών Εγκυκλίων της προς τον λαό:
«... Η Ιερά Σύνοδος, αγωνιώσα, κρούει τον κώδωνα του συναγερμού προς ολόκληρον το έθνος, και μητρικώς επιμένει και καλεί όλους τους Έλληνας, όλα τα γνήσια τέκνας της, να δώσουν ένα μάθημα εις τους επιδόξους νεκροθάπτας της ενότητός μας, αφαιρούντες έτσι κάθε επιχείρημα από εκείνους, οι οποίοι θέλουν να εμφανίσουν την σύγχρονον Ελλάδα ως εν κράτος χωρίς θρησκεία...
... Η Ιερά Σύνοδος έχει επισημάνει και την εφιαλτικήν απειλήν, η οποία υποκρίπτεται εις την ηλεκτρονική ταυτότητα, απειλήν «φακελλώματος» των Ελλήνων, με την δυνατότητα να περιέχονται εις την μαγνητικήν λωρίδα (μικροτσίπ) κάθε ταυτότητας, διάφορα άγνωστα εις τον κάτοχόν της στοιχεία, τα οποία μόνον το ειδικόν ηλεκτρονικό μηχάνημα δύναται να «διαβάση», και ανέμενεν η Εκκλησία ότι το λεπτόν αυτό σημείον θα συναντούσε την ευαισθησίαν των δημοκρατικών κομμάτων, πλην όμως μετά λύπης Της διαπιστώνει ότι καμμία αντίδρασις δεν εσημειώθη και ήδη παραδίδεται ο λαός εις το έλεος των εκάστοτε κρατούντων και κανείς δεν μπορεί να αποκλείση την χρησιμοποίησιν της δυνατότητος αυτής είτε νομίμως είτε και παρανόμως, προς παραβίασιν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών...
... Η Εκκλησία μας ζητεί από όλους σας να συνειδητοποιήσετε την απειλήν και να την ακυρώσετε με την δυναμικήν σας παρέμβασιν. Σας προτρέπει και σας παρακαλεί να μην αδιαφορήσετε...
... Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενημερώνοντας τον λαό της Πατρίδος μας ολοκάθαρα αποφάνθηκε ότι «... η πρόοδος του πολιτισμού στον τομέα των ηλεκτρονικών εφαρμογών συνεδέθη ως μη ώφειλε, με τον αριθμό 666, που χρησιμοποιείται σαν ο κύριος κωδικός αριθμός του Αντιχρίστου και συνεπώς δεν είναι δυνατόν ο χριστιανός να αδιαφορεί για την ηθελημένη και συστηματική εισαγωγή αυτού του αριθμού στην ζωή του και εν προκειμένω στην ζωή του Ελληνικού Έθνους...».
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος ΣΕΡΑΦΕΙΜ έγραψε δια των Εγκυκλίων αυτών ιστορία. Δύο κυρίως ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ τον έκαναν σεβαστό και αγαπητό στο πλήρωμα της Εκκλησίας. Η μία ήταν οι δύο ανωτέρω Εγκύκλιοι κατά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του 666 και η δεύτερη η άρνησή του να έλθει ο Πάπας της Ρώμης στην Ελλάδα. Αιωνία του η μνήμη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ.
Η Εκκλησία όμως είναι διαχρονική και οι αποφάσεις των Ιερών Συνόδων της ισχύουν παρεκτός και αν υπό άλλης Συνόδου ανακληθούν.
Σήμερα, όπως ανωτέρω αναφέραμε, ο εχθρός δεν είναι προ των πυλών, αλλά γκρέμισε τα τείχη και ήδη νομοθετεί εις βάρος των χριστιανών.
Σήμερα, που υπάρχουν ευλαβείς και ευσεβείς αρχιερείς έχουν χρέος να επικυρώσουν τις ανωτέρω Εγκυκλίους και να καλέσουν τον λαό πάλι σε αντίσταση.
Σήμερα, που στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών ευρίσκεται ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, πνευματικόν ανάστημα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, καλείται μαζί με την σεπτή Ιεραρχία να συνεχίσει τον αγώνα του Γέροντά του Σεραφείμ.
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Η αποχριστιανοποίηση του έθνους μας, ήδη συντελείται. Το χάραγμα του Αντιχρίστου, ο οποίος θα προβληθεί όπως προαναφέραμε, ως σωτήρας και μεσσίας της ανθρωπότητος ξεκίνησε, διότι αναλαμβάνοντας ο τύραννος την παγκόσμια διακυβέρνηση και γενόμενος πλανητάρχης θα οδηγήσει δήθεν την ανθρωπότητα στη σωτηρία, αφού όπως μας λέγει και ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος «όλοι τότε θα βαστάζωσιν το σημάδι του πριν έλθει να απαιτήσει ο τύραννος τα σύμπαντα».
Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούσει έστω και τώρα...

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Ἐρωταπόκρισις 272 Βαρσανουφίου καὶ Ἰωάννου»

Γέροντος Παϊσίου

Κήπος αρετών

Σωκράτης Αριστοτέλους, Οι σύμμαχοι του Κίσινγκερ

πηγή: Αλήθεια Online
Οι σύμμαχοι του Κίσινγκερ
Γράφει ο Σωκράτης Αριστοτέλους
Ο ιστορικός Γάλλος Πουκεβίλ, στα απομνημονεύματα του γράφει ότι περιοδεύοντας την Ανατολική Θράκη τον Μάρτη του 1815 διενυκτέρευσε και στους Φιλίππους. Στο χάνι που έμεινε ο ξενοδόχος είχε στην υπηρεσία του ένα νέο 15 χρόνων. Ο νέος μόλις αντιλήφθηκε ότι κοιμήθηκαν οι πελάτες έβγαλε από το κόρφο του ένα φυλλάδιο και διαβάζοντάς το έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια του.....
Παρατήρησε ο Πουκεβίλ και είδε ότι το φυλλάδιο εκείνο περιείχε κηρύγματα του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού και τραγούδια του Ρήγα και καταλήγει ο Γάλλος ιστορικός: «Λαός ο οποίος ανατρέφει τα τέκνα του με τα ιδανικά της πίστεως και της πατρίδος δεν είναι δυνατό παρά να ζήσει και να μεγαλουργήσει».
Έτσι είναι. Είναι αυτά που στους μαύρους αιώνες της σκλαβιάς τον κράτησαν στη ζωή και του έδωσαν τη δύναμη μέσα σε αμέτρητες αντιξοότητες να ελευθερωθεί. Ο ιστορικός Καμπούρολου παρατηρεί, «όλα τα έθνη για να υψωθούν πρέπει να βαδίσουν εμπρός πλην του ελληνικού, το οποίον πρέπει να βαδίσει πίσω». Τι σημαίνει να γυρίσει πίσω;
Να γυρίσει να βρει τον πραγματικό εαυτό του στα ιδανικά και στις αξίες του που δυστυχώς τις ξεχάσαμε και δεν είναι λίγες οι φορές που τις ρίχνουμε στην παλιαποθήκη σαν άχρηστα σιδερικά. Λέει ο Πουκεβίλ ότι πρόσεξε τον νέο να διαβάζει τον Κοσμά τον Αιτωλό και τα τραγούδια του Ρήγα και να δακρύζει. Εδώ αναπόφευκτα θυμόμαστε και τον κορυφαίο μισέλληνα Κίσινγερ που είπε τα εξής: «Έως πότε οι Έλληνες θα ζουν με τη δόξα των προγόνων τους; Αν δεν καταφέρουμε τους Έλληνες να ξεχάσουν την ιστορία και τη θρησκεία τους, ποτέ δεν θα καμφθούν».
Δεν νομίζετε ότι αυτοί οι Έλληνες που σήμερα προσπαθούν να αλλοιώσουν την ιστορία μας και να υποβαθμίσουν το μάθημα των θρησκευτικών στην εκπαίδευση δεν είναι πιστοί σύμμαχοι του Κίσινγκερ; Ναι έτσι είναι, γνήσιοι σύμμαχοι του. Είθε ο Θεός να τον φωτίσει.
Σωκράτης Αριστοτέλους
Σωτήρα Αμμοχώστου

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΟ ΜΟΝΑΚΟ


Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης εἰς Μονακό

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἀποδεχθείς τιμητικήν πρόσκλησιν ὑπό τοῦ Ἱδρύματος Καρδιναλίου Paul Poupard ἵνα βραβευθῇ ὑπ’αὐτοῦ διά τάς οἰκολογικάς πρωτοβουλίας καί δραστηριότητας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μετέβη εἰς τό Πριγκηπᾶτον τοῦ Μονακό, ἀπό 2ας μέχρι 4ης Μαρτίου.
Τήν Α. Θ. Παναγιότητα συνώδευσαν κατά τό ταξείδιον τοῦτο ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, ὁ Πανοσιολ. Δευτερεύων κ. Ἀνδρέας, ὁ Ἐλλογ. κ. İlber Ortaylı, Καθηγητής καί Διευθυντής τοῦ Μουσείου Topkapı, ἡ Εὐγεν. κ. Tuna Aksoy Köprülü, ἐπίτιμος Πρόξενος τοῦ Μονακό ἐν τῇ Πόλει, καί ὁ Ἐντιμ. κ. Συμεών Φραντζελατζίογλου, Ἀρχικλητήρ.
Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, ἀνεχώρησεν ἐκ τῆς Πόλεως τήν πρωΐαν τῆς Τρίτης, 2ας τ.μ., δι’ ἀεροσκάφους τῶν Τουρκικῶν Ἀερογραμμῶν, καί ἀφίχθη εἰς τό ἀεροδρόμιον τῆς Nice Γαλλίας, γενόμενος δεκτός ὑπό τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Γαλλίας κ. Ἐμμανουήλ, Κληρικῶν τῆς κατ’ αὐτόν Ἱ. Μητροπόλεως, ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Monaco καί τοῦ ἐν Νικαίᾳ ἐπιτίμου Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος Ἐντιμ. κ. Ἀντωνίου Μιχαήλου. Ἀκολούθως, μετέβη ὁδικῶς εἰς τό Monte Carlo, ὅπου κατέλυσεν εἰς τό ξενοδοχεῖον «Hermitage», εἰς τήν εἴσοδον τοῦ ὁποίου ἀνέμενον Αὐτόν ὁ Σεβ. Καρδινάλιος κ. Paul Poupard, ὁ ΡΚαθολικός Ἀρχιεπίσκοπος Monaco Σεβ. κ. Bernard Barsi καί ἀξιωματοῦχοι τοῦ κρατιδίου.
Τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας, ὁ Πατριάρχης, παρέστη κατά τήν τελεσθεῖσαν ἐν τῷ ΡΚαθολικῷ Καθεδρικῷ Ναῷ τοῦ Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἰδικήν ἀκολουθίαν, τῇ παρουσίᾳ ἐκπροσώπων τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν, Διπλωματῶν καί πλήθους πιστῶν Ὀρθοδόξων καί ΡΚαθολικῶν, ἐν τῷ τέλει τῆς ὁποίας Οὗτος ὡμίλησε πρός αὐτούς γαλλιστί, ἀπαντῶν καί εἰς τήν προσφώνησιν τοῦ Σεβ. κ. Barsi.
Τό ἑσπέρας, ηὐλόγησε τό πρός τιμήν Αὐτοῦ ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Παναγιώτου Τουλιάτου, ἐπιτίμου Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν Μονακό, παρατεθέν δεῖπνον, εἰς ὅ παρεκάθησαν ὁ Σεβ. Καρδινάλιος, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Μονακό, ὁ ἐν Μασσαλίᾳ Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος Ἐντιμ. κ. Ἀντώνιος Ἀλεξανδρίδης, ὡς καί ἄλλοι Διπλωμάται διαφόρων χωρῶν.
Τήν πρωΐαν τῆς ἑπομένης, Τετάρτης, 3ης ἰδίου, ἐδέχθη ἐν τῷ καταλύματι Αὐτοῦ τούς ἐν τῷ Πριγκηπάτῳ ἐπιτίμους Γεν. Προξένους Ἑλλάδος, Τουρκίας, Βελγίου, Ἀλβανίας καί Λιβάνου, ἐγχειρίσαντας Αὐτῷ ἀναμνηστικόν ἐγχάρακτον ἀργυροῦν δίσκον, ὡς καί στελέχη τῆς τοπικῆς κοινωνίας. Ἀκολούθως ἐπεσκέφθη τό Ὠκεανογραφικόν Μουσεῖον, συμπληροῦν ἐφέτος βίον 100 ἐτῶν.
Τήν μεσημβρίαν παρεκάθησεν εἰς τό παρατεθέν ὑπό τοῦ Σεβ. Καρδιναλίου κ. Paul Poupard πρός τιμήν Αὐτοῦ γεῦμα ἐν τῷ «Hotel de Paris», τῇ συμμετοχῇ τοῦ Ἐξοχ. κ. Paul Masseron, Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν τοῦ Πριγκηπάτου, καί Διπλωματῶν, διαπεπιστευμένων ἐν αὐτῷ.
Τό ἀπόγευμα, ὁ Πατριάρχης ἐπεσκέφθη ἐν τῷ ἀνακτόρῳ αὐτοῦ τήν Αὐτοῦ Γαληνοτάτην Ὑψηλότητα, τόν Πρίγκηπα Ἀλβέρτον Β’, μεθ’ οὗ ἔσχεν ἐγκάρδιον συνομιλίαν διαρκείας 45 λεπτῶν, δεχθείς τά συγχαρητήριά του διά τήν τιμητικήν διάκρισιν καί ἐνημερωθείς διά τάς περιβαλλοντολογικάς δραστηριότητας τοῦ «Ἱδρύματος Πρίγκηπος Ἀλβέρτου Β’».


Ἀκολούθως μετέβη εἰς τό «Hotel de Paris», ἔνθα ἐπραγματοποιήθη τιμητική ἐκδήλωσις, παρουσίᾳ τοῦ Πρίγκηπος Ἀλβέρτου Β’, τοῦ Ἐξοχ. κ. Jean-Paul Proust, Ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας, καί πλείστων ἄλλων ὑψηλῶν προσωπικοτήτων, καθ’ ἥν ὁ Πατριάρχης ἐτιμήθη ὑπό τοῦ Ἱδρύματος Καρδιναλίου Paul Poupard διά τάς ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πολλάς καί ἐπιτυχεῖς οἰκολογικάς δραστηριότητας καί πρωτοβουλίας. Τό σχετικόν δίπλωμα ἐπέδωκεν εἰς τόν Πατριάρχην ἰδιοχείρως ὁ Πρίγκηψ. Κατά τήν ἐκδήλωσιν ταύτην ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Καρδινάλιος κ. Paul Poupard καί ὁ Πατριάρχης. Ἐπηκολούθησε δεξίωσις καί δεῖπνον παρατεθέν ὑπό τῆς Α. Γ. Ὑψηλότητος τοῦ Πρίγκηπος, ἐν τῷ τέλει τοῦ ὁποίου ὁ ἀμφιτρύων προσεφώνησε τούς συνδαιτυμόνας αὐτοῦ, συγχαρείς καί αὖθις τήν Α. Θ. Παναγιότητα.
Ὁ Πατριάρχης μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ ἀνεχώρησεν ἐκ Νικαίας τήν μεσημβρίαν τῆς Πέμπτης, 4ης τ.μ., προπεμφθείς ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γαλλίας κ. Ἐμμανουήλ, τοῦ ἐν Νικαίᾳ ἐπιτίμου Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος καί στελεχῶν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Κυανῆς Ἀκτῆς-Μονακό, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Μιχαήλ Σελινιωτάκη, ἱερατικῶς Προϊσταμένου, καί ἀφίχθη εἰς τήν Πόλιν, ὑπαντηθείς δ’ ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὑπό τῶν Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσυγκέλλου κ. Στεφάνου καί Ἐντιμ. κ. Νικολάου Σιγάλα, Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει.

Δυναμιτίζει το ειρηνικό κλίμα ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς

Παρουσιάσθηκε εδώ και λίγες ημέρες η νέα επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ράσκας – Πριζρένης, Κοσσόβου και Μετοχίων.
Η διεύθυνση είναι www.eparhija-prizren.com.
Στην ιστοσελίδα υπάρχει συνέντευξη του Επισκόπου Μπάτσκας Ειρηναίου- (μπορείτε να δείτε εδώ Епископ Бачки Иринеј о збивањима у Рашко-призренској Епархији)- την οποία παραχώρησε στη δημοσιογράφο Ολιβέρα Γιοβίτσεβιτς, του κρατικού καναλιού της Σερβίας RTC και στην εκπομπή "Упитник", 1. март 2010..
Στη συνέντευξη ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος τονίζει ότι :
Πρόκειται για ένα πρόβλημα που υπάρχει εδώ και χρόνια και ότι η Σύνοδος παρακαλούσε τον Επίσκοπο Αρτέμιο να επιλύσει τα προβλήματα ο ίδιος ως αρμόδιος.
Τελικά αποδείχθηκε ότι δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο και στην τελευταία συνεδρίαση στις 13 Φεβρουαρίου όταν συναντηθήκαμε, επειδή προηγουμένως αρνήθηκε να έρθει στη συνεδρίαση της Συνόδου, δήλωσε ότι εμείς δεν έχουμε καμία δικαιοδοσία να ασχολούμαστε με τις δικές του αρμοδιότητες…αλλά οι αποφάσεις της Συνόδου ήταν σαφείς.
Οι αποφάσεις έδειχναν τι ακριβώς χρειάζεται να κάνει, πράγμα που αρνήθηκε, δηλαδή - να απομακρύνει από όλες τις διοικητικές θέσεις, πρόσωπα για τα οποία πριν ακόμη εκδωθούν εκ μέρους των κρατικών οργάνων οποιαδήποτε εντάλματα σύλληψης η ποινικές διώξεις, η ίδια η Σύνοδος διεξήγαγε έρευνα και επιβεβαιώθηκαν φοβερές παρατυπίες .
Ωστόσο στο τέλος καταλάβαμε, ότι ο Επίσκοπος πρέπει να αλλάξει γνώμη η να συμφωνήσει με την γνώμη των πολλών,-αρχαίος κανόνας αναφέρει ότι εάν υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ισχύει η γνώμη της πλειοψηφίας – κατά συνέπεια, στην περίπτωση αυτή κινήθηκε η νόμιμη διαδικασία και δεν είναι αλήθεια ότι η Σύνοδος υπερέβη τις αρμοδιότητες της.
Η Σύνοδος δηλαδή εφάρμοσε την απόφαση της Ιεραρχίας. Νωρίτερα η Ιεραρχία στις 14 Νοεμβρίου 2008 παρήγγειλε στον Επίσκοπο Αρτέμιο να απομακρύνει τα ύποπτα πρόσωπα από τις θέσεις-τους και του δόθηκε συγκεκριμένη προθεσμία. Αυτός δεν το έκανε.
Στη συνέχεια η Ιεραρχία τον Μάιο του 2009 επανέλαβε το ίδιο. Αυτός πάλι δεν το έκανε.
Τώρα σ’ αυτή την τελευταία συνεδρίαση πάλι τον παρακαλέσαμε για αυτό, αλλά δεν συμφώνησε.
Η απόφαση της Ιεραρχίας έλεγε πως εάν μέχρι μια συγκεκριμένη προθεσμία, πρώτα μέχρι τον Φεβρουάριο, αργότερα μέχρι τον Ιούνιο, ο Επίσκοπος αρνηθεί , τότε όλη η υπόθεση πηγαίνει στην δικαιοδοσία της Συνόδου, για να δρομολογήσει την περαιτέρω κανονική διαδικασία. Ακριβώς αυτή την απόφαση εφάρμοσε η Σύνοδος .

Ποιοι καθιέρωσαν τη μόδα με το Κοράνιο


Στις 14 Μαΐου του 1999 μια αντιπροσωπεία Μουσουλμάνων ηγετών από το Ιράκ επισκέφθηκε τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β' στη Ρώμη.
Ο επικεφαλής των Μουσουλμάνων ηγετών δώρισε στον Πάπα ένα Κοράνιο και ο Πάπας το φίλησε μπροστά σε όλους τους συμμετέχοντες.

Επιστολή του Συνδέσμου Κληρικών Χίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για χρονίζοντα προβλήματα της Μητροπόλεως

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών Χίου συνεπές στα όσα δήλωσε στο δελτίο τύπου της 4/2/2010 δίνει στη δημοσιότητα την από 22/2/2010 επιστολή του προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, που κοινοποιήθηκε και προς τον Ιερό Σύνδεσμο Κληρικών Ελλάδος, σε αντίθεση με την ακολουθούμενη πρακτική της Ιεράς Μητροπόλεως, που την μεν από 11/9/2009 απαντητική επιστολή του Μακαριωτάτου προς τον Μητροπολίτη μας, διέρρευσε στον τύπο μία ημέρα μετά τη συνέντευξη τύπου του Δ. Σ. του Συνδέσμου (4/2/2010), την δε επιστολή του Σεβασμιωτάτου προς τον Αρχιεπίσκοπο τηρεί ακόμα ως επτασφράγιστο μυστικό.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ
Χίος, 22 Φεβρουαρίου 2010
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ
822 00 ΒΡΟΝΤΑΔΟΣ
Αρ. Πρωτ.: 7
Τηλ. Προέδρου: 6972713106
Φαξ: 2271052000
Email: synklch@gmail.com
Ιστολόγιο: syndesmosklchi.blogspot.com

Προς: Προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον
Αθηνών και πάσης Ελλάδος κύριον Ιερώνυμον
Εις Αθήνας
Κοινοποίηση: Ιερό Σύνδεσμο Κληρικών Ελλάδος

Μακαριώτατε,
Στον τοπικό τύπο της Χίου (συνημμένα 1,2) δημοσιεύτηκε απαντητική επιστολή Σας με ημερομηνία 11/9/2009 προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, η οποία εστάλη στα Μ. Μ. Ε στις 4/2/2010, δια της οποίας επιστολής συνιστάται η υπακοή στον επίσκοπό μας και παρατίθεται χωρίο του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου.
Η ως άνω επιστολή είναι αποτέλεσμα μιας επιστολής που εστάλη από το Μητροπολίτη μας προς Εσάς, το περιεχόμενο της οποίας κανείς δεν γνωρίζει.
Η από 4 Σεπτεμβρίου 2009 επιστολή Σας στον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου και πρόεδρο του Συνδέσμου εστάλη ως ευγενική όντως απάντηση στην πρόσκληση που Σας απευθύνθηκε για ένα Συνέδριο (συνημ. 3,4), που είχε την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, που η πρώτη του μέρα αφιερώθηκε στην απόδοση τιμής στα 30 χρόνια ποιμαντορίας του, και που ο ίδιος είχε δηλώσει στην οργανωτική επιτροπή ότι θα παραστεί και τούτο δεν κατέστη δυνατόν γιατί ανεχώρησε εσπευσμένα για την Αθήνα, λόγω αιφνιδίου ασθενείας της αδελφής του, όπως επίσημα δήλωσε η Ιερά Μητρόπολη. (συνημ. 5,6,7,8)
Το Συνέδριο με θέμα «Οι Κολυβάδες Πατέρες και η σχέση τους με τη Χίο με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 200 ετών από την κοίμηση του Οσίου Νήφωνος του Χίου» στέφθηκε με επιτυχία, διήρκεσε 3 ημέρες, αποτέλεσε κορυφαίο πνευματικό γεγονός για το νησί μας και αναμένεται η έκδοση των πρακτικών με τις εισηγήσεις και τα πορίσματα που θα συνοδεύονται από σχετικό ψηφιοποιημένο υλικό (DVD – CD). (συνημμένα 9, 10, 11, 12, 13, 14 και σχετικό DVD)
Ο Σύνδεσμος Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών ιδρύθηκε στις 5/7/2007 από 30 κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεώς μας και αναγνωρίστηκε δια αποφάσεως του Πρωτοδικείου Χίου με την υπ. αριθ. 288/2007 απόφασή του. (συνημ. 15)
Μετά την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία στο Πρωτοδικείο Χίου (17-10-2007) και εν αναμονή της δημοσίευσης και καθαρογραφής της απόφασης τα μέλη της προσωρινής διοικήσεως υπέβαλαν τα σέβη και την υιική αγάπη τους στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Διονύσιο, τον οποίο ενημέρωσαν σχετικά με το Σύνδεσμο και έλαβαν την πατρική ευλογία και τα συγχαρητήρια του Σεβασμιωτάτου καθώς και την ευχή για την ευόδωση των σκοπών του Συνδέσμου. (συνημ. 16, 17)
Το Καταστατικό (συνημ. 18, 19) επεδόθη στο Σεβασμιώτατο και εστάλη σε όλους τους κληρικούς της μητροπολιτικής μας περιφέρειας και ουδείς εξ’ αυτών εξέφρασε αντίθετη γνώμη προς αυτό.
Ο Σύνδεσμός λειτουργεί βάσει του εγκεκριμένου Καταστατικού του με 7αμελές Διοικητικό Συμβούλιο και 3μελή Ελεγκτική Επιτροπή που εκλέχτηκαν από τη Γενική Συνέλευση των μελών της 30ης Μαΐου 2008. (συνημ. 20, 21)
Όπως είναι φυσικό ο Σύνδεσμος, ανάμεσα στα άλλα, προωθεί την επίλυση εφημεριακών θεμάτων, τα οποία εισηγούνται τα μέλη του στα νόμιμα όργανά του. Κάθε πράξη και απόφαση των οργάνων του Συνδέσμου ετίθετο υπόψη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας. (συνημ. 22)
Τα νόμιμα και δίκαια αιτήματα του Συνδέσμου (συνημ. 23) προσέκρουσαν στη μέχρι σήμερα ακολουθούμενη τακτική των Μητροπολιτικών γραφείων, που αντί απάντησης, διαλόγου και συνεργασίας, προτίμησαν την προσπάθεια απαξίωσης και διάλυσης του Συνδέσμου. (Παραθέτουμε στο σημείο αυτό αντίγραφα της αλληλογραφίας του Δ. Σ. του Συνδέσμου με την Ιερά Μητρόπολη). (συνημ. 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31)
Η στροφή λοιπόν της Ιεράς Μητροπόλεως διαπιστώνεται τον Δεκέμβριο του 2008, όταν ίσως αυτά που κατέθεσε ο Σύνδεσμος, προτάσεις, ερωτήσεις, παρατηρήσεις, ό,τι δηλαδή συνηθίζεται σε μια Δημοκρατία, δεν άρεσαν ή δεν βόλευαν. (συνημ. 32, 33, 34)
Καταλάβαμε λοιπόν γιατί αυτή η όψιμη προσπάθεια απόρριψης του Συνδέσμου. Ο Σύνδεσμος και τα μέλη του θέλησαν μια αληθινά εκκλησιολογική σχέση με τον Επίσκοπο και τους συμπρεσβυτέρους τους βασισμένη στις αξίες της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης μας και όχι σε ότι ο λαός του Θεού αποστρέφεται σαν δουλοπρέπεια και ραγιαδισμό. (συνημ. 35, 36)
Ο Σύνδεσμος σήμερα αριθμεί 32 μέλη, ύστερα από την αποχώρηση 7 μελών, οι παραιτήσεις των οποίων υπήρξαν προϊόν υπογείων διαδρομών, που δεν περιποιούν τιμή στο τιμημένο ράσο.
Κι ενώ ύστερα από επίσκεψη μελών του Δ. Σ. του Συνδέσμου στον Σεβασμιώτατο διεφάνη σαν συμπέρασμα της συζητήσεώς μας διάθεση προσεγγίσεως και συνεργασίας, αίφνης στις 19/1/2010 στα πλαίσια τηλεοπτικής συνέντευξης του Μητροπολίτου μας και σε ερώτηση της δημοσιογράφου αν θα συνεργαστεί για τα ναρκωτικά (Αντιναρκωτική εβδομάδα) με το Σύνδεσμο των κληρικών ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν έχω με τα παιδιά εκεί τίποτα. Ο πατήρ Κωνσταντίνου είναι και κανένας άλλος, ή δύο είναι. Οι άλλοι, δεν είναι, είναι άσχετοι τα παιδιά εκεί. Είναι καμιά δεκαριά είναι, οι οποίοι είναι άσχετοι. Τι συνεργασία να κάνω;». (συνημ. 37)

Το γεγονός αυτό εξέπληξε αρνητικά τους αδελφούς του Συνδέσμου, αλλά και την κοινωνία της Χίου. Ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός των μελών του Συνδέσμου ως «άσχετοι», δημιούργησε σε μας και τις οικογένειές μας αισθήματα ντροπής και αγανάκτησης και πιεστικά τα μέλη απαίτησαν την έκτακτη σύγκληση του Διοικητικού Συμβουλίου, για να εξετάσει το όλο θέμα και να προστατεύσει, ως οφείλει, την τιμή και την αξιοπρέπεια των συμπρεσβυτέρων αδελφών μελών του Συνδέσμου.
Το Δ. Σ. απέστειλε επιστολή (συνημ. 38) προς το Σεβασμιώτατο για την ανάκληση των απαξιωτικών δηλώσεών του, η οποία απέβη άκαρπη .
Το Δ. Σ. παραχώρησε συνέντευξη τύπου, εφ’ όλης της ύλης, (συνημ. 39, 40) παρουσιάζοντας το έργο και τη θετική προσφορά του Συνδέσμου, αποκρούοντας τον χαρακτηρισμό «άσχετοι» για τα μέλη του. Σαν απάντηση σε όλα όσα ειπώθηκαν στη συνέντευξη τύπου από τα μητροπολιτικά γραφεία δόθηκε στον τύπο η επιστολή Σας Μακαριώτατε, η οποία εφυλάσετο στην Ιερά Μητρόπολη.
Σε καμία περίπτωση η ενάσκηση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ανυπακοή προς τον Μητροπολίτη μας.
Αντιθέτως η μη τήρηση και εφαρμογή των κανονικών διατάξεων και των νόμων του Κράτους π.χ. σε θέματα εκλογής και χειροτονίας κληρικών και πληρώσεως κενών θέσεων των ιερέων, φαίνεται να είναι αποσυντονισμός της συγχορδίας που απαιτείται σε μια ευνομούμενη βάσει νόμων και κανόνων Ιερά Μητρόπολη.
Η κανονική σχέση ακόμα περισσότερο διαταράσσεται με την απουσία του Μητροπολίτη από την έδρα του, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τον οποίο βλέπει ο λαός μόνο στις τελετές και στις πανηγύρεις και με τους ιερείς να χρειάζεται να κλείσουν ραντεβού και να γνωστοποιήσουν το σκοπό της συναντήσεώς τους με τον Μητροπολίτη τους, στον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο.
Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν σύσσωμος ο τοπικός τύπος που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της χιακής εκκλησίας συντάσσεται στο πλευρό του Συνδέσμου και αυτό αποδεικνύουν τα σχόλια των εφημερίδων τις οποίες συνημμένα αποστέλλομε. (συνημ. 41, 42, 43, 44, 45, 46 , 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53)
Ελπίζουμε ότι θα δείτε με πολύ προσοχή τα γραφόμενά μας, τα οποία με πολύ σεβασμό σας υποβάλλουμε μαζί με όλα τα συνημμένα έγγραφα που καταδεικνύουν τόσο τη νομιμότητα του Συνδέσμου μας και των ενεργειών μας, όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην χιακή εκκλησία.
Διατελούντες μετά βαθυτάτου σεβασμού

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κοντός
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Πύρρος
Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαρμαράς
Πρωτοπρεσβύτερος Μαρκέλλος Μαλαφής
Οικονόμος Αλέξανδρος Κατσαρός
Οικονόμος Γεώργιος Γεώργαλος
Σύνδεσμος Κληρικών Χίου

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς και η οικογένεια του

Η Αγία οικογένεια των Παλαμάδων. Η παρούσα ταινία μικρού μήκους είναι μια όμορφη παρουσίαση του βίου της Αγίας Οικογένειας των Παλαμάδων και ιδιαιτέρως του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Στέργιος Σάκκος, Το Υποπόδιο

Ο προφήτης Δαυίδ, ο πιστός δούλος του Θεού, με το οξύ προφητικό του βλέμμα διασχίζει το αδιαπέραστο παραπέτασμα του μέλλοντος. Βγαίνει από το σκληρό κέλυφος της πεπερασμένης ανθρώπινης φύσεως· στρέφεται προς τους απέραντους ορίζοντες του πνευματικού κόσμου και αντικρίζει την περιοχή της βασιλείας του Θεού. Σαν αετός ατενίζει τα άυλα ανάκτορα του Παμβασιλέως του σύμπαντος και θαμπώνεται από το μεγαλείο και τη λαμπρότητα της δόξας του θρόνου του. Η συνείδηση της δικής του μικρότητας και το θάμπος του θείου μεγαλείου προκαλούν στην καρδιά του αλλεπάλληλες εκρήξεις, που εκδηλώνονται με θερμότατες προτροπές προς τους συνδούλους του· «Υψούτε Κύριον τον Θεόν ημών και προσκυνείτε τω υποποδίω των ποδών αυτού» (Ψα 98,5). Με τα ίδια αισθήματα ο συνθέτης του 131ου ψαλμού προτρέπει· «Προσκυνήσωμεν εις τον τόπον, ου έστησαν οι πόδες αυτού» (Ψα 131,7)’.
Οι παραπάνω προτροπές εκφράζουν το αίσθημα της άκρας, της απόλυτης ταπεινώσεως, που κατέχει τον αφοσιωμένο δούλο του μεγάλου Αφέντη και Θεού, καθώς αυτός ετοιμάζεται να λατρεύσει τον Κύριό του. Συγκλονισμένος από το θεϊκό μεγαλείο ο ταπεινός δούλος του Θεού νιώθει την ανάγκη να ασπασθεί όχι το χέρι του Κυρίου, όχι τα πόδια του, αλλά τον τόπο όπου πατούν τα πόδια του, «το υποπόδιο».
Η εικόνα ανάγει στον τρόπο με τον οποίο οι ανατολίτες απένεμαν τον βαθύτατο σεβασμό τους προς υψηλότατα πρόσωπα. Αλλά τα μάτια της πίστεως βλέπουν πολύ πιο ψηλά από αυτή την αναγωγή, στην οποία μπορεί να προχωρήσει κάθε κοινός νους. Σ’ αυτή την υψηλότερη θέαση μας βοηθά η διόπτρα-ο φακός, της Γραφής, απαραίτητη για τήν εξιχνίαση των υψηλών νοημάτων του θείου λόγου.
Κατά την αγία Γραφή, λοιπόν, θρόνος του Θεού, είναι ο ουρανός και υποπόδιο του η γη. «Ο ουρανός μοι θρόνος, η δε γη υποπόδιον των ποδών μου», λέει στο προφήτη Ησαΐα ο Κύριος (Ήσ 66,1). Ο ίδιος ο Κύριος μας επαναλαμβάνει ως Θεάνθρωπος στην επί του όρους ομιλία· «Εγώ δε σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου· ούτε στον ουρανό, γιατί είναι ο θρόνος του Θεού· ούτε στη γη, γιατί είναι το σκαμνί όπου πατούν τα πόδια του» (Μθ 5,34-35). Αυτά όμως πρέπει να τα εννοήσουμε ως ανθρωποπαθείς εκφράσεις, που δηλώνουν υψηλότερα πνευματικά νοήματα:
-«Ουρανός» είναι ο πνευματικός κόσμος και μάλιστα η θεία φύση.
-«Γη» είναι ο επίγειος κόσμος και κατεξοχήν η ανθρώπινη φύση.
-Όσον άφορα στην ονομασία του Θεού «Κύριος», αυτή ειδικότερα στους Ψαλμούς αποδίδεται στον Υιό που ενανθρώπησε, στο Χριστό του Πατρός. «Κύριος» είναι ο αιώνιος Δεσπότης του ανθρώπινου γένους, ο κραταιός Αφέντης, ο μόνος άξιος να προσκυνείται δουλικά, χωρίς να μειώνεται η αξία όσων τον προσκυνούν. Είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς.
-Ως ανώτερο μέρος της μοναδικής του υποστάσεως, ως αΐδια κορυφή της, βλέπει ο Δαβίδ τη θεία του φύση· ως πόδια της βλέπει την ανθρώπινη φύση. Αυτή είναι το ταπεινότερο μέρος της θεανδρικής υποστάσεως του Κυρίου, οπωσδήποτε ασύγκριτα τιμιότερη από όλη τη λογική κτίση. Αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο τα πόδια, με τα όποία ο Θεός περπάτησε στη γη, συναναστράφηκε τους ανθρώπους, κινήθηκε μέσα στον επίγειο κόσμο.
-Θρόνος της θείας φύσεως είναι ο ουρανός, ο άυλος πνευματικός κόσμος.
-Τής ανθρώπινης φύσεως θρόνος είναι η γη και ο κόσμος της.
Αλλά το μέρος της γης, με το οποίο κατεξοχήν συνδέθηκε ο Θεός που ενανθρώπησε, είναι ο Γολγοθάς. Εκεί ο Θεάνθρωπος νίκησε και συνέτριψε το κράτος του διαβόλου. Από τότε ο Γολγοθάς έγινε το σύμβολο του μαρτυρίου, ο φοβερότερος τόπος του κόσμου, η υψηλότερη κορυφή της γης, ο ομφαλός της. Φυσικά ο Γολγοθάς είναι ένα ασήμαντο σημείο της γης· ούτε καν σημειώνεται στον γεωγραφικό χάρτη. Από τη στιγμή όμως που η κορυφή του βάφτηκε με το αίμα του Θεανθρώπου, απέκτησε ύψιστη ιστορική και πνευματική αξία. Ανυψώθηκε σε υπερκόσμιες σφαίρες και το ύψος του ξεπέρασε το ύψος του Ολύμπου, των Άλπεων και των Ιμαλαΐων ορέων. Είναι το πεδίο της σημαντικότερης μάχης του κόσμου. Εκεί συγκρούστηκε η ζωή με το θάνατο. Εκεί αναμετρήθηκε το φως με το σκοτάδι, η αλήθεια με το ψέμα.
Το επίκεντρο της μάχης, το μέρος όπου προσηλώθηκε ο Κύριος, όπου ανέβηκε και πάτησε -και αποκλειστικά γι’ αυτό κατέβηκε από τον ουρανό- το μέρος που υψώθηκε, ενθρονίστηκε και περιβλήθηκε τη δόξα του, είναι ο σταυρός! Εάν ο θρόνος είναι η δόξα και η μεγαλοπρέπεια ενός βασιλιά, ανάλογη δόξα για τον Κύριο είναι η σταύρωση. Έτσι κήρυξε ο ίδιος ονομάζοντας τη σταύρωση του όχι ατίμωση άλλα δόξα και ύψωση.
Επάνω στο ξύλο του σταυρού ιερουργεί ο Κύριος τη σωτηρία μας. Είναι ο ένδοξος θρόνος του, που μας προσφέρει χάρη και αμνηστία, ο θρόνος της χάριτος! Όσοι γονατίζουμε και προσκυνούμε το θυσιαστήριο του σταυρού, το υποπόδιο του Παμβασιλέως Κυρίου, λαμβάνουμε τη χάρη και απαλλασσόμαστε από το φόβο της κρίσεως. Κατά την ημέρα της κρίσεως θα μας δικαιώσει και θα μας δοξάσει ο Κύριος θρονιάζοντάς μας, όπως το υποσχέθηκε, στο θρόνο της δόξας, στα δεξιά του!
Λάμπει, λοιπόν, και αστράφτει από τη δόξα το υποπόδιο του Κυρίου μας, ο σταυρός, που πάτησαν τα τρυπημένα και πορφυρωμένα από το τίμιο αίμα πόδια του. Αυτό είναι το υψηλότερο νόημα των λόγων του Δαβίδ. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ο προφήτης παροτρύνει να προσκυνήσουμε όχι το θρόνο του Κυρίου, άλλα «το υποπόδιο των ποδών αυτού». Βλέπει το σταυρό! Κατανοεί ότι σ’ αυτόν θα δοξαστεί Εκείνος που υπέστη την άκρα ταπείνωση, και γίνεται ιερέας, για να προεξάρχει της πνευματικής δοξολογίας και προσκυνήσεως.
Αδελφοί! Ο Χριστός πατάει στο τίμιο υποπόδιο του. Ελάτε να προσκυνήσουμε το υποπόδιο των ποδιών του! Ελάτε να καταφιλήσουμε τον τόπο, «ου έστησαν οι πόδες αυτού». Να σκύψουμε και να γευθούμε από το ζωοπάροχο αίμα, που στάζει από το υποπόδιο. «Καθαρισμένοι» με την ιερή εξομολόγηση, φορώντας το λευκό ένδυμα του γάμου, που χαρίζει η άφεση, να προσπέσουμε στα πόδια του σταυρωμένου Βασιλιά μας. Να δροσίσουμε τη φλεγόμενη από τα πάθη ύπαρξή μας με το θείο νάμα που στάζει το υποπόδιο του. Ελάτε να κοινωνήσουμε στη δόξα, που ακτινοβολεί ο τόπος, «ου έ­στησαν οι πόδες Κυρίου»!

(Στέργιου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθ.Παν/μιου Θεσ/νίκης. «Ο Σταυρός στην Παλαιά Διαθήκη»)
vatopaidi.wordpress.com/

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Προσοχή στα οράματα του Οικουμενισμού!

Επιστολή του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς στον συνταξιούχο Π.Ν. για ένα όραμα

Είχατε ένα ασυνήθιστο όραμα στην Εκκλησία κατά τη διάρκεια της προσευχής. Είδατε πως ο Χριστός βγήκε απ' το ιερό και στάθηκε. Ύστερα βγήκε κάποιος σαν Εβραίος ραβίνος, και στάθηκε εξ αριστερών του Χριστού. Τελικά βγήκε πάλι κάποιος με τη μαντήλα στο κεφάλι, και στάθηκε εκ δεξιών του Χριστού. Τότε και οι δυο τους από τις πλευρές έδωσαν τα χέρια στον Χριστό και έκαναν χειραψία μαζί Του. Τέτοιο όραμα είχατε. Ενώ σαν ερμηνεία του δήθεν ερμηνευτή ανακοινώνετε το εξής: ο Θεός θέλει να συμφιλιωθούν όλες οι θρησκείες και να δημιουργηθεί μία πίστη στον κόσμο!
Ο καθένας που είναι μυημένος στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού μπορεί να σάς πεί ότι και το όραμα είναι ψευδές και η ερμηνεία είναι ψευδής. Το φάντασμα που είδατε μπροστά σας δεν είναι από τον Θεό αλλά από εκείνον που πάντα σηκώνει τα κέρατά του εναντίον της πίστης του Χριστού. Το Πάτερ ημών τελειώνει με την προσευχή στον Θεό να μας απαλλάξει από αυτόν, «αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού». Άνθρωπε του Θεού, ποιος μπορεί να κάνει χειραψία με τον Χριστό; Ποιος μπορεί να σταθεί δίπλα στον Θεό; Μά δεν έχει πεί ο Χριστός στους Εβραίους: «Ιδού αφίεται υμίν ο οίκος ημών έρημος» (Ματθ. 23, 38; Η προφητεία εκπληρώθηκε. Οι Εβραίοι δεν έχουν ούτε θυσίες ούτε ιερωσύνη. Και τα δύο πέρασαν στους βαπτισμένους εκείνη τη στιγμή, όταν το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε «από άνωθεν έως κάτω». Ούτε οι μουσουλμάνοι έχουν θυσίες η ιερωσύνη. Μήπως δεν έχει πεί στους Εβραίους ο Εβραίος Παύλος, απόστολος του Θεού: «Τέλος γαρ νόμου Χριστός » (Ρωμ. 10,4); Και ακόμα : «Αναιρεί (ο Χριστός) το πρώτον ίνα το δεύτερον στήση» (Εβρ. 10,9); Πως, λοιπόν, εκείνο που έχει ερημώσει, που είναι τετελεσμένο, που είναι πεταμένο και έχει αντικατασταθεί με άλλο, καινούργιο, μπορεί να εξισώνεται, και να κάνει χειραψία με τη ζωντανή πίστη του Χριστού; Αλλά και ο ίδιος ο Μωάμεθ, παρόλο που δεν υποφέρει τους χριστιανούς, αναγνωρίζει και βάζει στο Κοράνι, ότι ο Ιησούς, υιος της Μαρίας θα κρίνει τον κόσμο, αναλόγως του ιδίου του Μωάμεθ. Τι εξίσωση και ισοπέδωση τότε!
Από που τέτοιο όραμα, ρωτάτε. Από εκείνον που βάζει σε πειρασμούς. Επιθεωρήστε τη ζωή σας και θα καταλάβετε. Στις μέρες μας πολύ ακούγεται -από τους ολιγόπιστους, βέβαια- περί της συμφιλίωσης και εξίσωσης όλων των θρησκειών. Και εσείς παραδοθήκατε σε τούτες τις σκέψεις και τις επιθυμίες. Σάς δόθηκε, το δικό σας υποκειμενικό όραμα να το δείτε σαν να είναι αντικειμενικό. Κι εσείς το χαίρεστε, σαν έλεος του Θεού. Εγώ δεν θα έλεγα ότι τούτο είναι έλεος, πιθανότερα είναι η προειδοποίηση. Μπερδέψατε τις έννοιες. Άλλο πράγμα είναι η κοινωνική και πολιτική ειρήνη και άλλο η συμφιλίωση των θρησκειών. Και άλλο πράγμα είναι η εξίσωση στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών και άλλο η ισοπέδωση των θρησκειών. Στους χριστιανούς έχει αυστηρά διαταχθεί η ελεημοσύνη προς όλους τους ανθρώπους, χωρίς διαφορά στην πίστη, αλλά ταυτόχρονα και η αυστηρή τήρηση της αλήθειας του Χριστού. Ως χριστιανός εσείς μπορείτε να θυσιάσετε για τους αλλοθρήσκους και την περιουσία και τη ζωή σας, αλλά με τίποτα την αλήθεια του Χριστού, αφού εκείνο είναι, ενώ αυτό όχι, δική σας ιδιοκτησία. Εδώ βρίσκεται ο λίθος προσκόμματός σας, σε τούτη τη μη διαφοροποίηση. Από τούτη την μη διαφοροποίηση ήρθε και η σύγχυση στην ψυχή. Στην πραγματικότητα εσείς δεν είδατε ούτε τον Χριστό ούτε τον Μωάμεθ είδατε μόνο την δική σας ψυχή.
Ο Θεός ας σπεύσει σε βοήθειά σας

(Από το βιβλίο: «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...» - ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Α΄ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, εκδόσεις «Εν πλώ», 2009, σελ. 313-315)

Για την αντιγραφή, Ιερό Κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου,Πεντάλοφος Γουμένισσας Κιλκίς
Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Παναγιώτης Τελεβάντος, Αποκαρδιωτική συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικολάου

ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=================

Η ανειλικρίνεια του Σεβασμιότατου, σε ορισμένα θέματα, είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού στη συνέντευξη που έδωσε. Προσπάθησε να προκαταλάβει την απάντηση του Σεβασμιότατου και να πείσει ότι αυτό που έπρεπε να τον ενδιαφέρει είναι η άρση του επιτιμίου του αφορισμού. Οχι η αποκατάσταση στο Θρόνο του!!! Προθυμοποιήθηκε με έκδηλη ανειλικρίνεια να του παραχωρήσει το Θρόνο της Μητροπόλεως Μεσογαίας προφητεύοντας ταυτόχρονα ότι δεν ενδιαφέρεται για μια τέτοια πρόταση ο Σεβασμιότατος κ. Νικόδημος!!! Αλήθεια! Πώς το ξέρει; Εχει διορατικό; Τα ίδια είπε και για τις δύο Μητροπόλεις που δημιουργήθηκαν με τη διχοτόμηση της Μητροπόλεως Αττικής. Διερωτόμαστε από πού έβγαλε το συμπέρασμα για το τι είναι πρόθυμος να δεχθεί και τι να απορρίψει ο Σεβασμιότατος κ. Νικόδημος. Ως γνωστόν δεν έχει επικοινωνία μαζί του. Πώς ξέρει λοιπόν ότι θα απορρίψει την προσφορά; Είναι ειλικρινής ότι είναι πρόθυμος να παραιτηθεί; Θα μας επιτρέψει αντί απαντήσεως να καταχωρήσουμε το γνωστό Αγγλικό γνωμικό “Whoever believes that can believe anything”. Αν είναι ειλικρινής η προσφορά του γιατί δεν υποβάλλει γραπτώς την προθυμία του για παραίτηση στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας και γιατί δεν επικοινωνεί με το Σεβασμιότατο κ. Νικόδημο και να του καταστήσει γνωστή την πρόθεσή του, αλλά και για να διακριβώσει τη βούληση του κανονικού Μητροπολίτη του Θρόνου;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΙΟΥΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ;
_____________________


Αλλωστε τι τις χρειαζόμαστε τις ηρωικές παραιτήσεις αφού υπάρχουν δύο κενές θέσεις μετά τη διχοτόμηση της Μητροπόλεως Αττικής; Αντί να προσφέρει υποκριτικά το θρόνο του και να προκαλεί θυμηδία και ειρωνικά μειδιάματα για την υποκρισία του δεν θα μπορούσε κάλλιστα να τονίσει την ανάγκη άρσης του επιτιμίου της ακοινωνησίας του και την αποκατάσταση του Σεβασμιότατου κ. Νικόδημου στο θρόνο του;

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΣ;
_____________________


Δυστυχώς! Οι διαβεβαιώσεις του Αγίου Μεσογαίας είναι εντελώς αναξιόπιστες λόγω πολλών ενεργειών του αλλά κυρίως εξαιτίας της ακατανόητης δημόσιας έκφρασης υποστήριξης για τη μία από τις δύο Μητροπόλεις που δημιουργήθηκαν με τη διχοτόμηση της Μητροπολέως Αττικής. Δεν έχουμε τίποτα εναντίον του εντελώς άγνωστου μας Αρχιμανδρίτη Ιερόθεου Καλογερόπουλου που πρότεινε ο Σεβασμιότατος κ. Νικόλαος για την πλήρωση της μιάς από τις δύο νέες Μητροπόλεις. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι είναι αδιάβλητος και ικανός για επισκοποίηση κληρικός. Θα ήταν ποτέ δυνατόν ο κ. Νικόλαος να δεχόταν και σε επίπεδο ακόμη ψιλού λογισμού να προτείνει για επισκοποίηση διαβεβλημένο πρόσωπο; Ασφαλέστατα όχι! Αντί να προσπαθεί όμως να αναζητήσει κατάλληλους υποψήφιους για να γίνουν μοιχεπιβάτες για το θρόνο Αττικής δεν είναι ενδεδειγμένο να μιλά στεντορεία τη φωνή για την ανάγκη αποκατάστασης του κανονικού Μητροπολίτη Αττικής σε ένα τουλάχιστον από τα τμήματα της Μητροπόλεως του; Γιατί δεν ζήτησε άρση της ακοινωνησίας του Σεβασμιότατου πριν την πλήρωση των Μητροπόλεων και αποκατάσταση του Σεβασμιότατου σε όποιο ήθελε από αυτά; Γιατί έσπευσε να προβάλει κάποιο Αρχιμανδρίτη για το θρόνο όσο άξιος και αν υποτεθεί ότι είναι ο Πανοσιολογιότατος π. Ιερόθεος Καλογερόπουλος. Διερωτώμαι μόνον: Πόσο άξιος είναι δυνατόν να είναι Αρχιμανδρίτης που επιδιώκει ή έστω αποδέχεται πρόταση για να γίνει μοιχεπιβάτης; Εστω και αν είναι αδιάβλητο από άλλες απόψεις πρόσωπο το γεγονός και μόνον ότι επιδιώκει να καταλάβει το θρόνο του κανονικού Μητροπολίτη Αττικής δεν πρέπει να μας βάλει σε θλιβερές σκέψεις για την καταλληλότητά του για επισκοποίηση;

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
_____________


Είναι αλήθεια ότι είχαμε διαφορετικές προσδοκίες από το Σεβασμιότατο. Ολοι τον θεωρούσαμε ως εν δυνάμει Αρχιεπίσκοπο. Αναμέναμε να λαμπρύνει με την παρουσία του το σώμα της Ιεραρχίας. Δυστυχώς γίναμε μάρτυρες μιας σειράς άστοχων ενεργειών του. Με την τελευταία του συνέντευξη εξανέμισε και την τελευταία ελπίδα μας. Τι να πρωτοαναφέρουμε; Δεξίωση για τους πλουσίους που συνεισφέρουν στη Μητρόπολή του. Σιωπή γύρω από τα μεγάλα θέματα της Εκκλησίας. Γιατί δεν υπέγραψε την Ομολογία για τον Οικουμενισμό; Εστω και αν θεωρεί την υπογραφή της Ομολογίας ως μη ορθή ενέργεια, για διάφορους λόγους που και άλλοι παραδοσιακοί ιεράρχες προκρίνουν, γιατί δεν ακούμε τη φωνή του να στηλιτεύει τον Οικουμενισμό; Γιατί δεν άρθρώνει λόγο για το Νεοβαρλααμισμό; Γιατί δεν ορθώνει ανάστημα για τους νεωτερισμούς; Θλιβόμαστε ειλικρινά για την εικόνα που εκπέμπει ο Σεβασμιότατος κ. Νικόλαος όπως και για την ανειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει.

Η ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
________________


Θυμάμαι με θυμηδία την κωμωδία που έστησε στην Ιεραρχία για να διαμφισβητήσει το Χριστόδουλο. Πήγε να το παίξει αντάρτης και τελικά όταν διαπίστωσε ότι δεν του βγαίνει άρχισε να μιλά για το Αγιο Πνεύμα που εξέλεξε τον Χριστόδουλο. Ποιο Αγιο Πνεύμα, Σεβασμιότατε; Μας δουλεύετε; Μήπως εννοείτε τις ψεύτικες υποσχέσεις που έδωσε στους Ιερωνυμικούς (του Ιερώνυμου Α΄ εννοώ) για να υφαρπάσει την ψήφο τους; Η τις υποσχέσεις που έδωσε στου Ανθιμικούς για να μεταθέσει τον Αλεξανδρουπούλεως στη Θεσσαλονίκη; Αυτά τα παζάρια τα κάνει το Αγιο Πνεύμα; Αλλη υπόθεση φυσικά ότι κατά παραχώρηση Θεού γίνεται το θέλημα μας αντί το δικό Του και ορίστε τα χάλια μας!

ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΝΗΨΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ
_____________________


Θλιβόμαστε ειλικρινά για τη στάση του Σεβασμιότατου κ. Νικολάου και ελπίζουμε σε ολοκληρωτική ανάνηψη. Τον παρακαλούμε να δώσει άμεσα σαφή δείγματα μετανοίας και αμέριστη και ειλικρινή συμπαράσταση στο Σεβασμιότατο Αττικής κ. Νικόδημο, συν τοις άλλοις επειδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, κατέχει τμήμα της Μητροπόλεως του που αντικανονικά διχοτομήθηκε.
ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ
Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος: "Η αλήθεια με το όνομά της"

Κωνσταντινούπολη - Συμβούλιο Ευρωπαϊκών "Εκκλησιών" και Συμβούλιο Ρωμαιοκαθολικών Επισκοπικών Συνελεύσεων Ευρώπης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ κας Θ. ΤΖΑΚΡΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Η Υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κα. Θεοδώρα Τζάκρη, εκπροσώπησε την Ελληνική Κυβέρνηση, στην Συνάντηση της Κοινής Επιτροπής του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και του Συμβουλίου Ρωμαιοκαθολικών Επισκοπικών Συνελεύσεων της Ευρώπης που πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη, το διάστημα 8-10 Μαρτίου 2010, κατόπιν πρόσκλησης του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Η Συνάντηση έχει ως κύριο θέμα την Μετανάστευση, επειδή το 2010, έχει κριθεί από τις Εκκλησίες ως «’Έτος της Μετανάστευσης». Η Υφυπουργός Εσωτερικών, η οποία μετέβη στην Κωνσταντινούπολη αυθημερόν, κατά την πρώτη ημέρα έναρξης των εργασιών της Συνάντησης, τοποθετήθηκε στο θέμα της Μετανάστευσης, τόσο από την Ελληνική όσο και από την Ευρωπαϊκή του διάσταση.
Η κα. Τζάκρη, στην ομιλία της αφού τόνισε ότι η Μετανάστευση για την Ελλάδα είναι «άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη ανάπτυξη», εστιάστηκε στο νέο στρατηγικό σχέδιο της Ελληνικής Κυβέρνησης για τη μετανάστευση, το οποίο αφορά τόσο στις νομοθετικές πρωτοβουλίες για την ιθαγένεια και την συμμετοχή των νομίμως διαμενόντων μεταναστών στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όσο και στις επιμέρους δράσεις οι οποίες προωθούνται από την ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, για την ένταξη των μεταναστών στον κοινωνικό ιστό της χώρας και τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.
Η Υφυπουργός Εσωτερικών, αναφέρθηκε ακόμη στα θέματα, λαθρομετανάστευσης, προστασίας συνόρων, και των κέντρων περίθαλψης παρανόμων μεταναστών στα σύνορα της Ελλάδας, καθώς και τις αλλαγές οι οποίες προωθούνται στην παροχή ασύλου. Η κα. Τζάκρη, στην ομιλία της αναφέρθηκε ακόμη σε θέματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών και ιδιαίτερα των ευπαθών κοινωνικών ομάδων (γυναίκες, παιδιά), καθώς και στην εξάλειψη ειδεχθών φαινομένων για την ανθρωπότητα, όπως είναι η εμπορία ανθρώπων. «Μόνο με αποτελεσματικές συνεργασίες στρατηγικά στοχευμένες» μπορούμε να προχωρήσουμε σημείωσε η κα. Τζάκρη. «Οι συνεργασίες αυτές, αφορούν τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες και φορείς σε εθνικό επίπεδο, τις διασυνοριακές συνεργασίες σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά και τις ευρύτερες συνεργασίες μεταξύ των κρατών μελών σε επίπεδο, Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Σημαντική στην κατεύθυνση αυτή, είναι η συνεργασία με την Κοινωνία των Πολιτών», όπως τόνισε η κα. Τζάκρη ο στόχος είναι κοινός για όλους «εφαρμογή κοινών πολιτικών» σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πολυδιάστατο θέμα της Μετανάστευσης.
Κατά την παρουσία της στην Κωνσταντινούπολη, η Υφυπουργός είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, με τον οποίο συζήτησαν το θέμα της Συνάντησης, αλλά και άλλα θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος. Ακόμη, η κα. Τζάκρη, παρευρέθη σε έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Χριστιανικές Εκκλησίες στην Κωνσταντινούπολη», η οποία διοργανώνεται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη.
ypes.gr/ypes_po/detail.asp?docid=2309

Συνάντηση Παπικών Επισκόπων το 2011 στην Κύπρο

Αποδέχτηκαν πρόσκληση του Μαρωνίτη Αρχιεπισκόπου Γιούσεφ Σουέηφ

Στην Κύπρο από τις 3 μέχρι τις 6 Μαρτίου 2011 θα πραγματοποιηθεί η 11η Συνάντηση των Προέδρων των Συνόδων των Καθολικών Επισκόπων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι πρόεδροι των Συνόδων οι οποίοι έλαβαν μέρος στην 10η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε από τις 25-28 Φεβρουαρίου 2010 στο Κισινάου της Μολδαβίας, αποδέχτηκαν την πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών Κύπρου κ.κ. Γιούσεφ Σουέηφ ο οποίος ήταν επίσης παρών στη Μολδαβία.
Η Κύπρος δια μέσου της Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας των Μαρωνιτών είναι ήδη πλήρες μέλος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνόδων ( 37 χώρες). Υπό αυτή την ιδιότητα ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Ιωσήφ Σουέηφ συμμετείχε στην γενική συνέλευση στο Παρίσι τον περασμένο Οκτώβριο καθώς και στο δέκατο συνέδριο των Προέδρων των Συνόδων των Επισκόπων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στο Κισινάου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας από τις 25-28 Φεβρουαρίου 2010.
Αντιπροσωπεύθηκαν έξι συνολικά Επισκοπικές Σύνοδοι μεταξύ των οποίων η Αρχιεπισκοπική περιφέρεια των Μαρωνιτών της Κύπρου καθώς επίσης ο Αποστολικός εκπρόσωπος του Πάπα στη Ρουμανία και τη Δημοκρατία της Μολδαβίας και ο Μόνιμος Παρατηρητής της Αγίας Έδρας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
Το θέμα του συνεδρίου ήταν: Τα δικαιώματα των Καθολικών σε μια κοινωνία όπου αποτελούν μειοψηφία. Η συνεισφορά των Καθολικών στην πραγματοποίηση κοινωφελών σκοπών: προβλήματα και νέες προκλήσεις. Οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν τον κλήρο, τους θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες καθώς και πολλούς λαϊκούς. Αξίζει να σημειωθεί το μεγάλο φιλανθρωπικό έργο που προσφέρει η Καθολική εκκλησία στην χώρα καθώς και οι άριστες σχέσεις που διατηρεί με την Ορθόδοξη τοπική εκκλησία καθώς και τις αρχές της χώρας.
Στον χαιρετισμό του ο Πρωθυπουργός της χώρας ανέφερε ότι «όπως το γεγονός ότι μια χώρα είναι μικρή ή μεγάλη δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο ή περισσότερο σημαντική, έτσι όταν μία εκκλησία αποτελεί μειοψηφία δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο σημαντική. Ελπίζουμε ότι η Εκκλησία είναι δεσμευμένη να στηρίξει τη δημιουργία ανθρώπων που εδράζονται στις ανώτερες ηθικές αρχές πάνω στις οποίες θα οικοδομηθεί η νέα κοινωνία».
Κατά τη διάρκεια των εργασιών τους οι σύνεδροι επισκέφθηκαν διάφορα εκκλησιαστικά σώματα τα οποία εμπνέονται και συνεισφέρουν στο κοινό καλό της κοινωνίας της Μολδαβίας. Συγκεκριμένα, οι σύνεδροι επισκέφθηκαν: Ένα ποιμαντικό κέντρο για ηλικιωμένους που δεν έχουν καμία στήριξη, ένα νηπιαγωγείο, ένα κέντρο ευημερίας για φοιτητές πανεπιστημίου ένα κέντρο προσφύγων, ένα για τους φτωχούς και τα άτομα που κινδυνεύουν καθώς και το κέντρο για παιδιά του δρόμου που έχουν αρχίσει το ταξίδι της πίστης. Μεταξύ άλλων, το κέντρο ασχολείται με την αποδοχή και την κοινωνική επανένταξη θυμάτων εμπορίας προσώπων, την υλική και νομική στήριξη για οικογένειες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Στην συνέλευση αυτή του CCEE (CONSILIUM CONFERENΤIARUM EPISCOPORUM EUROPAE) η οποία έχει μια δυνατή φωνή και εκφράζεται μέσα στο πνεύμα αλληλεγγύης και σεβασμού για τις πνευματικές αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα η Κύπρος είναι παρούσα. Η παρουσία μας θα συμβάλει στον εμπλουτισμό αυτής της εκκλησιαστικής Ευρωπαϊκής εμπειρίας αφού η γεω-ιστορική μας κατάσταση περιέχει πλούσια στοιχεία πολύ-πολιτισμού βασισμένου στις πνευματικές και ανθρώπινες αξίες.
«Ο ΤΥΠΟΣ»-07/03/2010

ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ ΣΧΟΛΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΣΛΑΜ


ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ ΣΧΟΛΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΣΛΑΜ
Μεταγλώττισης εκ του αρχαίου ελληνικού κειμένου Ειρήνη Οικονομίδου
Πτυχιούχος Θεολογίας και πολιτικών Επιστημών.
Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγοπουλος
Α έκδοση Μάιος 1999


Του σοφότατου και τιμιότατου κυρίου Γενναδίου του Σχολαρίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης, ομολογία ρηθείσα περί της ορθής και αμώμητου πίστεως των χριστιανών προς τους Αγαρηνούς ερωτηθείς γαρ παρά του Αμηρά σουλτάνου του Μαχμέτη τι πιστεύετε υμείς οί χριστιανοί; απεκρίνατο ούτως:


1. Πιστεύομε ότι υπάρχει Θεός ό όποιος δημιούργησε τα πάντα όσα υπάρχουν εκ του μηδενός. Ότι δεν είναι σώμα (ό Θεός), ούτε έχει σώμα, αλλά ζει μόνο ως Πνεύμα. Και είναι νους άριστος, τελειότατος και γεμάτος σοφία. Είναι ασύνθετος, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος. Βρίσκεται μέσα στον κόσμο, αλλά και υπεράνω του κόσμου. Δεν βρίσκεται σε ορισμένο τόπο, αλλά βρίσκεται παντού. Αυτές είναι οί ιδιότητες του Θεού, πού Τον ξεχωρίζουν από τα δημιουργήματα Του και από αλλά όμοια με αυτά. Είναι σοφός και αγαθός και αληθής. Και Αυτός είναι ή αλήθεια. Και όσα προτερήματα έχουν τα δημιουργήματα Του χωριστά, Αυτός τα έχει όλα σε ύψιστο βαθμό. Τα δε δημιουργήματα Του έχουν αυτές τις τελειότητες, γιατί Αυτός ό ίδιος τους τίς δίνει. Επειδή, αφού αυτός είναι αγαθός και τα κτίσματα του είναι αγαθά, αφού Αυτός είναι σοφός και τα κτίσματα Του είναι σοφά, αφού Αυτός είναι αληθής και εκείνα είναι αληθινά, το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες τους αρετές. Όμως ενώ ό Θεός τα έχει κατά κυριότητα, εκείνα τα έχουν επειδή μετέχουν σ' Αυτόν.

2. Πιστεύομε ότι υπάρχουν στον Θεό άλλες τρεις ιδιότητες οί όποιες είναι αρχές και πηγές των άλλων μαζί ιδιοτήτων Του. Και μ' αυτές τίς τρεις ιδιότητες ο Θεός ζή αιωνίως στον εαυτό Του, πριν να δημιουργήσει τον κόσμο και μ' αυτές τίς τρεις ιδιότητες δημιούργησε τον κόσμο και με αυτές τον κυβερνά. Και αυτές τις τρεις ιδιότητες ονομάζαμε υποστάσεις (δηλαδή τρία πρόσωπα). Και επειδή αυτές οί τρεις ιδιότητες δεν διαχωρίζουν την μία και απλούστατη ουσία του Θεού, γι' αυτό είναι ό Θεός και με αυτές τίς τρεις ιδιότητες ένας Θεός και δεν πρόκειται για τρεις θεούς.

3. Πιστεύομε ότι από την φύση του Θεού προέρχονται ό Λόγος (Υιός) και το Πνεύμα, όπως από την φωτιά προέρχονται το φως και ή θερμότης. Και όπως ή φωτιά, ακόμη κι' αν δεν υπάρχει κάτι πού να φωτίζεται και να θερμαίνεται άπ' αυτήν όμως εκείνη έχει μονίμως φως και θερμότητα και εκπέμπει φως και θερμότητα, έτσι και πριν να δημιουργηθεί ό κόσμος υπήρχε ό Λόγος και το Πνεύμα ως φυσικές ενέργειες του Θεού, επειδή ό Θεός είναι Νους, όπως προείπαμε. Και αυτά τα τρία: Νους, Λόγος και Πνεύμα είναι ένας Θεός, όπως και στην μία ανθρώπινη ψυχή υπάρχει ό νους, ό ενδιάθετος λόγος και ή θέλησης του νου και όμως αυτά τα τρία είναι κατά την ουσία μία ψυχή. Επίσης τον Λόγο του Θεού τον ονομάζομε και σοφία του Θεού και δύναμη και Υίόν Αυτού, διότι γεννήθηκε από την φύση του Θεού, όπως αυτό πού γεννιέται από την φύση του άνθρωπου ονομάζεται υιός του ανθρώπου και όπως ή σκέψις του ανθρώπου είναι γέννημα της ψυχής του.
Επίσης την θέληση του Θεού την ονομάζομε Πνεύμα του Θεού και αγάπη. Τον δε Νουν του Θεού ονομάζομε Πατέρα, γιατί ό Θεός είναι αγέννητος και αναίτιος, ενώ Αυτός είναι ή αιτία του Υιού και του Πνεύματος. Το ότι λοιπόν ό Θεός νοεί όχι μόνο τα κτίσματα Του, αλλά πολύ περισσότερο νοεί και γνωρίζει τον Εαυτόν Του, γι' αυτό και έχει λόγο και σοφία μέσω των οποίων νοεί τον Εαυτόν Του αιωνίως. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θέλει ό Θεός να αγαπά μόνο τα κτίσματα Του, αλλά θέλει πολύ περισσότερο να αγαπά τον Εαυτό Του, γι' αυτό προέρχονται από τον Θεό (Πατέρα) προαιώνιος ό Λόγος και το Πνεύμα Του και υπάρχουν σ' Αυτόν προαιωνίως. Και έτσι αυτές οί δύο υποστάσεις δηλαδή ό Λόγος και το Πνεύμα μαζί με τον Θεό (Πατέρα) αποτελούν ένα Θεό.

4. Πιστεύομε ότι ό Θεός με την συνεργασία του Λόγου (Υιού) και με την σοφία και την δύναμη Του δημιούργησε τον κόσμο και με το Πνεύμα Του, την αγαθή θέληση Του και την αγάπη Του, προνοεί και κυβερνά όλη την φύση σ' αυτόν τον κόσμο προς το καλό, κατά την ταξί κάθε δημιουργήματος. Και γι' αυτό πιστεύομε ότι, όταν θέλησε ό Θεός, λόγω μόνο της ευσπλαχνίας Του, να βοηθήσει τους ανθρώπους να επιστρέψουν από την πλάνη των δαιμόνων και της ειδωλολατρίας, (επειδή εκτός της μικρής χώρας πού ζούσαν οί Ιουδαίοι, οπού προσκυνούσαν και πίστευσαν στον ένα Θεό πού τους έδωσε ό Νόμος του Μωϋσέως, όλη ή άλλη οικουμένη είχε ως σεβάσματα τα κτίσματα του Θεού και όχι τον Θεόν (Δημιουργόν) και πίστευε σε πολλούς θεούς ανύπαρκτους, αντί να πιστεύει στον ένα και αληθινό και οί άνθρωποι ζούσαν σύμφωνα με τίς δικές τους επιθυμίες και όχι σύμφωνα με κάποιο Νόμο του Θεού, τότε λοιπόν (όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου) πραγματοποίησε ό Θεός με την συνεργασία του Λόγου (Υιού) και του Αγ. Πνεύματος Του την ανάπλαση των ανθρώπων. Και γι' αυτό ό Λόγος του Θεού (Υιός) έλαβε την ανθρώπινη φύση, ώστε, ως άνθρωπος μεν να μιλήσει προς τους ανθρώπους, ως Λόγος δε του Θεού και σοφία, να διδάξει τους ανθρώπους να πιστεύουν στον ένα και αληθινό Θεό και να ζουν σύμφωνα με το νόμο πού αυτός έδωσε. Επίσης ως άνθρωπος μεν να δώσει τον τρόπο της ζωής Του παράδειγμα της διδασκαλίας Του, αφού αυτός πρώτος τήρησε τον νόμο πού έδωσε στους ανθρώπους, ως Λόγος δε του Θεού και Δύναμις, να μπόρεση να κατορθώσει το παγκόσμιο αγαθό (την Σωτηρία), πού ήθελε. Διότι θα ήταν αδύνατον με την δύναμη μόνο ενός ανθρώπου να έπιστρέψη όλη την ανθρωπότητα προς τον Θεό. Και έτσι άφ' ενός μεν δια του Λόγου Του έσπειρε την αλήθεια ό παντοδύναμος και αόρατος Θεός στην Ιερουσαλήμ, άφ' ετέρου δε με την βοήθεια του Πνεύματος Του φώτισε και δυνάμωσε τους Αποστόλους Του, για να σπείρουν αυτοί την αλήθεια σε όλο τον κόσμο και να καταφρονήσουν τον θάνατο για την αγάπη της αλήθειας πού δίδασκαν, για την αγάπη του Θεού πού τους απέστειλε και για την αγάπη της σωτηρίας του κόσμου, κατά το παράδειγμα του Ιησού, ό όποιος πέθανε οικειοθελώς ως (τέλειος) άνθρωπος υπέρ της σωτηρίας του κόσμου. Έτσι πιστεύομε εμείς τον ένα Τριαδικό Θεό: Πατέρα, Υίόν και το Άγιον Πνεύμα, καθώς μας δίδαξε ό Κύριος ημών Ιησούς. Και επειδή αυτός λέγει την αλήθεια και είναι ό ίδιος αλήθεια πιστεύομε ότι και αυτό (πού λέμε τώρα) είναι αλήθεια. Και οί μαθηταί Του έτσι μας δίδαξαν εκτενέστερα. Έτσι λοιπόν το καταλαβαίναμε και λόγω της δυνάμεως της σοφίας (του Ευαγγελίου).

5. Πιστεύομε ότι ό Λόγος του Θεού και ό άνθρωπος την μορφή του οποίου έλαβε ό Λόγος του Θεού(κατά την θαυματουργό σάρκωση) είναι ό Χριστός. Και ή μεν ζωή του Χριστού σωματικώς ήταν ζωή υπεραγίου ανθρώπου, ή δε δύναμις της σοφίας και των έργων Του ήταν δύναμις Θεού. Πιστεύομε ότι όπως ή ψυχή και το σώμα του ανθρώπου αποτελούν ένα άνθρωπο, έτσι και ό Λόγος του Θεού από το ένα μέρος και από το άλλο μέρος ή ψυχή και το σώμα του Υιού της αγίας Μαρίας αποτελούσαν ένα πρόσωπο: τον Χριστό. Όμως όπως ή ψυχή και το σώμα είναι δύο φύσεις τελείως χωρισμένες μέσα στον άνθρωπο, έτσι και στον Χριστό οί δύο φύσεις, ή ανθρώπινη και ή θεία είναι τελείως χωρισμένες (δεν εξαρτώνται ή μία από την άλλη).

6. Πιστεύομε ακόμη ότι ούτε ό Λόγος του Θεού μετεβλήθη στο σώμα ή στην ψυχή του Χριστού, ούτε ότι το σώμα του Χριστού ή, ή ψυχή Του έγιναν Λόγος του Θεού, αλλά ότι πάντα ήταν και είναι στο πρόσωπο του Χριστού ό μεν Λόγος του Θεού πράγματι Λόγος του Θεού, ή δε ανθρώπινη φύσις, πράγματι ανθρώπινη φύσις. Πιστεύομε επίσης ότι ό Χριστός ως άνθρωπος δεν προσέλαβε την θεότητα, αλλά ή θεότης του Λόγου του Θεού προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και δημιούργησε θαυμαστός αυτό το γεγονός (της σαρκώσεως). Κάθε τι πού βρίσκεται στον Θεό και προέρχεται από τον Θεό κατά την φύση, είναι Θεός, γιατί δεν υπάρχει στο Θεό τίποτε πού να μην ανήκει στην φύση Του. Και γι' αυτό τον αιώνιο Λόγο του Θεού τον ονομάζομε Θεό και τον πιστεύομε ως Θεό. Και επειδή αυτός ό Λόγος του Θεού ήταν μέρος της οντότητας του Χριστού, γι' αυτό ομολογούμε τον Χριστό Θεό και άνθρωπο. Άνθρωπο μεν κατά την ψυχή και κατά το σώμα, Θεό δε, γιατί στην οντότητα του υπήρχε ό Λόγος του Θεού.

7. Πιστεύομε ότι ό Λόγος του Θεού ήταν παρών στον Χριστό και μέσα στον κόσμο και στον Ουρανό και στην παρουσία του Θεού και Πατρός, επειδή ό Λόγος του Θεού είναι άπειρος, όπως και ό Θεός (Πατήρ) είναι άπειρος. Αυτός πού τον γεννά, δηλαδή νοώντας και έχοντας άπειρο δύναμη. Αλλά με άλλον τρόπο βρισκόταν στην παρουσία του Πατρός, με άλλον στην οντότητα του Χριστού και με άλλον στον κόσμο.

8. Πιστεύομε ότι όταν ό Θεός μεταδώσει την αγαθότητα και την χάρι Του σε κάποιο κτίσμα, δεν ζημιώνεται καθόλου ό Ίδιος, αλλά μάλλον δοξολογείται επειδή από την αρετή των κτισμάτων φανερώνεται ή δόξα του Θεού. Και όσο πιο πολύ βελτιώνεται το κτίσμα με την όλο και μεγαλύτερη μετάδοση της αγάπης (του Κτιστού), τόσο πιο πολύ γίνεται φανερή ή άγαθότης του Θεού και ή αγάπη Του προς τους ανθρώπους. Γι' αυτό και ή αγαθότητα του Θεού και ή αγάπη Του προς τους ανθρώπους έγινε πολύ μεγαλύτερη όταν ήλθε ό Λόγος του Θεού και Θεός με όλη Του την δύναμη στο πρόσωπο του Ιησού, παρά όταν έστελνε στους Προφήτες (της Παλαιάς Διαθήκης) λίγο από την χάρι Του, ενώ σε άλλους Προφήτες έστελνε λιγότερη και σε άλλους περισσότερη.

9. Πιστεύομε ότι ό Κύριος ημών, ό Χριστός σταυρώθηκε και πέθανε οικειοθελώς για πολλούς και σπουδαίους λόγους πού μας ωφελούν και οί οποίοι χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Και όλα αυτά τα υπέστη ως άνθρωπος, γιατί ό Λόγος του Θεού ούτε σταυρώνεται, ούτε πεθαίνει, ούτε ανασταίνεται, αλλά μάλλον Αυτός ανασταίνει νεκρούς, όπως ανέστησε και το σώμα πού έλαβε.

10. Πιστεύομε ότι ό Χριστός μετά την ανάστασή Του ανελήφθη στους Ουρανούς και ότι πρόκειται να έλθει πάλι με ένδοξο τρόπο για να κρίνει τον κόσμο.

11. Πιστεύομε ότι οί ψυχές των ανθρώπων είναι αθάνατες, ότι τα σώματα των αγίων θα αναστηθούν άφθαρτα, δίχως πάθη, φωτεινά, ελαφρά, δίχως να χρειάζονται τροφή ή ποτό, ντύσιμο ή άλλη σωματική ηδονή και ότι οί ψυχές αυτών πού έζησαν κατά το Ευαγγέλιο θα πάνε στον Παράδεισο, των δε αμετανόητων και κακών θα πάνε στην Κόλαση. Και ή μεν απόλαυσης των Αγίων και των δικαίων θα είναι στον Ουρανό (γιατί αυτός ονομάζεται τώρα Παράδεισος), ή δε κόλασης (τιμωρία) των κακών και πονηρών θα είναι στη Γη). Και ή απόλαυσης των Αγίων δεν θα είναι τίποτε άλλο, παρά το ότι αυτές οί ψυχές θα τελειωθούν στην γνώση και έτσι θα μπορούν να θεωρούν τα Μυστήρια του Θεού, τα όποια γνωρίζουν τώρα μόνο δια της πίστεως.

12. Γιατί όμως ήταν αναγκαίο να σαρκωθή ό Λόγος του Θεού και Θεός; Χρειάζονται πολλά λόγια για να το εξηγήσομε και όταν χρειασθεί είμαστε έτοιμοι να το κάνομε, αν και εν μέρει το έχομε ήδη κάνει.

Εκτός δε άπ' αυτά πού είπαμε ως τώρα, μας πληροφορούν για την αλήθεια της πίστεως αυτά τα επτά πράγματα:
Πρώτον: το ότι οί Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, τους οποίους και εμείς δεχόμαστε, αναφέρουν στις προφητείες τους τον Ιησού και όσα Αυτός έπραξε και όσα του συνέβησαν, κι' ακόμη όσα έπραξαν οί Μαθηταί Του με την δική Του δύναμη. Επίσης προφήτευσαν γι' Αυτόν και τα Μαντεία των Αρχαίων Ελλήνων κατά παραχώρηση του Θεού, καθώς και οί αστρονόμοι των Περσών και των Αρχ. Ελλήνων. Όλες δε αυτές οί προφητείες εκφράζουν μεγάλο σεβασμό για τον Ιησού. Και το ότι αυτές οί προφητείες είναι αυθεντικές, μπορούμε να το αποδείξομε.
Δεύτερον: το ότι όλα τα βιβλία της Αγ. Γραφής πού περιέχουν την πίστη μας συμφωνούν μεταξύ τους κατά πάντα, γιατί αυτοί πού τα έγραψαν είχαν τον ίδιο διδάσκαλο, δηλαδή την Χάρι του Θεού, γιατί αλλιώς θα έπρεπε σε κάτι να διαφωνούν.
Τρίτον: το ότι αυτή ή πίστης, παρ' όλο πού ήταν νέα και παράδοξος, έγινε δεκτή από τους ανθρώπους παντού και γρήγορα, παρ' όλο πού διέτρεχαν πολλούς κινδύνους. Και έγινε δεκτή όχι μόνο από απλούς ανθρώπους, αλλά και από μορφωμένους και σοφούς. Αυτός λοιπόν είναι ό λόγος πού σταμάτησε τελείως ή πλάνη των Ελλήνων (ή ειδωλολατρία).
Τέταρτον: το ότι αυτή ή πίστης δεν περιέχει τίποτε πού να μην είναι πραγματοποιήσιμο, πού να μην συμφωνεί με τα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά και τίποτε σ' αυτήν δεν βασίζεται σε υλικά πράγματα, αλλά τα πάντα έχουν πνευματικό χαρακτήρα. Ή πίστης αυτή είναι οδός πού οδηγεί τίς ψυχές των ανθρώπων στην αγάπη του Θεού και προς την μέλλουσα αιώνια ζωή.
Πέμπτον: το ότι όσοι δέχθηκαν αυτήν την πίστη και έζησαν ενάρετα σύμφωνα με τίς εντολές του Ιησού, έλαβαν από τον Θεό μεγάλα χαρίσματα και έκαναν πολλά θαύματα επικαλούμενοι το όνομα του Ιησού, πράγμα πού δεν θα συνέβαινε, αν αυτή ή πίστης δεν ήταν αληθινή.
Έκτον: το ότι όσα λέγονται από μερικούς κατά της πίστεως αυτής μπορούμε να τα αντικρούσομε πολύ εύκολα και με λογικά επιχειρήματα.
Έβδομον: το ότι αυτήν την πίστη την πολέμησαν με πολλά μαρτύρια και φόνους οί τότε Βασιλείς και οί Έπαρχοι αυτών σε όλη την οικουμένη επί 318 χρόνια και, ενώ ήταν ειδωλολάτρες και πίστευαν σε πολλούς θεούς, δεν κατόρθωσαν να υπερισχύσουν, αλλά νίκησε αυτή ή πίστης μέσα στον κόσμο και παραμένει μέχρι τώρα και όταν έλθει ό Κύριος (στην Δευτέρα Παρουσία) θα την βρει. Και αν αυτή ή πίστης δεν ήταν θέλημα Θεού, θα είχε διαλυθεί πολύ εύκολα. Σ' αυτόν τον Θεό ή δόξα. Αμήν.


Σήμ. του αρχ. κειμένου:
Ας γίνει γνωστό ότι στους αμύητους πρέπει να δίνομε τα εξαίσια μαθήματα της πίστεως μας μάλλον μ' ένα τρόπο πού να μπορούν να τα δεχθούν καλύτερα, όπως και συνέβη μ' αυτό το κείμενο, παρά με περισσότερη ακρίβεια. Κι' ακόμη με περισσότερη σαφήνεια για να μπορούν να μεταγλωττισθούν καλύτερα, όπως πράγματι ερμηνεύθηκαν αυτά με σωστό τρόπο στα αραβικά.
Το θεολογικό και φιλοσοφικό έργο του Γεωργίου-Γενναδίου Σχολαρίου πρώτου Οικουμενικού Πατριάρχου μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων.
Ό Γεώργιος-Γεννάδιος Σχολάριος δεν μας άφησε μία πλήρη βιογραφία του, αλλά τα περισσότερα στοιχεία του βίου του βρίσκονται διάσπαρτα μέσα στο τεράστιο συγγραφικό του έργο.


Τα «Άπαντά» του αποτελούν 8 τόμους φιλοσοφικών και θεολογικών μελετών μεγάλης αξίας ή κριτική έκδοσης των οποίων έγινε στην Γαλλία κατά τα έτη (1928-1936), από τους L. PETIT, X SIDERIDES , M. JUGIE Αύτη ή έκδοσης υπάρχει σήμερα στην Αθήνα, στην Γεννάδιο βιβλιοθήκη. (Στην δελτιοθήκη την βρίσκουμε στο όνομα PETIT).


Οι εκδότες αυτοί των «Απάντων» θεωρούν τον Γεώργιο - Γεννάδιο Σχολάριο ως τον μεγαλύτερο φιλόσοφο και θεολόγο του Βυζαντίου, ό όποιος και κλείνει την Βυζαντινή περίοδο της θεολογικής και φιλοσοφικής γραμματείας.


Στην εισαγωγή αυτής της εκδόσεως ό M. JUGIE γράφει ότι μέσα στο συνολικό έργο του Γεωργίου -Γενναδίου Σχολαρίου υπάρχουν άγνωστοι θησαυροί, οί οποίοι μπορούν να βοηθήσουν την Ανατολή και την Δύσι, επειδή ό Γεώργιος - Γεννάδιος Σχολάριος είχε μελετήσει πολύ δυτικούς θεολόγους και υπήρξε ό μόνος Βυζαντινός πού ασχολήθηκε τόσο με την δυτική φιλοσοφική και θεολογική γραμματεία, αφού γνώριζε πολύ καλά την λατινική γλώσσα. Μερικοί πού τον φθονούσαν τον κατηγόρησαν ότι «λατινίζει», αλλά εκείνος έβαλε τα πράγματα στην θέση τους σε μια σχετική του Ομιλία (1ος τόμ. Απάντων σελ. 376-389). Άλλωστε μετά την κοίμηση του Αγ. Μάρκου του Ευγενικού, ό Γεννάδιος Σχολάριος εξελέγη ως ηγετική προσωπικότης για να συνέχιση την «ανθενωτική» πολιτική.

Το τεράστιο συγγραφικό του έργο, το όποιο αρχίζει από την νεότητα του, έχει μεγάλη ποικιλία θεμάτων: Γραμματική, Φιλοσοφία, Ρητορική, Θεολογία διαφόρων κλάδων: Δογματική, Απολογητική, Ασκητική, Ποιμαντική, Λειτουργική. Μερικά από τα έργα του θεωρούνται από τους εκδότες των Απάντων του, ως αριστουργήματα.

Περιεχόμενα των 8 τόμων των Απάντων.


1ος Τόμος: "Έργα ρητορικά και θεολογικές μελέτες περί θείας προνοίας και περί ψυχής.
2ος Τόμος: Μελέτες, διάλογοι και αντιρρητικά έργα περί της εκπορεύσεως του Αγ. Πνεύματος.
3ος Τόμος: Συνέχεια των αντιρρητικών κειμένων κατά της ενώσεως της Φλωρεντίας. Μελέτες επί της θεολογίας του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά. Απολογητικά έργα προς τους Μουσουλμάνους και τους Ιουδαίους. Διάφορα θέματα θεολογικά.
4ος Τόμος: Περίληψης του έργου κατά των ειδωλολατρών και Α' μέρος της μελέτης επί της θεολογίας του Θωμά του Άκινάτη.
5ος Τόμος: Περίληψης του Α' και του Β' μέρους επί της μελέτης περί της θεολογίας του Θωμά του Άκινάτη. Μετάφρασης εκ του λατινικού και σχολιασμός του έργου του ιδίου «DE ENTE ET ESSENTIA».
6ος Τόμος: Αντιρρητικές μελέτες κατά του Πλήθωνος. Σχόλια επί της εισαγωγής του Πορφυρίου. Κατηγορίες του Αριστοτέλους και το βιβλίο στα λατινικά «DE INTERRETATIONE».
7ος Τόμος: Σχόλια στην Φυσική του Αριστοτέλους. Μετάφρασης από τα λατινικά στα προλεγόμενα του Θωμά του Άκινάτη στα δύο πρώτα βιβλία της Φυσικής του Αριστοτέλους - του έργου «DE SOPHISMATIBUS» του έργου «DE SEX PRINCIPIIS» υπό GILBERT DE LA PORREE - "Έργο περί Ευτυχίας κατά τον Αριστοτέλη και τον Πλωτίνο και Μετάφρασης αποσπασμάτων της «Διαλεκτικής» του Πέτρου της Ισπανίας.
8ος Τόμος: Επιστολές - Γραμματική - Διάφορα. Αυτός ό τελευταίος τόμος περιέχει και εκτενή εισαγωγή για τον βίο του Γεωργίου-Γενναδίου Σχολαρίου, καθώς και περιληπτική παρουσίαση της φιλοσοφικής και θεολογικής του τοποθετήσεως. - Περιεχόμενα των 8 τόμων.


Βιογραφία του Γεωργίου-Γενναδίου Σχολαρίου.


Ό Γεώργιος Σχολάριος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1405 από ευκατάστατη οικογένεια. (Γεννάδιος ονομάστηκε όταν προσήλθε στον μοναχισμό). Σε μια του επιστολή προς τον Αγ. Μάρκο τον Ευγενικό δίνει την πληροφορία, ότι, όσον άφορα τίς ανθρωπιστικές σπουδές, την φιλοσοφία και την θεολογία, υπήρξε «αυτοδίδακτος».
Αφού προχώρησε αρκετά την μόρφωση του, πολύ νέος ακόμη, άνοιξε σχολή στο σπίτι του οπού συγκεντρώνονταν "Έλληνες-και Ιταλοί, για να τον ακούσουν. Εκείνη την εποχή συνέγραψε μια ελληνική Γραμματική και μετέφρασε, με σχόλια, φιλοσοφικά έργα της Δύσεως, εντρύφησε δε πολύ στο έργο του Αριστοτέλους.
Ή φήμη του τον οδήγησε τελικά να διοριστεί «Καθολικός Σεκρετάριος του Βασιλέως», επί βασιλείας του Ιωάννου Ζ' του Παλαιολόγου και ενώ ήταν ακόμη λαϊκός τον εξέλεξαν ως ιεροκήρυκα του αυτοκρατορικού ανακτόρου, οπού κήρυσσε τον λόγο του Θεού κάθε Παρασκευή, ενώπιον της Συγκλήτου και όλης της πόλεως, ρητόρευε δε συχνά στο Παλάτι και συζητούσε με προσωπικότητες των Ανακτόρων επί θεμάτων της επικαιρότητος.
Υπήρξε ένας από αυτούς πού συνόδευσαν τον Αυτοκράτορα Ιωάννη τον Ζ' στην Φεράρα και την Φλωρεντία για τον «Διάλογο» επί της Ενώσεως των Εκκλησιών και συνέθεσε ομιλίες σχετικές με αυτό το θέμα. Εισέπραξε δε εκεί πολλούς επαίνους, μένοντας όμως ακέραιος.
Παρ' όλες τίς υποχρεώσεις του στην επίσημη θέση πού βρισκόταν, συνέχιζε τίς μελέτες του και τίς παραδόσεις των μαθημάτων. Αυτή ή ήσυχη και εργατική ζωή διήρκεσε ως την κοίμηση του Αγ. Μάρκου Εφέσου του Ευγενικού (23 Ιουνίου 1444).

Ό Άγιος Μάρκος ό Ευγενικός γνώριζε τίς πραγματικές σκέψεις του Γεωργίου Σχολαρίου για το θέμα της «Ενώσεως» και λίγο πριν τον θάνατο του, ώρισε τον Γεώργιο Σχολάριο ως αντικαταστάτη του επί κεφαλής του «'Ανθενωτικού Κόμματος». Ό Γεώργιος Σχολάριος χάρηκε για την εμπιστοσύνη πού του έδειξε ό Αγ. Μάρκος ό Ευγενικός, δέχθηκε αυτήν την ηγετική θέση και υποσχέθηκε στον ετοιμοθάνατο Αγ. Μάρκο να συνέχιση το έργο του, κράτησε δε τον λόγο του.
Από το φθινόπωρο του 1444 αρχίζει τον έντονο αγώνα κατά των «Ενωτικών» με την «πολεμική» κατά του «FILIOQUE» και του «Δόγματος της Φλωρεντίας» με ομιλίες και διάλογους πού αμέσως κατέγραψε και με επιστολές.
Ό αγώνας αυτός συνεχίσθηκε ως τον θάνατο του αυτοκράτορας Ιωάννου Ζ' του Παλαιολόγου (1448). Τότε ό Γεώργιος Σχολάριος, πού ήταν ακόμη λαϊκός, πέφτει σε δυσμένεια, επειδή ό διάδοχος στον θρόνο του Βυζαντίου, ό Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, δεν είχε ακόμη αποσαφηνίσει την θέση του ως προς την «'Ένωση». Έτσι ό Γεώργιος Σχολάριος απογοητευμένος από τα πράγματα του Κόσμου, τρία χρόνια πριν την Άλωση, το 1450, αποφασίζει να μονάσει. (Υπάρχει σχετική επιστολή του προς τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο) και κείρεται μοναχός με το όνομα Γεννάδιος στην Μονή Χαρσιανείτου, συνεχίζοντας όμως την ανθενωτική του δράση.
Κατά την Άλωση τον συνέλαβαν οί Τούρκοι μαζί με τον ανιψιό του Θεόδωρο Σοφιανό και με μερικούς άλλους ως σκλάβους και τους οδήγησαν στην Ανδριανούπολι. Ό Τούρκος κύριος του μονάχου Γενναδίου του φέρθηκε με τιμή και εκεί τον βρήκε ό Μωάμεθ ό Πολιορκητής, όταν ή Εκκλησία τον εξέλεξε βάσει των κανόνων, για τον Οικουμενικό Θρόνο, πού χήρευε τότε. Εκείνος βέβαια δεν ήθελε, αλλά τελικά δέχθηκε υπό πίεση αυτό το αξίωμα ως Οικουμενικός Πατριάρχης Γεννάδιος Β'.
Παραιτήθηκε όμως πολύ γρήγορα (την άνοιξη του 1456), για λόγους τους οποίους εξηγεί στον επικήδειο του ανιψιού του Θεοδώρου Σοφιανού (8ος τόμ. σελ. 290). Τον Ιανουάριο του ίδίου έτους βρίσκεται στο Άγιον Όρος (πιθανώς στο Βατοπαίδι).
Μετά τον θάνατο του ανιψιού του, πού τον λύπησε πολύ, αφήνει το Άγιον Όρος για να εγκατασταθεί στην Μονή του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου (στα Βορειοανατολικά των Σερρών). Εκεί έμεινε σχεδόν όλο τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του. Εκλήθη όμως ακόμη δύο φορές στον Πατριαρχικό Θρόνο: Το 1462, μετά τον θάνατο του Πατριάρχου Ισιδώρου Β', για ένα μόνον έτος και για τρίτη φορά, πάντα δίχως να το θέλει, το 1464. πριν τελειώσει το έτος τον άφησαν πάλι ελεύθερο, εκλέγοντας τον Ίωάσαφ Α' (1464-1466). Από τότε έμεινε στην Μονή του Προδρόμου ως το τέλος της ζωής του. Δεν ξέρομε όμως πότε ακριβώς έκοιμήθη, αλλά σε ένα χειρόγραφο υπάρχει ή πληροφορία ότι το 1472 ζούσε ακόμη.
Εκεί συνέγραψε το πιο σημαντικό μέρος των έργων του και εκεί βρέθηκαν τα περισσότερα αυτόγραφα χειρόγραφά του.

Σημ. της μεταφράστριας:
Αποφασίσαμε να παρουσιάσομε το έργο και τον βίο του Οίκ. Πατριάρχου Γενναδίου Β' του Σχολαρίου, επειδή ή προσωπικότης αυτή του Γένους των Ελλήνων, πού έδρασε σε μια πολύ κρίσιμη εποχή της ιστορίας του, μπορεί να μας έμπνευση και να μας βοηθήσει στην σημερινή δύσκολη εποχή στην οποία βρίσκεται πάλι το Ελληνικό Έθνος. Γι' αυτό λοιπόν θα 'πρεπε να βρεθούν κάποιοι να αναλάβουν την μετάφραση όλου του έργου του στα νέα-ελληνικά το συντομότερο.
Μετάφρασης περιληπτική εκ του γαλλικού κειμένου της «Εισαγωγής» των «Απάντων» του Γενναδίου Σχολαρίου (1ος τόμος)
Ειρήνη Οικονομίδου 7 Δεκεμβρίου 1998 Εορτή Αγ. Αμβροσίου Μεδιολάνων.
Περισσότερα για τον Γεννάδιο Σχολάριο μπορεί να βρει κάποιος στο:
«Γεννάδιος Σχολάριος, Βίος - Συγγράμματα - Διδασκαλία» υπό Πρωτ. Θεοδώρου Ζήση, καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκδ. Ανάλεκτα Βλατάδων, αριθμ. 30, β'εκδ. 1997.