Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΠΙΚΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΥΡΟΥ


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΠΙΚΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΥΡΟΥ

================


«Εν Πειραιεί τη 25η οκτωβρίου 2007


Προς τον εκλαμπρότατον επίσκοπον κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλη, εις Σύρον.


Εκλαμπρότατε.


Έλαβον την ημετέραν επιστολήν, καθ΄ον χρόνον τα Γραφεία της ημετέρας Μητροπόλεως Πειραιώς ήργουν και λυπούμαι διότι καθυστέρησα να απαντήσω εις αυτή. Παρακαλώ όθεν δια την Υμετέραν συγγνώμη.


Επειδή ειλικρινώς αγαπώ Υμάς ως και έκαστον συνάνθρωπόν μου, γράφω τα κατωτέρω μετά πολλής ταπεινώσεως και ενώπιον του Δομήτορος της Εκκλησίας Κυρίου Ιησού, ουχί ίνα αιτιολογήσω τας θέσεις δι’ ας με ψέγετε διότι δεν είναι ιδικές μου, αλλά της Αδιαιρέτου Εκκλησίας του Θεού, άτινας εγώ ο έσχατος πάντων απλώς τα μετέφερον επί του χάρτου, ερωτηθείς σχετικώς επί του δημοσιογραφικού οργάνου των αγρυπνούντων Αδελφών της πανελληνίου Ορθόδοξου Ενώσεως, ους αδικείτε καταφώρως όταν χαρακτηρίζετε αυτούς ως δήθεν «ακραίους», ενώ οι ειρημένοι τηρούν όσα η Μία Αγία, Αδιαίρετος, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία εδογμάτισε και διασαλπίζει επί 20 αιώνας τώρα, αλλά δια να είπω προς Υμάς τα αυτονόητα ότι η Εκκλησία του Χριστού εις ην από Πνεύμα το Άγιον έθεσεν Επισκόπους ποιμένειν (Αυτήν). Ην περί εποιήσατο δια του ιδίου αίματος (Πραξ.20,2 θ), είναι η Αδιαίρετος Εκκλησία των 1000 πρώτων χρόνων. Ήστινος ακατάλυτος ιστορική συνέχεια τυγχάνει η καθ’ ημάς Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία και ότι εξ αυτής αποκοπείσα η Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότης δια του γνωστού σχίσματος, απόλεσαι τη χάρη του Ζώντος Θεού και εξέπεσεν από αιρέσεως εις αίρεσιν και από ακοσμίας εις ακοσμίαν, διαστρεβλώσασα το σωτηριώδες μήνυμα του ενσαρκωθέντος Υιού του Θεού και ανατρέπουσα λόγοις και έργοις εν ανατροπήν των κατεστημένων δομών και εξουσιών, του εκπεσόντως κόσμου ην εισέφερε δια της απερινοήτου Αυτού σταυρικής θυσίας και του παναχράντου Αυτού Αίματος ο Υιός και Λόγος του Θεού.



ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

________________

Όθεν ευνόητον τυγχάνει ότι η θεωρία των αδελφών Εκκλησιών και η συνακόλουθος θεωρία των Κλάδων ας Υμείς ενστερνίζεστε δια του κειμένου της υμετέρας επιστολής και η θεωρία του Πετρείου «δόγματος», ην διεκήρυξε προσφάτως η Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότης δια του εγκυκλίου «Dominus Christus» ουδεμίαν σχέσιν κέκτηνται προς την αδιαίρετον Εκκλησίαν των Αποστόλων, των Οικουμενικών Πατέρων και των Αγίων επτά Οικουμενικων Συνόδων.


Συνεπώς ευχερώς αντιλαμβάνεστε ότι επόμενος τοις θεσφάτοις της Αδιαιρέτου Εκκλησίας, εξ’ ης απεκόπη η Υμετέρα εκπεσούσα εις αίρεσιν θρησκευτική κοινότης, δεν δύναμαι να συναινέσω εις την Υμετέρα πλάνη και να μην είπω φιλαδέλφως υμίν ότι Πλανάσθαι θεωρών εαυτόν «Επίσκοπον της εκκλησίας του Θεού». Αυτοπροσδιορίζεσθε ούτως ενώ εν τη αληθεία είσθε πνευματικώς υπεύθυνος των εν σχίσματι και αιρέσει τελούντων πιστών της Υμετέρας κοινότητος.


Η αγάπη άνευ αληθείας στερήται ουσίας, δι’ αυτό και τυγχάνει ειλικρινώς ακατανόητος η υμετέρα θέσις «δεν έπαψα να λέω στους πιστούς μας ότι ποτέ και τίποτα δεν δικαιολογεί την καταπάτηση της αγάπης, ακόμα και η υπεράσπιση της αληθείας» διότι αν ειλικρινώς αγαπώμεν δεν θα καταλείψωμεν τον αγαπώμενον εις την οικτράν του πλάνην, να συμπνίγεται εν αυτή και να πιστεύει ότι ευρίσκεται εν δικαίω.


ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

__________

Επί μίαν ολόκληρον χιλιετίαν είχομεν κοινήν πίστιν κοινόν πολίτευμα, κοινήν Ευχαριστίαν, κοινά Δόγματα, κοινήν Πνευματικότητα και κατά Θεόν άσκησιν, κοινήν Αρχήν τας Οικουμενικάς Συνόδους και την Πενταρχίαν.


Τι συνέβη λοιπόν και τα πάντα ανετράπησαν; Διατί δεν απησχόλησεν Υμάς επί 33 χρόνια, που είσθε Επίσκοπος της θρησκευτικής υμών παραδοχής;

Διατί επί 1000 έτη δεν υφίσταντο αι Υμέτεραι θέσεις περί Πρωτείου διακαιοδοσίας του επισκόπου Παλαιάς Ρώμης, περί αλαθήτου αυτού, περί καθαρτηρίου, περί λυσιποίνων, περί αξιομισθιών, περί Αμολύντου Συλλήψεως, περί, περί…


Διατί εις την Αποστολικήν Σύνοδον των Ιεροσολύμων η Σύνοδος των Αποστόλων και των Πρεσβυτέρων απεφήνατο και ουχί ο καθ΄υμάς «Πρόεδρος του Κολεγίου» των Αποστόλων Θείος Απόστολος Πέτρος (Πραξ.15,22);


Διατί αι Επτά Οικουμενικαί Σύνοδοι συνήλθον εν τη Ανατολή τη κοινωνία και ενότητι του τότε Ορθοδόξου Επισκόπου της Παλαιάς Ρώμης;


Διατί ο ΚΗ’ κανών της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου της Αδιαιρέτου Εκκλησίας απονέμει τα ίσα πρεσβεία εις το Θρόνον της Παλαιάς Ρώμης και εις τον Θρόνον της Νέας Ρώμης;



Πότε και διατί αυτά ανετράπησαν; Δεν απησχόλησεν Υμάς αν όχι ως κληρικός τουλάχιστον ως σκεπτόμενον άνθρωπον, που προσδοκά την Ογδόην Ημέραν και γνωρίζει ότι εγγύς εστί το τέλος των ανθρωπίνων δι’ εν έκαστον εξ ημών;


ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΙ

____________

Τι θα είπητε άραγε εις τον Δομήτορα της Εκκλησίας Κύριον δια τας εκατόμβας των δολοφονηθέντων υπό της Υμετέρας Αιρέσεως («Ιερά Εξέτασις», «Ιεροί Πόλεμοι», «Σταυροφορίαι») εν ονόματι της δήθεν καθαρότητος της πίστεως εφ’ όσον συνευδοκείτε και δεν διαχωρίζετε την Υμέτερον θέσιν εξ όλων αυτών των κακουργιών αλλά και το σπουδαιότερον, των ανατροπών του μηνύματος ελευθερίας, αγάπης, αποδοχής της ετερότητας του επί Σταυρού θυσιασθέντος Υιού του Θεού, ίνα μη αποθάνη ο βλάσφημος άνθρωπος;


Εσχάτως εμακαριοποιήσατε τον καρδινάλιον Αυγουστίνον Στέπινατς του Ζάγκρεμπ της Κροατίας, ηθοκόν αυτουργόν των φασιστικών ορδών των Ουστάσι του Άντε Πάβελιτς, ον το βατικανόν εφυγάδευσε εις λατινικήν Αμερικήν, και του λουτρού αίματος των 800.000 Ορθοδόξων Σέρβων. Δεν είδον να διαμαρτύρεσθε, ούτε να διαχωρίζετε την Υμετέραν θέσιν, καίτοι επί 33 χρόνια γράφετε ότι διακονείτε την «Εκκλησίαν του Χριστού».


Εάν αυτός ο ανάλγητος και ψυχρός δολοφόνος είναι «μακάριος» τότε αυτός ο Θεός που τον αναγνωρίζει ως τοιούτον, είναι εις εμάς παντελώς άχρηστος, δεν μας είναι αναγκαίος, δεν μας αφορά. Να διατί έγραψα μετά λόγου γνώσεως αυτό που επίκρανε Υμάς. Την αλήθειαν δηλαδή ότι «ο Παπισμός ωδήγησε στην αθεϊα». Ωδήγησε εις την Διαμαρτύρησιν πρώτον και εις τον Αθεϊσμόν ύστερον, διότι ελάτρευσεν έναν θεόν ηθικόν αυτουργόν εγκλημάτων, θρησκευτικών πολέμων, εκατομβών αίματος και οδύνης. Να υπομνήσω Υμίν τους 29.000 σφαγιασθέντας Ουγενότους της τραγικής νυκτός του Αγίου Βαρθολομαίου. Να υπομνήσω Υμίν τας εκατόμβας του λεγομένου εκατονταετούς θρησκευτικού πολέμου; Τι να πρωτοείπω υμίν; Ποίος έκαυσεν επί της πυράς την Ιωάνναν της Λωρραίνης; Η Ιερά Εξέτασις, δηλαδή ο Παπικός Θρόνος την έκαυσε ως δαιμονόπληκτη και εν συνεχεία την αγιοποιήσατε. Θα επαναλάβω παραλλάσων ολίγον το ερώτημα του μακαριστού γέροντός μου Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ, είναι ενέργειες αυτές μιας εκκλησίας ταμιούχου της Θείας Αποκαλύψεως;


Οι ειλικρινώς αγαπώντες Υμάς, χρεωστούν να είπουν Υμίν την αλήθειαν της εκκλησίας, άλλως καταλείπουν Υμάς εν τη πλάνη των δοξασιών Υμών, μη κηδόμενοι περί του αιωνίου μέλλοντος Υμών. Διό και ακραδάντως πιστεύω ότι η μετοχή της Εκκλησίας εν ταις Υμετέραις κινήσεσιν εν Ευρώπη και αλλαχού ως και εν τοις λεγομένοις «Θεολογικοίς Διαλόγοις», ζημιοί Υμάς πρωταρχικώς και τους Υμετέρους πιστούς διότι δίδει εις Υμάς την ψευδή γεύσιν της αναγνωρίσεως και καλύψεως της Υμετέρας αστοχίας, και εγκαταλείπει Υμάς εν τη σκοτία των Υμετέρων και(ε)νοδόξων δογμάτων.



ΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΙ

___________

Με αιτιάσθε εν τη Υμετέρα Επιστολή ότι δήθεν οι αποδιδόμενοι δια της επιστολής μου τη Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότητι δογματικαί θέσεις, τυγχάνουν δήθεν «εικασίαι», γράφων χαρακτηριστικώς «θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι και αυτά που εσείς γράφετε και παρουσιάζετε ως διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας, η Καθολική Εκκλησία δεν τα διδάσκει, όπως και δεν δίδασκε και δεν διδάσκει όσα, στο πρόσφατο παρελθόν, έγραφαν τα σχολικά βιβλία θρησκευτικών και Ιστορίας με τα οποία δηλητηρίαζαν τις αθώες ψυχές των μαθητών και καλλιεργούσαν μισαλλοδοξία».


Αντί ετέρος απαντήσεως εις τας επιτραπήτω μοι να είπω, μη ακριβείς αναφοράς Υμών, και εν ταυτώ μειωτικάς της ταπεινότητός μου, παραθέτω δύο μόνον παραγράφους εκ των ατελειώτων κακοδοξιών της Υμετέρας Θρησκευτικής Κοινότητος εκ του κυκλοφορηθέντος βιβλίου «Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας» Βατικανό-Κάκτος έκδοσις 1996. Εν σελίδι 332 παρατίθεται:


Ο τελικός εξαγνισμός ή το Καθαρτήριο. 1030 «Όσοι πεθαίνουν στη χάρη και στη φιλία του Θεού. άλλα χωρίς να έχουν εξαγνισθεί ολότελα, αν και είναι βέβαιοι για την αιώνια σωτηρία τους υποβάλλονται μετά το θάνατό τους σ’ έναν εξαγνισμό, ώστε να κατορθώσουν την απαιτούμενη αγιοσύνη, για να εισέρθουν στη χαρά τού ουρανού» και εν σελίδι 464 αναφέρεται: Τα λυσίποινα 14/1»Η Διδασκαλία και η πράξη για τα λυσίποινα μέσα στην Εκκλησία συνδέονται στενά με τα αποτελέσματα τού Ιερού μυστηρίου της Μετανοίας. Λυσίποινα είναι η άφεση μπροστά στο Θεό της πρόσκαιρης ποινής των αμαρτιών, η ενοχή των οποίων έχει ήδη σβησθεί, μία άφεση, πού ο πιστός, με καλές διαθέσεις και με ορισμένες συγκεκριμένες προϋπόθεσες, κατορθώνει να αποκτήσει με τη δράση Της εκκλησίας, η οποία, ως οικονόμος της λυτρώσεως, διανέμει και εφαρμόζει με την αυθεντία της το θησαυρό των αξιομισθίων τού Χριστού και των Αγίων. Τα λυσίποινα μπορούν να εφαρμοσθούν για τους ζωντανούς ή τους κεκοιμημένους.»


Δια των δογματικών αυτών θέσεων εισάγεται ναι ή όχι ο δικανισμός εν τη Εκκλησία;. Εμφανίζεται το σωτηριώδες έργον Τού Κυρίου της Δόξης ως δούναι και λαβείν τού άνθρωπου με τον Δημιουργόν του; Καθυβρίζεται ο ανενδεής και απείραστος παθών και επέκεινα πάσης ενδοκοσμικότητος Κύριος των οικτιρμών ως άτεγκτος και στυγνός δικαστής;



ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

__________________________

Αλλοιούται όλον το ήθος, διαστρεβλώνεται η Καινή Διαθήκη το Νέον Σύνταγμα Θεού-Κόσμου-Ανθρώπου και διαστρέφεται η σωτηρία πού εισεκόμισε ο τυθείς Υιός και Λόγος τού Πατρός, εξ αυτών των αθεολογήτων δοξασιών.

Είναι, λοιπόν, εικασίαι αι αναφοραί μου εις τας κακοδοξίας Υμών;


Δύνασθε να είπητε εν αναφορά προς τας εκπτώσεις των ως άνω αιρετικών Υμετέρων τραγικών θέσεων διατί εδικαιώθη ο τελώνης και ο άσωτος και όχι ο φαρισαίος και ο πρεσβύτερος υιός της παραβολής; Και ακόμη, πώς, άνευ ικανοποιήσεως τινός η μεταμελείας εμπράκτου απηλλάγη του νομίμου λιθοβολισμού η συλληφθείσα έπ’ αυτοφώρω μοιχαλίς γυνή; Και πως πρώτος οικιστής του Παραδείσου εγένετο ο ληστής εν τω Σταυρώ; Και το σπουδαιότερον, χωρεί δικανικός απολογισμός έργου εν τω αμπελώνι Του; Λησμονείτε τους ιδικούς Του λόγους “περί αχρείων δούλων;


Η επιστολή μου αύτη δεν αποτελεί διατριβήν ή μελέτην των ατελευτήτων κακοδοξιών της Υμετέρας θρησκευτικής Κοινότητος και κατά τούτο, απλάς επισημάνσεις μόνον κάμνω εν αυτή. Εκ του μεγίστου πλήθους των Υμετέρων πλάνων επιλέγω και μιαν ακόμη, ην έχετε περιβάλει με δογματικήν ισχύν.

Αναφέρομαι εις το νέον Δόγμα περί δήθεν αμόλυντου Συλλήψεως της Θεοτόκου, ο εκήρυξεν ως δόγμα πίστεως ο Πάπας Πίος ο Θ το έτος 1854 και δια να μη αμφισβητήσετε και αύθις την Υμετέραν διδασκαλίαν παραθέτω εκ του μνημονευθέντος Υμετέρου βιβλίου Κατηχήσεως την ανάλογον καταχώρησιν εν σελίδι 163. «491 Στο πέρασμα των αιώνων η εκκλησία συνειδητοποίησε ότι η Μαρία, η Κεχαριτωμένη από τον Θεό, είχε εξαγορασθεί από τη σύλληψή της. Αυτό ομολογεί το δόγμα της Αμόλυντης Συλλήψεως, το οποίο διεκήρυξε ο Πάπας Πίος Θ’ το 1854. Η μακαρία Αειπάρθενος Μαρία από την πρώτη στιγμή της συλλήψεώς Της με την χάρη μιας μοναδικής ευνοίας του παντοδυνάμου Θεού, εν όψει των αξιομισθιών του Ιησού Χριστού σωτήρα τού ανθρωπίνου γένους διατηρήθηκε άθικτη από κάθε Ίχνος της προπατορικής αμαρτίας».


Εάν ήτο αληθής η κακοδοξία αυτή “περί αμολύντου συλλήψεως της Αειπαρθένου Θεοτόκου, δύνασθε να πληροφορήσετε ημάς πώς μετέδωσεν ανθρωπίνην Θνητότητα εις τον ενσαρκωθέντα τέλειον Άνθρωπο εκτός αμαρτίας και τέλειον Θεόν Υιόν Της; Έχετε ποτέ σκεφθή, ότι αν ήτο αληθής η Υμετέρα πλάνη ο θάνατος του Υιού του Θεού θα εγένετο «κατά δόκησιν», εφ όσον η θνητότης δεν θα είχε μετοδοθή εις την ανθρωπίνην φύσιν Αυτού; Αντιλαμβάνεσθε την τραγικότητα των Υμετέρων δοξασιών;



ΤΑ ΠΕΡΙ ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑΣ

______________

Δικαίως αισθάνεστε ποιμαντικήν ευθύνην δια τα παρόν και τα μέλλον. Δεν ανεφέρθητε όμως, έπ’ ουδενί εις τα λάθη του παρελθόντος αναγνωρίζοντες ταύτα ως λάθη. Πλείστα εξ αυτών συνεχίζονται. Μήπως δια της αναγνωρίσεως λαθών του παρελθόντος διασαλεύεται το Παπικόν “αλάθητον”; Δυστυχώς είμεθα καταδικασμένοι, εάν δεν αναγνωρίσωμεν τα λάθη του παρελθόντος, να επαναλάβωμεν ταύτα εις το μέλλον, περί του οποίου ως αναφέρατε έχετε ποιμαντικήν ευθύνην και ευαισθησίαν. Περί των τοιούτων συνίσταται ταπείνωσις, Αγάπη και θείος φωτισμός, ταύτα πάντα ασύμβατα προς το εωσφορικόν αλάθητον δι’ ου ανατρέπεται η Εκκλησιολογία και το Πολίτευμα της Αδιαιρέτου Εκκλησίας.



ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ

_______________

Τέλος τυγχάνει όλως απαράδεκτος η παράγραφος της Υμετέρας επιστολής δι’ ής επιχειρείται δι’ ερμηνευτικών ακροβασιών, όπως σπαρή έρις και διχοστασία μετά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρίου κυρίου Χριστοδούλου, ο οποίος είναι εγνωσμένος δια την ευγένειαν, καταλλαγήν και τα αγνά αισθήματα αγάπης Αυτού και χωρεί η Υμετέρα επιστολή «πέραν των πεδίλων», εφ’ όσον επικαλείται το άκαιρον της ημετέρας επιστολής εν σχέσει προς την ασθένειαν του Μακαριωτάτου, όστις παρά τας Υμετέρας ερμηνείας παραμένει ακλόνητος και εδραίος εις τα λόγια τού Πατροκοσμά τού Αιτωλού, Γενάρχου του Νέου Ελληνισμού, τον οποίον συχνάκις επικαλείται και ο οποίος ομιλεί πάντοτε μετά λόγου γνώσεως και σαφηνείας ως και πλείστοι Άγιοι Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας, από τού Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και του Ιερομάρτυρος Κυρίλλου Α’ του Λουκάρεως, έως ΚΑΙ των Σέρβων Νεομαρτύρων του Κ’ (20ου) αιώνος, μεμφόμενοι τον εκπεσόντα Παπικόν Θρόνον και τον εξ αιτίας της πλάνης Αιρεσιάρχην Προκαθήμενον Αυτού.



ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ

__________________

Κατακλείω τον λόγον παρακαλών Υμάς ίνα αποστήτε της λατινικής κακοδοξίας και επιστρέψητε εις την Αδιαίρετον Καθολικήν Εκκλησίαν των 1.000 πρώτων χρόνων, την Πίστιν, Θεολογίαν, Άσκησιν, Πνευματικότητα, Πολίτευμα, Αλήθειαν και Παράδοσιν της οποίας ακαινοτομήτους παρατείνει εις τους αιώνας η ιστορική συνέχεια Αυτής Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία. Αποτινάξατε εκ των οφθαλμών Υμών την αχλύν των χιλίων χρόνιων κακοδόξου ζωής και ενσωματωθείτε εις την Μίαν, Αγίαν, Αποστολικήν, Αδιαίρετον Καθολικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν Ήστινος «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν», ίνα επανέλθητε εις το Εν και Μοναδικόν Σώμα του Χριστού και εύρητε έλεος και χάριν. Αναμένοντες την Υμετέραν επιστροφήν διατελούμεν ειλικρινώς μετά πολλής αγάπης και ευχών


Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ

Δεν υπάρχουν σχόλια: